Σκέψεις!!!!

Το οικονομικό πρόβλημα της χώρας βρέθηκε και πάλι στη διελκυστίνδα των πολιτικών αντιπαραθέσεων, με αφορμή την προκήρυξη πρόωρων εκλογών στις 4 Οκτώβρη. Και είναι εν τέλει απόλυτα λογικό, σε μία περίοδο διεθνούς καπιταλιστικής κρίσης που έχει συμπαρασύρει στη δίνη της τις ισχυρότερες ιμπεριαλιστικές οικονομίες του πλανήτη, οι οικονομικές σχέσεις και οι ακολουθούμενες οικονομικές πολιτικές να βρεθούν στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος.

Η οπτική γωνία, με την οποία κάθε πολιτική δύναμη αντιμετωπίζει το πρόβλημα της διεθνούς κρίσης, αλλά και το οικονομικό πρόβλημα της χώρας, έχει πάντα ταξική διάσταση και προσανατολισμό. Και αυτό είναι απόλυτα κατανοητό σε μία κοινωνία διαιρεμένη σε τάξεις με αντιτιθέμενα και ανταγωνιστικά συμφέροντα. Η μεν αστική τάξη και οι πολιτικοί της εκφραστές, με το ταξικό τους κριτήριο, ερμηνεύουν διαφορετικά τόσο την εκδήλωση της κρίσης, όσο και τις προτεραιότητες, που, λόγω της εκδήλωσής της, τίθενται προς λύση, σε σχέση με την εργατική τάξη, η οποία ακριβώς, επειδή έχει αντίθετα πολιτικά και οικονομικά συμφέροντα, βλέπει τα πράγματα και την εξέλιξη της δυναμικής τους με εντελώς αντίθετο τρόπο.

Αυτό, όμως, που περιπλέκει και μπερδεύει τα πράγματα, είναι ότι η αστική τάξη, ως κυρίαρχη πολιτική και οικονομική δύναμη, δεν προβάλλει τις θέσεις και τις απόψεις της, ως θέσεις και απόψεις που απηχούν τα ιδιοτελή ταξικά συμφέροντα της, αλλά, αντίθετα, για λόγους που είναι πέρα για πέρα κατανοητοί και ευδιάκριτοι, νοθεύει τον πολιτικό της λόγο και τα μηνύματα που στέλνει στην κοινωνία. Με σκοπό το στενά ιδιοτελές ταξικό της συμφέρον, να εμφανίζεται με το μανδύα του εθνικού, οι δε αποφάσεις που λαμβάνει το πολιτικό σύστημα που εκφράζει τα συμφέροντά της, να μην εμφανίζονται ως αποφάσεις πολιτικής με έντονα ταξικές αναφορές, αλλά ως αποφάσεις με διαταξικό χαρακτήρα που απευθύνονται και αφορούν το σύνολο της κοινωνίας. Ετσι, τα όποια προβλήματα αναφύονται στο συγκεκριμένο πλαίσιο των καπιταλιστικών παραγωγικών σχέσεων, και οι ασκούμενες πολιτικές, να συσκοτίζονται ως προς το χαρακτήρα τους, τις αιτίες που τα δημιουργούν και τα αναπαράγουν, να φετιχοποιούνται και να εμφανίζονται ως προβλήματα εθνικής υπερταξικής εμβέλειας, τη στιγμή που είναι στενά ταξικά.

Αυτή η κατάσταση παρουσιάζεται σήμερα στον πολιτικό λόγο των κομμάτων εξουσίας (ΝΔ – ΠΑΣΟΚ), στην προσέγγιση που κάνουν όταν αναφέρονται στο οικονομικό πρόβλημα της χώρας. Και τα δύο αυτά κόμματα, ενώ γνωρίζουν σε βάθος την ουσία του προβλήματος και είναι σε θέση να τα παρουσιάσουν ολόπλευρα σε όλο το βάθος και την έκταση, αποφεύγουν μία τέτοια προσέγγιση. Και, αντί αυτού, προτιμούν τη συσκότιση, τη συγκάλυψη των προβλημάτων, τα μισόλογα, τις επιλεκτικές αναφορές, τις μισές αλήθειες, ό,τι, τέλος πάντων, εξυπηρετεί τον τρέχοντα πολιτικό τους λόγο. Λόγος, όμως, που δε βοηθάει τον απλό άνθρωπο να κατανοήσει τα προβλήματα που τον απασχολούν και τις προτεινόμενες από τα κόμματα λύσεις, αλλά, αντίθετα, στόχο έχουν να τον μπερδέψουν, να του παρουσιάσουν το μαύρο – άσπρο, ώστε να τον αφοπλίσουν ιδεολογικά και πολιτικά. Ωστε να μην αντιδράσει σε πολιτικές επιλογές, που παίρνονται στο όνομά του (με την επίκληση του εθνικού συμφέροντος), αλλά στην ουσία στρέφονται εναντίον του, ενάντια στα συμφέροντά του, γιατί ακριβώς πίσω από τις μπερδεμένες λέξεις και τα μισόλογα κρύβονται αλλότρια ιδιοτελή ταξικά συμφέροντα.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα ο τρόπος με τον οποίο προσέγγισε το οικονομικό πρόβλημα της χώρας ο πρωθυπουργός Κ. Καραμανλής στην ομιλία του στη ΔΕΘ, το Σάββατο 5/9. Για πολλοστή φορά, επικαλέστηκε τη διεθνή καπιταλιστική κρίση και τις συνέπειές της σε διάφορες προηγμένες χώρες, την οποία μάλιστα έντυσε με τα πιο μελανά χρώματα. Δεν μπαίνουμε εδώ σε άλλα ερωτήματα, που αφορούν, π.χ., το χαρακτήρα της κρίσης, τα οποία άφησε επί της ουσίας αναπάντητα, προσφεύγοντας, στην καλύτερη περίπτωση, στην τρέχουσα απολογιστική προσέγγιση περί χρηματοπιστωτικής κρίσης, η οποία μετεξελίχθηκε σε ύφεση… Συνεχίζοντας τη συλλογιστική του, ο πρωθυπουργός ανέφερε ότι οι εξωγενείς αυτές επιπτώσεις (της κρίσης) έγιναν αισθητές και στη χώρα μας, ενώ η οικονομική κατάσταση επιβαρύνεται και από το υψηλό δημόσιο χρέος, αλλά και από σοβαρές, χρόνιες παθογένειες που εντείνονται κάτω από την πίεση της κρίσης. Αρα, έχουμε το τρίπτυχο κρίση – δημόσιο χρέος – παθογένειες του παρελθόντος, εξέλιξη η οποία – κατά Καραμανλή – μας φέρνει αντιμέτωπους με δύο πολύ δύσκολα χρόνια… Για την αντιμετώπιση της κατάστασης αυτής, πρέπει να εφαρμοστούν άμεσα οι αναγκαίες πολιτικές, όχι μόνο για το ξεπέρασμα της κρίσης, αλλά για να δημιουργηθούν γερά θεμέλια για την οικονομία κλπ. Και για να δημιουργηθούν γερά θεμέλια για την οικονομία, ο πρωθυπουργός κήρυξη νέα επίθεση κατά των εργαζομένων και των δικαιωμάτων τους με διετές πάγωμα μισθών και συντάξεων, ανατροπή εργασιακών σχέσεων στο όνομα της αντιμετώπισης της υψηλής ανεργίας, πετσόκομμα των βαρέων και ανθυγιεινών κλπ.

