Την ενεργότερη εμπλοκή της Ελλάδας στις ιμπεριαλιστικές δομές και τους σχεδιασμούς του ΝΑΤΟ και της Ευρωπαϊκής Ενωσης, εξήγγειλε χτες ο υπουργός Εθνικής Αμυνας Ε. Βενιζέλος, από την άτυπη σύνοδο των υπουργών Εξωτερικών και Αμυνας του ΝΑΤΟ στις Βρυξέλλες, εκφράζοντας ταυτόχρονα την πολιτική βούληση της κυβέρνησης να ζητήσει αμερικανοΝΑΤΟική διαμεσολάβηση για επίσπευση των ΝΑΤΟικών διευθετήσεων στο Αιγαίο. Στην ίδια σύνοδο, ο γγ του ΝΑΤΟ Α. Ράσμουσεν ζήτησε από την Αθήνα να διευθετήσει διμερώς τα όποια προβλήματα με την Τουρκία, επειδή εμποδίζουν την ευρωατλαντική συνεργασία.

Ο γγ του ΝΑΤΟ επισήμανε ότι οι χώρες – μέλη της ΕΕ θα πρέπει να συμβάλουν, ώστε να επιλυθούν οι διαφορές μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, χρησιμοποιώντας το επιχείρημα ότι εξαιτίας των «εκκρεμοτήτων» ανάμεσα στις δυο χώρες δεν μπορεί να υπάρξει συμφωνία για καλύτερη συνεργασία στον τομέα της ασφάλειας στο Αφγανιστάν. Κι αυτό επειδή η Τουρκία, χώρα – μέλος του ΝΑΤΟ, δεν αναγνωρίζει την Κυπριακή Δημοκρατία, χώρα – μέλος της ΕΕ. Ο Α. Ράσμουσεν είπε ότι όσο διαρκεί το πρόβλημα, το ΝΑΤΟ δεν μπορεί να προστατεύσει δυνάμεις της ΕΕ που έχουν αναλάβει την εκπαίδευση των αφγανικών δυνάμεων ασφαλείας. Ακόμα και αυτή η προσχηματική θέση είναι ενδεικτική του τρόπου με τον οποίο το ΝΑΤΟ προσεγγίζει το Κυπριακό, καθώς και άλλα θέματα που αφορούν στην εθνική κυριαρχία της Ελλάδας.

Ο Ε. Βενιζέλος, μιλώντας για την παρέμβασή του στο Συμβούλιο Υπουργών Αμυνας της ΕΕ (συνεδρίασε στις Βρυξέλλες μετά το αντίστοιχο ΝΑΤΟικό συμβούλιο), αναφέρθηκε σε ένα εκτενές «non paper» που έχει καταθέσει η ελληνική κυβέρνηση για το θέμα των σχέσεων της ΕΕ με το ΝΑΤΟ. Σ’ αυτό, σύμφωνα με τον υπουργό, αναδεικνύεται η ανάγκη «να υπάρχει επαφή μεταξύ των δύο Οργανισμών και να μετέχουν περισσότερο και ενεργότερα οι 27 χώρες – μέλη της ΕΕ στις σχετικές δραστηριότητες».

Αναφέρθηκε ακόμα στην επιχείρηση «ΑΤΑΛΑΝΤΑ» της ΕΕ που εξελίσσεται στη θαλάσσια περιοχή της Σομαλίας με πρόσχημα την αντιμετώπιση της πειρατείας και έκανε γνωστό ότι η ΕΕ συζητάει την αποστολή και χερσαίων δυνάμεων στη Σομαλία. Εχει ανοίξει, είπε, συζήτηση «εάν πρέπει να προστεθεί στην ΑΤΑΛΑΝΤΑ και ένα άλλο σκέλος εκπαιδευτικού χαρακτήρα, ώστε να συγκροτηθούν σομαλικές ένοπλες δυνάμεις (…) υπάρχει σκέψη αυτή η εκπαίδευση να γίνεται στο έδαφος άλλου αφρικανικού κράτους, όπως είναι, για παράδειγμα, η Ουγκάντα, υπό συνθήκες ασφάλειας και αποτελεσματικότητας». Για να προσθέσει ότι «εφόσον υπάρξουν αυτές οι συνθήκες σε άλλο κράτος, η Ελλάδα θα εξετάσει τις δυνατότητες συμμετοχής της και σε αυτό το σκέλος».