Πραγματικό περιβόλι, όπου ο λαϊκισμός περισσεύει, αποτελούν οι αναφορές του ΠΑΣΟΚ σε θέματα οικονομικής πολιτικής. Ως κόμμα της αστικής τάξης, δε θα μπορούσε φυσικά να στρέψει την κριτική του στα θεμέλια του οικοδομήματος. Και, φυσικά, ως θεμέλια μπορούν να χαρακτηριστούν οι σχέσεις Ελλάδας – Ευρωπαϊκής Ενωσης, η Συνθήκη του Μάαστριχτ, η ένταξη της χώρας στην ΟΝΕ, η ΚΑΠ που ισοπεδώνει το μικρό αγροτικό κλήρο. Ολα αυτά έμειναν απ’ έξω από την κριτική του ΠΑΣΟΚ. Αντί γι’ αυτό επιδόθηκε σε κυνήγι ανεμόμυλων. Στράφηκε ενάντια στις ιδιωτικοποιήσεις της ΝΔ, όμως δεν τις εμφάνισε ως στρατηγική επιλογή του κεφαλαίου, αλλά… ως εξυπηρέτηση πελατειακών σχέσεων από την πλευρά της κυβέρνησης, όταν το ίδιο ως κυβέρνηση επέβαλε την ίδια πολιτική ενώ και σήμερα τη στηρίζει. Οπως και ότι η ΝΔ, ως αντιπολίτευση, εξαπέλυσε επίθεση εναντίον της για …τη χαμηλή απορροφητικότητα και τις απώλειες κοινοτικών πόρων. Οι σαρωτικές αντιδραστικές αναδιαρθρώσεις, που προώθησε η ΝΔ στα εργασιακά, στο ασφαλιστικό, στη φορολογία, εμφανίζονταν από την πλευρά του ΠΑΣΟΚ ως …δήθεν μεταρρυθμίσεις. Ως κάλπικες, δηλαδή, μεταρρυθμίσεις, ενώ, αντίθετα, το ίδιο είναι ικανό να πραγματοποιήσει τις πραγματικές. Δε χρειάζεται να μας πείσουν. Τους πιστεύουμε. Αλλωστε, η συστατική επιστολή 20 χρόνων διακυβέρνησης στο παρελθόν, που προσκομίζουν στην αστική τάξη προκειμένου να τους εμπιστευτεί εκ νέου την άσκηση της εξουσίας, είναι αρκετά ισχυρό πειστήριο. Αυτό τις ξεκίνησε, στα χνάρια του πάτησε η ΝΔ. Οσο για τη φορολογική πολιτική, κάτι ψελλίζουν περί ταξικής (!) πολιτικής από την κυβέρνηση της ΝΔ και της ανάγκης αναδιανομής του εισοδήματος υπέρ των φτωχότερων. Για το ότι οι ίδιοι, ως κυβέρνηση την περίοδο 1993 – 2004, δεν άλλαξαν ούτε ένα λιθαράκι από το αντιλαϊκό οικοδόμημα της ΝΔ (περίοδος 1990 – 1993), αλλά, αντίθετα, «έχτισαν» πάνω σ’ αυτό, δεν λένε λέξη. Οτι η μείωση των φορολογικών συντελεστών του κεφαλαίου εντάσσεται στα πλαίσια του φορολογικού ανταγωνισμού που προωθείται κεντρικά από την ΕΕ – ό,τι έκαναν και αυτοί ως κυβέρνηση – ούτε γι’ αυτό λένε τίποτα. Κουβέντα για κατάργηση των έμμεσων φόρων στα είδη λαϊκής κατανάλωσης, που και το ΠΑΣΟΚ συνέχισε και αύξησε, και η ΝΔ. Αντίθετα, δειλά δειλά, εμφανίζονται τελευταία στον Τύπο ειδήσεις προερχόμενες από …κύκλους του ΠΑΣΟΚ, ότι το τελευταίο, αν γίνει κυβέρνηση, θα προχωρήσει σε απογραφή ώστε να γνωρίσει ο ελληνικός λαός τι παραλαμβάνει… Οχι σαν την απογραφή της ΝΔ που μας εξέθεσε διεθνώς… αλλά μια απογραφή που θα μείνει μεταξύ μας με τη συνδρομή της Τράπεζας της Ελλάδας… Ποιος είπε ότι το ΠΑΣΟΚ – αν γίνει κυβέρνηση – δεν θα επικαλεστεί το επιχείρημα της «καμένης γης», ώστε να δικαιολογήσει τη βάρβαρη επίθεση που θα εξαπολύσει ενάντια στα λαϊκά συμφέροντα;

Με όσα αναφέρουν τα δυο κόμματα για την οικονομία, ο μέσος πολίτης της χώρας δεν μπορεί να βγάλει άκρη. Κυριολεκτικά, οι αναφορές τους είναι χωρίς στέρεη δικαιολογητική βάση, πολλές φορές θυμίζουν έναν αχταρμά φράσεων και λέξεων, κυριολεκτικά πλίνθοι και κέραμοι ατάκτως ερριμμένα.

Ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας περιγράφει το πρόβλημα που καλείται να αντιμετωπίσει σήμερα η αστική τάξη της χώρας. Σε ομιλία του τον προηγούμενο Μάη ανέφερε μεταξύ άλλων: «Δυστυχώς, παραβλέψαμε ένα βασικό, καθοριστικό στοιχείο: Οτι η ανάπτυξη των τελευταίων ετών στηριζόταν κυρίως σε συγκυριακούς παράγοντες, που δεν επρόκειτο να διατηρηθούν εσαεί… Η κρίση που σήμερα αντιμετωπίζουμε απλώς επιβεβαιώνει με βίαιο τρόπο αυτήν την εκτίμηση και οδηγεί ταχύτερα απ’ ό,τι περιμέναμε σε ανακοπή της οικονομικής ανόδου».

Ο κ. Προβόπουλος λέει με άλλα λόγια αυτό που αντικειμενικά συμβαίνει στον καπιταλισμό, ότι ο κύκλος της αναπαραγωγής του κεφαλαίου «σπάει» και επέρχεται η κρίση. Που έχει ανάγκη από πολιτική που να σιγουρεύει την αναπαραγωγή του κεφαλαίου και τα κέρδη του. Αυτό που ονομάζουν ανάπτυξη. Και, δυστυχώς ή ευτυχώς, το κεφάλαιο τρέφεται με υπεραξία, απλήρωτη εργασία. Και πού θα αναζητηθούν οι νέες πηγές υπεραξίας; Πρώτα και κύρια, στην ίδια την παραγωγική διαδικασία και γι’ αυτό είναι αναγκαία η παραπέρα ανατροπή των εργασιακών σχέσεων. Από πού αλλού μπορεί να αντληθεί υπεραξία; Από το ασφαλιστικό σύστημα με τη μείωση ή και κατάργηση των εργοδοτικών εισφορών, από τη νέα μείωση της φορολογίας των επιχειρήσεων, από τις περικοπές στις δαπάνες Υγείας, η οποία συμβάλλει στην αναπαραγωγή της εργατικής δύναμης, ενώ το ίδιο ισχύει και για την Παιδεία. Πιο φθηνή εργατική δύναμη ισοδυναμεί με αύξηση της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης. Και αυτό είναι το μυστικό της υπόθεσης. Εκεί στοχεύει και το διετές πρόγραμμα λιτότητας που εξάγγειλε ο Καραμανλής στη ΔΕΘ, την κατάσταση αυτή καλείται να διαχειριστεί μία κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ. Η αναζήτηση νέων πηγών υπεραξίας για την τόνωση της κεφαλαιοκρατικής συσσώρευσης. Και επειδή πολλοί υποστηρίζουν ότι η επίθεση σε βάρος των λαϊκών δικαιωμάτων πρέπει να είναι οξύτατη, έτσι δικαιολογούνται και τα σενάρια του «μεγάλου συνασπισμού», καθώς ΝΔ και ΠΑΣΟΚ από μόνοι τους δεν κρίνονται ικανοί να αντεπεξέλθουν στην υλοποίηση ενός τόσο αντιλαϊκού προγράμματος.

Δικαίωμα ψήφου έχουν όλοι οι Ελληνες πολίτες που:

• Εχουν συμπληρώσει το 18ο έτος της ηλικίας τους (δηλαδή όσοι έχουν γεννηθεί μέχρι και το έτος 1991).
• Είναι εγγεγραμμένοι σε εκλογικό κατάλογο δήμου ή κοινότητας της χώρας και δεν έχουν στερηθεί το εκλογικό τους δικαίωμα με δικαστική απόφαση. Η άσκηση του εκλογικού δικαιώματος είναι υποχρεωτική.

Εξαιρούνται αυτής της υποχρέωσης όσοι είναι πάνω από εβδομήντα (70) ετών και όσοι κατά την ημέρα της ψηφοφορίας βρίσκονται στο εξωτερικό. Επίσης, εξαιρούνται οι ετεροδημότες που έχουν γραφτεί στους ειδικούς εκλογικούς καταλόγους ετεροδημοτών αλλά δεν κατέστη δυνατή η σύσταση ειδικού εκλογικού τμήματος ετεροδημοτών, λόγω μη συμπληρώσεως σε όλη την εφετειακή περιφέρεια του αριθμού των σαράντα (40) τουλάχιστον ετεροδημοτών εκλογέων της ίδιας εκλογικής περιφέρειας.

Δικαίωμα του εκλέγεσθαι (δηλαδή να θέσουν υποψηφιότητα για βουλευτές) έχουν όλοι οι Ελληνες και Ελληνίδες πολίτες, που έχουν συμπληρώσει κατά την ημέρα των εκλογών το 25ο έτος της ηλικίας τους και δεν έχουν στερηθεί τα εκλογικά τους δικαιώματα.

Οι δικαστικοί, οι δημόσιοι γενικά πολιτικοί υπάλληλοι και οι κληρικοί ασκούν το εκλογικό τους δικαίωμα, είτε στην εκλογική περιφέρεια στο δήμο ή κοινότητα της οποίας είναι εγγεγραμμένοι, είτε στον τόπο διαμονής τους με την ιδιότητα του ετεροδημότη εκλογέα ψηφίζοντας τους συνδυασμούς και τους υποψήφιους της εκλογικής περιφέρειας που είναι εγγεγραμμένοι.

Οι δικαστικοί αντιπρόσωποι ψηφίζουν στο εκλογικό τμήμα στο οποίο ασκούν τα καθήκοντά τους, τους υποψήφιους της εκλογικής περιφέρειας στην οποία υπάγεται το εκλογικό τμήμα.

Οι εκλογείς που υπηρετούν στην Ελληνική Αστυνομία, στο Πυροσβεστικό Σώμα, στις Ενοπλες Δυνάμεις και στο Λιμενικό Σώμα εγγράφονται σε ειδικούς εκλογικούς καταλόγους και ψηφίζουν στον τόπο που υπηρετούν την ημέρα της ψηφοφορίας τους συνδυασμούς ή μεμονωμένους υποψήφιους της εκλογικής περιφέρειας στην οποία εδρεύει η υπηρεσία τους.

Οι Ελληνες ναυτικοί που υπηρετούν σε πλοία με Ελληνική σημαία και έχουν εγγραφεί σε ειδικούς εκλογικούς καταλόγους, θα ψηφίσουν τους συνδυασμούς και τους υποψήφιους της εκλογικής περιφέρειας που υπάγεται το εκλογικό τμήμα στο οποίο θα ασκήσουν το εκλογικό τους δικαίωμα. Η αναγνώρισή τους ενώπιον της Εφορευτικής Επιτροπής γίνεται, με την επίδειξη του ναυτικού τους φυλλαδίου.

Στις βουλευτικές εκλογές ισχύει ο σταυρός προτίμησης, που σημαίνει ότι ο ψηφοφόρος μπορεί να βάζει σταυρό στον υποψήφιο βουλευτή προτίμησής του. Τα ψηφοδέλτια που δεν φέρουν σταυρό προτίμησης είναι έγκυρα και η ψήφος πηγαίνει υπέρ του κόμματος.

Οι ψηφοφόροι μπορούν να σταυροδοτήσουν στο ψηφοδέλτιο προτίμησής τους έναν ή και περισσότερους υποψηφίους, ανάλογα με τον αριθμό των βουλευτών που εκλέγει η εκλογική τους περιφέρεια.

Συγκεκριμένα:

Μέχρι δύο (2) σταυρούς μπορούν να βάλουν οι ψηφοφόροι των εκλογικών περιφερειών: Εβρου, Καβάλας, Β΄ Θεσσαλονίκης, Σερρών, Πέλλης, Ημαθίας, Πιερίας, Κοζάνης, Ιωαννίνων, Μαγνησίας, Τρικάλων, Καρδίτσας, Ηλείας, Φθιώτιδος, Βοιωτίας, Ευβοίας, Α΄ Πειραιώς, Κορινθίας, Μεσσηνίας, Δωδεκανήσου, Χανίων.

Μέχρι τρεις (3) σταυρούς μπορούν να βάλουν οι ψηφοφόροι των εκλογικών περιφερειών: Λαρίσης, Αιτωλοακαρνανίας, Αχαΐας, Β΄ Πειραιώς, Αττικής, Ηρακλείου.

Μέχρι τέσσερις (4) σταυρούς μπορούν να βάλουν οι ψηφοφόροι των εκλογικών περιφερειών: Α΄ Θεσσαλονίκης, Α΄ Αθηνών, Β΄ Αθηνών.

Ιδιαίτερη προσοχή χρειάζεται στα κωλύματα εκλογιμότητας. Συγκεκριμένα, για να μπορεί να ανακηρυχθεί κάποιος υποψήφιος βουλευτής και να μπει σε ψηφοδέλτιο πρέπει να έχει παραιτηθεί από άλλες ιδιότητες, όπως: έμμισθοι δημόσιοι λειτουργοί και υπάλληλοι του Δημοσίου, υπάλληλοι των Νομικών Προσώπων Δημοσίου Δικαίου (ΝΠΔΔ), υπάλληλοι των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης (ΟΤΑ), οι υπηρετούντες (επαγγελματικά στελέχη) στα Σώματα Ασφαλείας και στις Ενοπλες Δυνάμεις, οι δήμαρχοι, πρόεδροι κοινοτήτων, αντιδήμαρχοι, αντινομάρχες, έπαρχοι.