Ξεχωριστή αναφορά έκανε ο Ε. Βενιζέλος στο θέμα της «αντιπυραυλικής ασπίδας», με αφορμή τις προχθεσινές δηλώσεις στην Αθήνα του αναπληρωτή υπουργού Π. Μπεγλίτη. Ο υπουργός Αμυνας, στην ουσία, επιβεβαίωσε τις κυβερνητικές προθέσεις, σπεύδοντας να επισημάνει ότι είναι νωρίς ακόμα να γίνεται μια τέτοια δημόσια συζήτηση. «Δεν έχουμε, είπε, τεθεί ούτε προ ερωτημάτων, ούτε προ προτάσεων, ούτε προ διλημμάτων (…) το επίπεδο των ελληνοαμερικανικών σχέσεων είναι πάρα πολύ καλό, αλλά βασίζεται στους καλούς λογαριασμούς που κάνουν τους καλούς φίλους».

Σε άλλη αναφορά του, επισήμανε ότι «δεν υπάρχει κανένας λόγος να διεξάγεται μια δημόσια συζήτηση, η οποία είναι και πρόωρη και πρόχειρη και πρέπει στα θέματα αυτά να είμαστε όλοι μας – και γι’ αυτό απευθύνομαι στα Μέσα Ενημέρωσης – όσο γίνεται πιο ακριβείς και διστακτικοί. Γιατί η κυβέρνηση πρέπει να λαμβάνει υπόψη της όλες τις παραμέτρους και τις λαμβάνει υπόψη και ακόμη δεν έχει συζητηθεί το θέμα αυτό, ούτε στην ΕΕ, ούτε σε διμερές επίπεδο μεταξύ Ελλάδας κι άλλων κρατών – μελών του ΝΑΤΟ».

Οι τοποθετήσεις των αρμόδιων κυβερνητικών στελεχών δείχνουν ότι η υπόθεση της «αντιπυραυλικής ασπίδας» έχει βάθος. Σύμφωνα και με χτεσινά δημοσιεύματα στον Τύπο, που επικαλούνται πληροφορίες προερχόμενες από τον Αμερικανό βοηθό υπουργό Αμυνας Α. Βερσμάου, που συναντήθηκε προχθές με τον Π. Μπεγλίτη, τα αμερικανικά επιτελεία σχεδιάζουν σε πρώτη φάση να εγκαταστήσουν πυραύλους σε αμερικανικά πολεμικά πλοία που θα κινούνται στην Ανατ. Μεσόγειο.

Εδώ ακριβώς έρχεται να προστεθεί και το αμερικανικό ενδιαφέρον για τη διευθέτηση των ελληνοτουρκικών προβλημάτων που σχετίζονται με το Αιγαίο. Υπενθυμίζεται ότι βασική επιδίωξη των ΗΠΑ, μέσω της λεγόμενης «αντιπυραυλικής ασπίδας», σύμφωνα με όσα δήλωσε στις 17 Σεπτέμβρη ο Αμερικανός Πρόεδρος Μ. Ομπάμα, είναι η προάσπιση «της εθνικής ασφάλειας» των ΗΠΑ. Πρόσθεσε, ακόμα, ότι «ο καλύτερος τρόπος να προωθηθεί υπεύθυνα η ασφάλειά μας και αυτή των συμμάχων μας είναι η ανάπτυξη ενός αντιπυραυλικού συστήματος που θα ανταποκρίνεται καλύτερα στις απειλές που αντιμετωπίζουμε και που θα χρησιμοποιεί την τεχνολογία που θα είναι οικονομικά προσιτή, αλλά και αποδεδειγμένη».

Εσπευσε, παράλληλα, να υπογραμμίσει πως «αυτή η προσέγγιση είναι συνεπής με τις ΝΑΤΟικές αντιπυραυλικές προσπάθειες». Αφησε έτσι ανοικτό το ενδεχόμενο δημιουργίας μιας «άλλης» και «νέας ασπίδας», που σύμφωνα με τα πρόσφατα σενάρια έβλεπαν την εγκατάστασή της στην Τουρκία, στο Ισραήλ, ίσως και στα Βαλκάνια (άλλωστε οι κυβερνήσεις ΝΔ και ΠΑΣΟΚ έχουν δείξει τη διαθεσιμότητά τους για αξιοποίηση και της Ελλάδας, μέσω της ένταξης στο σύστημα των – αμερικάνικης προέλευσης – πυραύλων «Πάτριοτ»).