Οι αιρετοί νομάρχες δεν μπορούν να ανακηρυχθούν υποψήφιοι ούτε να εκλεγούν βουλευτές κατά τη διάρκεια της θητείας τους για την οποία εξελέγησαν, ακόμα κι αν παραιτηθούν. Ακόμα, πρέπει να παραιτηθούν όσοι είναι: διοικητές, υποδιοικητές, πρόεδροι Διοικητικών Συμβουλίων ή διευθύνοντες ή εντεταλμένοι σύμβουλοι ΝΠΔΔ, κρατικών Νομικών Προσώπων Ιδιωτικού Δικαίου, δημοσίων επιχειρήσεων, επιχειρήσεων τη διοίκηση των οποίων ορίζει το Δημόσιο είτε άμεσα (με διοικητική πράξη) είτε έμμεσα (ως μέτοχος) και επιχειρήσεων των ΟΤΑ. Από τα κωλύματα εξαιρούνται οι καθηγητές των ΑΕΙ, οι οποίοι μπορούν να θέσουν υποψηφιότητα και να εκλεγούν χωρίς να παραιτηθούν.

Ειδική άδεια απουσίας από την εργασίας τους, ούτως ώστε να διευκολυνθούν στην άσκηση του εκλογικού τους δικαιώματος δικαιούνται οι δημόσιοι υπάλληλοι. Η άδεια αυτή δεν συνυπολογίζεται στο χρόνο της κανονικής άδειας που δικαιούται κάθε δημόσιος υπάλληλος και, σύμφωνα με την εγκύκλιο, χορηγείται ως εξής:

1. Για τους υπαλλήλους για τους οποίους δεν εφαρμόζεται πενθήμερη βδομάδα εργασίας

• Οσοι μετακινηθούν για την άσκηση του εκλογικού τους δικαιώματος σε απόσταση 100 – 200 χιλιομέτρων θα λάβουν άδεια μιας (1) εργάσιμης ημέρας.
• Οσοι μετακινηθούν σε απόσταση 201 – 400 χιλιομέτρων θα λάβουν άδεια δύο (2) εργασίμων ημερών.
• Οσοι μετακινηθούν σε απόσταση 401 χιλιομέτρων και πάνω θα λάβουν άδεια τριών (3) εργασίμων ημερών, εφόσον κινηθούν εξ ολοκλήρου οδικώς, με βάση την υπεύθυνη δήλωσή τους.
• Οσοι μετακινηθούν σε νησιά, για τα οποία δεν υπάρχει οδική πρόσβαση, ο αριθμός των ημερών αδείας που θα λάβουν θα εξετάζεται κατά περίπτωση, ανάλογα με την απόσταση και τις ειδικές συνθήκες μετακίνησης, χωρίς ωστόσο η άδεια αυτή να υπερβαίνει τις τρεις (3) εργάσιμες ημέρες.

2. Για τους υπαλλήλους για τους οποίους εφαρμόζεται πενθήμερη βδομάδα εργασίας

• Οσοι μετακινηθούν για την άσκηση του εκλογικού τους δικαιώματος σε απόσταση 200 – 400 χιλιομέτρων θα λάβουν άδεια μιας (1) εργάσιμης ημέρας.
• Οσοι μετακινηθούν σε απόσταση 401 χιλιομέτρων και πάνω θα λάβουν άδεια δύο (2) εργασίμων ημερών, εφόσον κινηθούν εξ ολοκλήρου οδικώς, με βάση την υπεύθυνη δήλωσή τους.
• Οσοι μετακινηθούν σε νησιά, για τα οποία δεν υπάρχει οδική πρόσβαση, ο αριθμός των ημερών αδείας που θα λάβουν θα εξετάζεται κατά περίπτωση, ανάλογα με την απόσταση και τις ειδικές συνθήκες μετακίνησης, χωρίς ωστόσο η άδεια αυτή να υπερβαίνει τις τρεις (3) εργάσιμες ημέρες.

Με την ίδια διαδικασία και προϋποθέσεις είναι δυνατό να χορηγείται ειδική άδεια απουσίας με αποδοχές στο προσωπικό με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου του δημοσίου, των Νομικών Προσώπων Δημοσίου Δικαίου, των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης, καθώς και στο προσωπικό των υπόλοιπων νομικών προσώπων του δημοσίου τομέα οποιασδήποτε κατηγορίας, κλάδου και σχέσης εργασίας. Με βάση την εκλογική νομοθεσία, οι δημόσιοι υπάλληλοι που θα εργάζονται την ημέρα των εκλογών δικαιούνται ειδικής άδειας ώστε να πάνε να ψηφίσουν και να επιστρέψουν και πάλι στην εργασία τους.

Με θέμα την πορεία της προετοιμασίας για τις εκλογές συνεδρίασε χτες η Κυβερνητική Επιτροπή. Σύμφωνα με τον υπουργό Εσωτερικών Πρ. Παυλόπουλο, ολοκληρώθηκε ο προσδιορισμός των ειδικών εκλογικών τμημάτων ετεροδημοτών (342 συνολικά εκ των οποίων 261 αμιγή και 81 μικτά) όλης της χώρας και η κατανομή των ετεροδημοτών σε αυτά, ενώ τις προσεχείς ημέρες θα αρχίσει η εκτύπωση των ειδικών καταλόγων ετεροδημοτών κατά τμήμα και η αποστολή τους στις Νομαρχίες. Για τα εκλογικά τμήματα, ο υπουργός είπε θα είναι τα ίδια με αυτά των ευρωεκλογών προσαρμόζοντας τους ψηφίζοντες σε κάθε ένα από αυτά με βάση τους αναθεωρημένους εκλογικούς καταλόγους με τους οποίους θα διεξαχθούν οι προσεχείς βουλευτικές εκλογές.

Επίσης, στις βουλευτικές εκλογές της 4ης Οκτωβρίου θα εφαρμοσθεί, πιλοτικά, η μετάδοση των εκλογικών αποτελεσμάτων, από τους δικαστικούς αντιπροσώπους, μέσω κινητού τηλεφώνου, στη Β’ Θεσσαλονίκης και σε περίπου 4.000 εκλογικά τμήματα της χώρας, δηλαδή σε ποσοστό πάνω από του 20% των εκλογικών τμημάτων. Θυμίζουμε ότι η μετάδοση των αποτελεσμάτων μέσω κινητού είχε εφαρμοστεί, για πρώτη φορά, πιλοτικά, στις ευρωεκλογές, μόνο στη Β’ Περριφέρεια Θεσσαλονίκης.

Σάρκα από τη σάρκα της «ανταγωνιστικότητας – επιχειρηματικότητας» του μεγάλου κεφαλαίου, βγαλμένη μέσα από τη Στρατηγική της Λισαβόνας, είναι η οικονομική πολιτική που εφαρμόζει η κυβέρνηση της ΝΔ και αυτή που στηρίζει και επαγγέλλεται η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ. Σε αυτό το πλαίσιο είναι απόλυτα φυσιολογικό και το γεγονός ότι τα οικονομικά προγράμματα και οι σχεδιασμοί τους μοιάζουν σαν δυο σταγόνες νερό.

Τόσο η κυβέρνηση ΝΔ, όσο και η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ βρίσκονται σε διαδικασία κλιμάκωσης του εμπαιγμού, βάζοντας στην ατζέντα της προεκλογικής αντιπαράθεσης ορισμένες πτυχές της φορολογικής πολιτικής που εφάρμοσαν ή που σκοπεύουν να εφαρμόσουν στο επόμενο διάστημα. Με μισές αλήθειες και συσκότιση της πραγματικότητας, επιχειρούν να αποπροσανατολίσουν και να κοροϊδέψουν τα λαϊκά στρώματα σε σχέση με το χαρακτήρα της βαθιάς ταξικής πολιτικής, την οποία και οι δυο υπηρετούν.

Στην προεκλογική ατζέντα τους, μπήκαν ο (δήθεν) Φόρος Μεγάλης Ακίνητης Περιουσίας (ΦΜΑΠ) που εφαρμοζόταν ήδη από τις κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ και συνεχίστηκε από τη ΝΔ μέχρι και το 2007 όταν «αντικαταστάθηκε» από το Ενιαίο Τέλος Ακινήτων (ΕΤΑΚ). Ο υπουργός Οικονομίας και Οικονομικών Γ. Παπαθανασίου σημείωσε ότι ο ΦΜΑΠ ουδέποτε απέφερε σημαντικά έσοδα στο Δημόσιο και ότι τα έσοδα για το 2007 ήταν μόλις 227 εκατ. ευρώ, όταν από το ΕΤΑΚ των Νομικών Προσώπων (επιχειρήσεις) τα έσοδα έφθασαν τα 300 εκατ. ευρώ. Από την πλευρά της, η εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ Λ. Κατσέλη δήλωσε ότι το ΠΑΣΟΚ, ως κυβέρνηση, θα καταργήσει το ΕΤΑΚ και θα φορολογήσει τη μεγάλη ακίνητη περιουσία με «προοδευτικό τρόπο και με αύξηση του αφορoλόγητου».

Ολα τα παραπάνω είναι προεκλογικές φούσκες που δεν αντέχουν σε απολύτως καμιά κριτική. Από το ΦΜΑΠ (που εφαρμόστηκε από το ΠΑΣΟΚ μέχρι το 2004 και στη συνέχεια από τη ΝΔ μέχρι το 2007) υπήρχε σωρεία προκλητικών εξαιρέσεων, όπως για τραπεζίτες, βιομήχανους, μεγαλοξενοδόχους, την εκκλησιαστική περιουσία και για άλλες μερίδες του πλούτου, που «απλά» δεν πλήρωναν.

Με το ΕΤΑΚ, η ΝΔ ήρθε να ενοποιήσει τους φόρους, επιβαρύνοντας με το δικό της τρόπο τη μικρή ακίνητη περιουσία και συμπληρώνοντας την αντιλαϊκή πολιτική. Στο μεταξύ, είχε προχωρήσει και σε μείωση του φορολογικού συντελεστή στα επιχειρηματικά κέρδη κατά 10 ολόκληρες μονάδες (25% από 35% που το είχε αφήσει το ΠΑΣΟΚ). Γεγονός είναι ότι οι μερίδες της πλουτοκρατίας, είτε με ΝΔ είτε με ΠΑΣΟΚ, έχουν στη διάθεσή τους και επιπλέον ελαφρύνσεις, έτσι ώστε να φορολογούνται με ποσοστό συντριπτικά χαμηλότερο από τους κάθε φορά επίσημους συντελεστές.

«Μισόλογα» εκστομίζουν και οι δυο τους και για τη φορολογική κλίμακα μισθωτών και συνταξιούχων. Είναι, όμως, φανερό ότι και οι δυο ομονοούν ακόμη και στις λεπτομέρειες. Η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ κάνει λόγο για «ενιαία, προοδευτική κλίμακα για όλα τα εισοδήματα και όλες τις αμοιβές», επισημαίνοντας ότι οι «τόκοι των καταθέσεων θα συνεχίσουν να φορολογούνται αυτοτελώς». Και η ΝΔ πρόκειται να καταργήσει την αυτοτελή φορολόγηση που ισχύει σε ορισμένες κατηγορίες εισοδημάτων.

Είναι πασίγνωστο ότι οι τράπεζες θησαυρίζουν από τα ποσά των τόκων που βάζουν στο χέρι, για τα οποία έχουν σωρεία από προκλητικές εναλλακτικές επιλογές, προκειμένου να φορολογούνται έναντι «πινακίου φακής». ΝΔ και ΠΑΣΟΚ δηλώνουν ότι δεν πρόκειται να τους πειράξουν. Η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ ισχυρίζεται ότι, τάχα, θα «φορολογεί το μεγάλο πλούτο που λόγω κληρονομιάς αλλάζει χέρια». Πρόκειται για ένα ακόμη ψεύδος. Οι ισχυροί του πλούτου πάντα έχουν τους τρόπους να μην πληρώνουν ούτε δεκάρα και, βέβαια, δεν έχουν απολύτως κανένα λόγο να ανησυχούν από τέτοιου τύπου εξαγγελίες.

Κατέληξε χτες το πρωί ο εργάτης Γιάννης Παπακωνσταντίνου που νοσηλευόταν στο Γενικό Κρατικό Αθήνας, ύστερα από το βαρύ τραυματισμό του, στις 26 Αυγούστου, στο εργατικό «ατύχημα» που σημειώθηκε στο εργοστάσιο της ΛΑΡΚΟ στη Λάρυμνα. Ηταν η μέρα που ένα από τα πέντε καμίνια του εργοστάσιου τρύπησε, με αποτέλεσμα να ξεχυθεί καυτό μέταλλο και να ακολουθήσουν εκρήξεις. Την ίδια μέρα, ο 27χρονος Κώστας Ντελής ξεψύχησε επί τόπου. Στο ίδιο εργοστάσιο, στις 2 Αυγούστου, έπεφτε νεκρός ο εργάτης Χρήστος Δόσκορης, από πρόβλημα σε άλλο καμίνι. Οι τρεις νεκροί εργάτες είναι θύματα της πολιτικής ΕΕ – ΝΔ – ΠΑΣΟΚ. Της πολιτικής που στηρίζει την εργοδοτική ασυδοσία, προωθεί την ιδιωτικοποίηση της ΛΑΡΚΟ, ευνοεί προκλητικά την ανυπαρξία μέτρων υγιεινής και ασφάλειας στην εργασία.

Ειδικότερα, με πρόσχημα την κατάργηση της βίζας για όσους Ελληνες ταξιδεύουν στις ΗΠΑ, οι δυνάμεις του δικομματισμού υπερψήφισαν «Μνημόνιο κατανόησης μεταξύ του υπουργείου Εσωτερικών της Ελλάδας και του υπουργείου Εσωτερικής Ασφάλειας των ΗΠΑ, σχετικά με το πρόγραμμα κατάργησης θεωρήσεων των ΗΠΑ και συναφή ενισχυμένα μέτρα ασφάλειας».

Στο κείμενό τους ξεκαθαρίζεται ότι:

Η ΕΠΑΝΟΔΟΣ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ ΣΕ ΘΕΤΙΚΟΥΣ ΡΥΘΜΟΥΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ

Από τα μέσα του 2008, η παγκόσμια χρηματοοικονομική και οικονομική κρίση προκάλεσε εξαιρετικά αρνητικές επιπτώσεις, αφενός στην ομαλή χρηματοδότηση των επιχειρήσεων και των νοικοκυριών και αφετέρου στην πραγματική οικονομία. Η κρίση ρευστότητας οδήγησε στην κάμψη της ζήτησης αγαθών και υπηρεσιών, στη συρρίκνωση του διεθνούς εμπορίου και στη μείωση, τόσο του όγκου όσο και της αξίας του παραγόμενου προϊόντος της μεταποιητικής βιομηχανίας, σε όλες τις χώρες. Οι περισσότερες οικονομίες της Ε.Ε. – 27 βρίσκονται εδώ και πολλούς μήνες σε βαθιά ύφεση, ενώ οι 20 από τις 27 εμφανίζουν δημοσιονομικά ελλείμματα άνω του 3% του ΑΕΠ.

Η Ελλάδα ασφαλώς και δεν θα μπορούσε να μείνει ανεπηρέαστη από τις αδιαμφισβήτητες επιπτώσεις της παγκόσμιας κρίσης. Οι συνέπειες στην εγχώρια οικονομία άρχισαν ουσιαστικά να εκδηλώνονται το πρώτο εξάμηνο του 2009, ενώ την ίδια περίοδο, οι διαχρονικές δημοσιονομικές αδυναμίες της χώρας μας επέστρεψαν για μια ακόμη φορά στο προσκήνιο.

Ο αντίκτυπος της κρίσης αποτυπώνεται στις πτωτικές τάσεις που παρουσιάζουν από τις αρχές του 2009 βασικοί οικονομικοί δείκτες, όπως η βιομηχανική παραγωγή, ο κύκλος εργασιών στο λιανικό εμπόριο και τις υπηρεσίες, καθώς και η παραγωγή στις κατασκευές. Υποχώρηση παρουσιάζουν και τα έσοδα από τον τουρισμό, αν και ηπιότερη του αναμενομένου. Η σημαντικότερη συνέπεια της φθίνουσας ζήτησης, αλλά και των χαμηλών προσδοκιών των επιχειρήσεων, ήταν η άνοδος της ανεργίας σε επίπεδα άνω του 9%, κατά τους πρώτους μήνες του έτους. Ταυτόχρονα, εξαιτίας κυρίως της χαμηλότερης τιμής του πετρελαίου, ο πληθωρισμός παρουσιάζει τάσεις αποκλιμάκωσης, αγγίζοντας μόλις το 1% το πρώτο εξάμηνο. Η πτώση, τέλος, των εξαγωγών αν και εκτεταμένη, υπερκαλύφθηκε από την ευρύτερη μείωση των εισαγωγών.

Η εξασθένιση της ιδιωτικής κατανάλωσης και η μείωση των επενδύσεων, ήταν οι βασικές αιτίες για τη στασιμότητα που παρουσίασε το ΑΕΠ της χώρας, το πρώτο εξάμηνο του 2009. Ωστόσο, η εφαρμογή μιας σειράς μέτρων εκ μέρους της πολιτείας, φαίνεται ότι απέτρεψε την περαιτέρω συρρίκνωση της ελληνικής οικονομίας. Σύμφωνα με τα πλέον πρόσφατα αναλυτικά στοιχεία, τα οποία αναφέρονται στο πρώτο τρίμηνο του 2009, η δημόσια κατανάλωση αυξήθηκε κατά 6,1%. Στο ίδιο διάστημα, η καταβολή του 1/3 των συνολικών ετήσιων δαπανών του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων, εκτίναξε τις κατασκευαστικές επενδύσεις εκτός κατοικιών σε επίπεδα υψηλότερα ακόμα και αυτών των προολυμπιακών ετών, μετριάζοντας την καθίζηση της οικοδομής και συγκρατώντας την υποχώρηση των επενδύσεων. Η ταχεία υλοποίηση των δημοσίων επενδύσεων συνεχίστηκε και επιταχύνθηκε κατά το δεύτερο τρίμηνο.

Σήμερα διανύουμε μια περίοδο, στην οποία η εθνική μας οικονομία, για πρώτη φορά μετά από δεκατρία χρόνια, ταλαντεύεται ανάμεσα στη στασιμότητα και στην ύφεση.

Εάν θέλουμε την έγκαιρη ανάκαμψη της εθνικής μας οικονομίας και την επιστροφή σε υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης, θα πρέπει επιτέλους να προχωρήσουμε άμεσα σε μεγάλες και ουσιαστικές αλλαγές. 

Όλες εκείνες οι τομές, που το πολιτικό σύστημα της χώρας δεν τόλμησε να προωθήσει πριν και μετά την ένταξη στην ΟΝΕ, χρειάζεται να γίνουν πραγματικότητα σήμερα. 

Χρειάζεται κυρίως η εφαρμογή γενναίων και αποφασιστικών πολιτικών, για την ενίσχυση της ελληνικής οικονομίας και ειδικά των κλάδων οι οποίοι είναι περισσότερο εξωστρεφείς και εκτεθειμένοι στον ξένο ανταγωνισμό.

Θα ήταν εθνικό λάθος να επιχειρήσουμε και πάλι την αναπαλαίωση ενός οικονομικού μοντέλου το οποίο στηρίζεται περισσότερο στην κατανάλωση και λιγότερο στις επενδύσεις, στην τεχνογνωσία και τις εξαγωγές.

Στο κρίσιμο αυτό σταυροδρόμι, υπάρχει ανάγκη ξεκάθαρων και σωστών επιλογών. Επιλογών οι οποίες ανταποκρίνονται στις προκλήσεις των καιρών και υπηρετούν μακροπρόθεσμα το συμφέρον της ελληνικής οικονομίας, της χώρας και των πολιτών.

Το τελευταίο διάστημα, τα μηνύματα από το διεθνές περιβάλλον είναι ενθαρρυντικά. Μεταξύ των σημαντικότερων, είναι η ανάκαμψη της βιομηχανικής παραγωγής στις μεγάλες οικονομίες της Ασίας (Κίνα, Ιαπωνία, Ν. Κορέα), αλλά και οι οριακά θετικοί ρυθμοί ανάπτυξης σε Γερμανία και Γαλλία, κατά το β’ εξάμηνο του 2009. Επίσης, στις ΗΠΑ οι προσδοκίες για ανάπτυξη στο β’ εξάμηνο του έτους, έχουν αυξήσει την κινητικότητα στις εμπορικές συναλλαγές.

Η χώρα μας όμως δεν μπορεί να ελπίζει σε μέρισμα από την αναθέρμανση της διεθνούς οικονομίας, εάν δεν αντιμετωπίσει, με τρόπο ριζικό και αποτελεσματικό, τα διαχρονικά της μειονεκτήματα. Μειονεκτήματα όπως η χαμηλή ανταγωνιστικότητα, οι στρεβλώσεις στις αγορές και η χαμηλή αποτελεσματικότητα του δημοσίου τομέα.

Το μέλλον της χώρας θα εξαρτηθεί από τις αποφάσεις που θα πάρουμε σήμερα. Και οι αποφάσεις αυτές θα πρέπει να είναι προϊόν συνεργασίας και συναίνεσης όλων μας. Κυβέρνησης, αντιπολίτευσης, κοινωνικών εταίρων, φορέων, πολιτών. Η βασική προτεραιότητα που θα έπρεπε να έχει τεθεί από την πολιτική εξουσία είναι με ποιες πολιτικές αλλαγών και μεταρρυθμίσεων η Ελλάδα θα μπει ξανά σε τροχιά ανάπτυξης και όχι η άκρατη σκανδαλολογία που αποπροσανατολίζει από τα πραγματικά προβλήματα της οικονομίας και της κοινωνίας. Δουλειά της πολιτικής εξουσίας είναι να διασφαλίζει, στην πράξη και όχι στα λόγια, διαγωνισμούς για κρατικές προμήθειες με απόλυτη διαφάνεια. Ώστε να επιβραβεύεται η ανταγωνιστικότητα και η ποιότητα και όχι εκείνοι που διατηρούν προνομιακές σχέσεις με την εκάστοτε εξουσία.

Πάνω από όλα όμως, ευθύνη της πολιτικής εξουσίας και όλων των κοινωνικών εταίρων, είναι να καταθέσουν καθαρές προτάσεις για την επάνοδο της ελληνικής οικονομίας σε υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης.

Στο επίκεντρο της εθνικής προσπάθειας για την ανάπτυξη, την απασχόληση και τη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας θα πρέπει να τεθούν:  

1. Η άμεση επιτάχυνση και η διεύρυνση όλων των αναπτυξιακών πολιτικών που προωθεί το κράτος, με κυριότερες μεταξύ άλλων, την ανάπτυξη του νέου δικτύου οπτικών ινών, την αξιοποίηση των περιφερειακών αεροδρομίων, τη δημιουργία σύγχρονων μαρίνων, την κατασκευή θεματικών πάρκων και χώρων άθλησης σε επιλεγμένες περιοχές, με στόχο την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας του ελληνικού τουρισμού και την κατασκευή εμπορευματικών κέντρων.

Πολιτικές όπως οι παραπάνω θα συμβάλουν ουσιαστικά στην ενίσχυση των ρυθμών ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας και θα δημιουργήσουν νέες, μόνιμες πηγές εσόδων για τη χώρα.

1. Η επιτάχυνση της υλοποίησης του ΕΣΠΑ 2007 – 2013, κυρίως σε ό,τι αφορά τις δράσεις για τον εκσυγχρονισμό των ΜμΕ, τα προγράμματα ενίσχυσης της έρευνας και της καινοτομίας, τα προγράμματα παροχής εγγυήσεων για χρηματοδότηση επιχειρήσεων που αντιμετωπίζουν προβλήματα εξαιτίας της κρίσης και ασφαλώς τα προγράμματα του ΤΕΜΠΜΕ.

1. Η απελευθέρωση των κλειστών επαγγελμάτων και κατάργηση της ενιαίας υποχρεωτικής αμοιβής από διάφορες επαγγελματικές ομάδες.

1. Η απελευθέρωση των κλειστών αγορών και διαμόρφωση ίσων όρων ανταγωνισμού ανάμεσα σε κρατικές και ιδιωτικές επιχειρήσεις.

1. Το πάγωμα των προσλήψεων στο Δημόσιο για μια πενταετία (με εξαίρεση εξειδικευμένες θέσεις στο χώρο της Παιδείας και της Υγείας).

1. Η εξυγίανση του Δημόσιου τομέα με μετατάξεις πλεονάζοντος προσωπικού σε υπηρεσίες που έχουν κενά.

1. Η εφαρμογή ηλεκτρονικού συστήματος κρατικών προμηθειών σε όλο το στενό και ευρύτερο δημόσιο τομέα, με ηλεκτρονική και δημόσια διαβούλευση για τις προδιαγραφές των διαγωνισμών.

1.  H εξυγίανση των ζημιογόνων ΔΕΚΟ και η εντατικοποίηση του προγράμματος αποκρατικοποιήσεων ή διαμόρφωσης στρατηγικών συμμαχιών, για όσες λειτουργούν ή θα κληθούν να λειτουργήσουν σε καθεστώς ελεύθερου ανταγωνισμού.   

1.  Η βιωσιμότητα του ασφαλιστικού συστήματος, με βάση τις αρχές της ισονομίας, της ανταποδοτικότητας και της αλληλεγγύης. Δεν μπορεί να είναι ανεκτό, άλλοι πολίτες να συνταξιοδοτούνται στα 65 και άλλοι στα 40. Δεν μπορεί να είναι ανεκτό, εργαζόμενοι με ίδιες  ασφαλιστικές εισφορές να λαμβάνουν διαφορετικές συντάξεις. Δεν μπορεί κάποια επαγγέλματα να θεωρούνται βαριά και ανθυγιεινά μόνο στην Ελλάδα και σε καμία άλλη χώρα της Ευρώπης. Δεν μπορεί να υπάρχουν Ασφαλιστικά Ταμεία χωρίς διπλογραφικό σύστημα, χωρίς εφαρμογή των Διεθνών Λογιστικών Προτύπων, χωρίς επιχειρησιακά σχέδια και αναλογιστικές μελέτες. Δεν μπορεί να υπάρχουν Ασφαλιστικά Ταμεία χωρίς να συνεργάζονται, με διαφανείς προκηρύξεις και αναθέσεις, με εξειδικευμένους οίκους, για την αξιοποίηση των περιουσιακών τους στοιχείων.

1. Η βελτίωση των κατώτατων συντάξεων ΙΚΑ και ΟΓΑ, στο πλαίσιο των πολιτικών ενίσχυσης της κοινωνικής συνοχής.   

1. Η συγκράτηση των ανεξέλεγκτων δαπανών στη συνταγογράφηση φαρμάκων, με την εφαρμογή ηλεκτρονικού συστήματος παρακολούθησης σε συνταγές, φάρμακα και γιατρούς. Η εφαρμογή ενός τέτοιου συστήματος μπορεί να εξοικονομήσει δαπάνες 2 δισ. ευρώ, σε ετήσια βάση.

1. Η δημιουργία στη ΓΓΠΣ κέντρου για τη διασταύρωση στοιχείων που προέρχονται από διαφορετικές πηγές (μισθοδοσία, ασφάλιση, φορολογία κ.λ.π.). Στόχος θα πρέπει να είναι η επίτευξη διαφάνειας, ίσων όρων ανταγωνισμού μεταξύ των επιχειρήσεων και αντιμετώπιση της παραβατικότητας, τόσο στον τομέα της φορολογίας όσο και στον τομέα της κοινωνικής ασφάλισης και της αδήλωτης εργασίας. Επίσης, η διασφάλιση της διαλειτουργικότητας των συστημάτων της ΓΓΠΣ με τα συστήματα άλλων φορέων: Φορέων Κοινωνικής Ασφάλισης, ΟΑΕΔ, Τειρεσίας/Τράπεζες, Επιμελητήρια, Νομαρχίες, ΓΕΜΗ, Κτηματολόγιο, νηολόγιο, ΥΜΕ (αυτοκίνητα) κ.λ.π. 

1. Η εφαρμογή ηλεκτρονικού συστήματος παρακολούθησης και διασταύρωσης στοιχείων (τιμολόγια, αποδείξεις κ.λ.π) σε μεγάλη έκταση και σε πραγματικό χρόνο, ώστε να ενισχυθεί η προσπάθεια καταπολέμησης της φοροδιαφυγής.

1. Η διατήρηση του Φόρου Εισοδήματος Νομικών Προσώπων, στα σημερινά επίπεδα. Μετά την παρέλευση της κρίσης, θα πρέπει να προωθηθεί η περαιτέρω μείωση των συντελεστών, με κριτήριο τον φορολογικό ανταγωνισμό, εντός και εκτός Ε.Ε.

1. Η μείωση, αντίστοιχα, του Φόρου Εισοδήματος Φυσικών Προσώπων, μετά την έξοδο από την κρίση. Κριτήριο θα πρέπει και πάλι να αποτελέσει ο φορολογικός ανταγωνισμός σε ευρωπαϊκό και διεθνές επίπεδο.  

1.  Η ευθυγράμμιση των Ειδικών Φόρων Κατανάλωσης με τους αντίστοιχους μέσους όρους της Ευρωζώνης, με βάση συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα. Η εναρμόνιση αυτή είναι απαραίτητη, ανεξάρτητα από το αν συνεπάγεται, κατά περίπτωση, αύξηση ή μείωση του ΕΦΚ.

1. Ο επαναπροσδιορισμός του καταλόγου Φόρων Υπέρ Τρίτων, από μηδενική βάση, με κριτήριο τη σκοπιμότητα και την οικονομική αποτελεσματικότητα κάθε περίπτωσης.

1.  Η αναγνώριση των πιθανών προβλημάτων ρευστότητας. Ένα ευαίσθητο κράτος, οφείλει να σχεδιάσει μια διαδικασία με την οποία ο  φορολογούμενος θα δηλώνει την οφειλή του, αλλά δεν θα χρειάζεται να την καταβάλει άπαξ και εξ ολοκλήρου. Αντίθετα, μπορεί να προβλέπεται η αυτοδίκαιη ένταξη σε σύστημα ρύθμισης με ευνοϊκούς όρους. Επίσης, η κατακόρυφη αύξηση των ακάλυπτων επιταγών καθιστά αναγκαία τη λήψη μέτρων, που θα διευκολύνουν τις τράπεζες να αυξήσουν τις χορηγήσεις τους στις επιχειρήσεις.

1. Η ουσιαστική θωράκιση των θέσεων απασχόλησης, πρώτον με τη θέσπιση αυστηρών κριτηρίων υπαγωγής στη νομοθετική ρύθμιση ελαστικοποίησης των εργασιακών σχέσεων, προς αποφυγή μαζικής εφαρμογής του μέτρου με πρόσχημα την οικονομική κρίση και δεύτερον με την ενεργοποίηση και αρωγή του ΟΑΕΔ ως ταμείου ανάπτυξης και αλληλεγγύης.

1.  Ο επαναπροσδιορισμός του συστήματος Φορολογικών Απαλλαγών, από μηδενική βάση, με κριτήριο την οικονομική αποτελεσματικότητα κάθε απαλλαγής και σε συνδυασμό με τις εξελισσόμενες δυνατότητες μηχανογραφικής υποστήριξης.

1. Η διασφάλιση της ισότητας μεταξύ Κράτους και Φορολογουμένου. Για το σκοπό αυτό απαιτούνται: συμμετρικές διατάξεις για τις επιβαρύνσεις καθυστερημένης καταβολής και για τις προθεσμίες, ταχεία και έντοκη επιστροφή των ποσών που οφείλει το κράτος, δυνατότητα αυτοδίκαιου συμψηφισμού πιστωτικών και χρεωστικών ποσών ανεξαρτήτως φορολογικού αντικειμένου.

1. Η κωδικοποίηση του ΚΒΣ και των συναφών διοικητικών πράξεων. Σε επόμενο στάδιο θα πρέπει να δρομολογηθεί η κατάργησή του και η μελέτη των ρυθμίσεων που θα τον υποκαταστήσουν, στις περιοχές «Ταυτότητα Επιχείρησης» και «Διακίνησης Αγαθών» .

1.  Η δραστική μείωση του χρόνου και του κόστους ίδρυσης Α.Ε., ΕΠΕ και Ο.Ε., Ε.Ε. με την αξιοποίηση των δυνατοτήτων των Επιμελητηρίων.

1. Η αξιολόγηση των φορέων στήριξης των ΜμΕ και η ενεργοποίηση νέων φορέων υψηλών επιχειρηματικών κινδύνων.

1.  Η άμεση ψήφιση και εφαρμογή του Εθνικού Χωροταξικού Σχεδίου και των Ειδικών Χωροταξικών Πλαισίων.

1. Η αύξηση των δαπανών για τη δημόσια παιδεία και η ταυτόχρονη απελευθέρωση της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης από το κρατικό μονοπώλιο, με στόχο την αισθητή βελτίωση του εκπαιδευτικού συστήματος.

1. Η αναβάθμιση των προγραμμάτων ενδοεπιχειρησιακής κατάρτισης του εργατικού δυναμικού στις νέες τεχνολογίες και σε νέες ειδικότητες. Η πληρέστερη διασύνδεση της εκπαίδευσης (δευτεροβάθμιας, τεχνικής – επαγγελματικής, τριτοβάθμιας, μεταπτυχιακής) με την αγορά εργασίας.

1. Η εντατικοποίηση των προγραμμάτων επανακατάρτισης και δια βίου εκπαίδευσης, με προτεραιότητα στις νέες τεχνολογίες και τις ειδικότητες με αυξημένη ζήτηση στην αγορά εργασίας.

1. Η εκπαίδευση για τη διάδοση του επιχειρηματικού πνεύματος και την καλλιέργεια μιας σύγχρονης επιχειρηματικής νοοτροπίας.

1. Η προσαρμογή της εκπαίδευσης και κατάρτισης στα δεδομένα της κοινωνίας της γνώσης. Προγράμματα e-learning στα σχολεία και τα πανεπιστήμια. Δωρεάν ευρυζωνικές συνδέσεις για μαθητές και φοιτητές.

1. Η εφαρμογή Εθνικού Συστήματος πιστοποίησης των γνώσεων και σύνδεση των αποτελεσμάτων με τη χρηματοδότηση φορέων και επιχειρήσεων.

1. Η δημιουργία Τράπεζας Πληροφοριών για τη ζήτηση και προσφορά εργασίας και η διασύνδεση όλων των φορέων με αυτή. 

1. Η προώθηση συνδυασμένου προγράμματος «Ποιότητας – Σχεδίασης – Οικολογίας» για παραδοσιακούς κλάδους της ελληνικής οικονομίας (τουρισμός, αγροτικά προϊόντα κ.α.). Δημιουργία επώνυμων προϊόντων με πιστοποίηση ποιότητας και κατοχυρώσεις.