Ολοταχώς για τη δημιουργία του πλήρως διαφοροποιημένου, ταξικού σχολείου της αμάθειας, πρέπει να βαδίσουμε σύμφωνα με τις προτάσεις του Συμβουλίου Πρωτοβάθμιας Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης (ΣΠΔΕ), υπό τον Γ. Μπαμπινιώτη, που σήμερα ολοκληρώνει το έργο του, συζητώντας επί του τελικού πορίσματος για την αναμόρφωση του σχολείου και του συστήματος πρόσβασης στην ανώτατη εκπαίδευση. Το πόρισμα διαμορφώθηκε με βάση τις συζητήσεις που έχουν γίνει μέχρι τώρα και έχει διανεμηθεί στα μέλη του ΣΠΔΕ προκειμένου σήμερα να λάβει την τελική του μορφή, να επικυρωθεί. Την Παρασκευή θα το παραδώσουν στην υπουργό Παιδείας.

Παρουσιάζοντας τα κύρια σημεία συζήτησης και σύγκλισης στο θέμα της πρόσβασης στην ανώτατη εκπαίδευση, γίνεται λόγος για διεξαγωγή των εξετάσεων από ειδικό εξεταστικό φορέα (Εθνικό Κέντρο Αξιολόγησης) που θα συγκροτήσει τράπεζα θεμάτων συνεχώς τροφοδοτούμενη και ανανεούμενη και θα διεξάγει εξετάσεις περισσότερες από μία φορές το χρόνο, με διατήρηση της βαθμολογίας από την προηγούμενη εξέταση με συγκεκριμένους όρους. Επίσης προτείνεται περιορισμός του αριθμού εξεταζόμενων μαθημάτων, ενώ «κρίνεται σκόπιμο να συνυπολογίζεται για την εισαγωγή στα πανεπιστήμια η επίδοση των μαθητών στις τρεις τάξεις του Λυκείου». Οπως σημειώνεται, τονίστηκε από όλους η ανάγκη να συμμετέχουν στη διαδικασία επιλογής τα τμήματα των ΑΕΙ με ειδικούς πανεπιστημιακούς και με καθορισμό της βαρύτητας συντελεστή των μαθημάτων εισαγωγής που θα μπορεί και να διαφοροποιείται κατά Τμήμα.

Στο πλαίσιο των αναλυτικών προγραμμάτων διακρίνεται καθαρά η πρόθεση για εντονότερη ταξική κατηγοριοποίηση των σχολείων ακόμα και των μαθητών της κάθε τάξης, για ένα σύστημα «εξατομικευμένης» εκπαίδευσης. Μαθήματα επιλογής, «ανοιχτό κατά 10%» αναλυτικό πρόγραμμα (που θα καθορίζεται δηλαδή σε κάθε σχολείο κατά το δοκούν), «κατάλογος εγκεκριμένων διδακτικών πακέτων» από τον οποίο η κάθε σχολική μονάδα θα επιλέγει ποιο πακέτο θα διδαχθεί στους μαθητές της, καθιέρωση ζώνης πολιτισμού εντός του σχολικού προγράμματος… όλα αυτά σημαίνουν ότι κάθε σχολείο θα διδάσκει διαφορετικά πράγματα στους μαθητές. Γι’ αυτό εξάλλου προτείνουν την καθιέρωση «ατομικού φακέλου μαθητή» όπου θα καταγράφονται τα πάντα σε σχέση με την πορεία τους, τις επιδόσεις και τη συμπεριφορά του. Δίνεται, δε, οδηγία τα αναλυτικά προγράμματα να λαμβάνουν υπόψη «τις ατομικές διαφορές των μαθητών (…) το ιδιαίτερο κοινωνικό και πολιτισμικό περιβάλλον τους».

Ακριβώς επειδή η διαφοροποίηση θα είναι πλήρης, το πόρισμα λέει ότι πρέπει να οριστεί «το ελάχιστο των γνώσεων για τους μαθητές κάθε τάξης», «τα κατ’ ελάχιστο επιδιωκόμενα μορφωτικά αγαθά κατά γνωστικό αντικείμενο, σχολική τάξη και βαθμίδα εκπαίδευσης». Κοινώς …γραφή κι ανάγνωση για τους πολλούς, ενώ τα σχολεία της ελίτ θα προχωρούν σε πιο ολοκληρωμένη εκπαίδευση. Σε άλλο σημείο του πορίσματος, αυτό το μίνιμουμ επίπεδο γνώσεων, που θα είναι κοινό για όλους, περιγράφεται ως αναγκαίες «πυρηνικές» γνώσεις, ικανότητες – δεξιότητες και στάσεις του μαθητή – πολίτη! Ομολογείται και έτσι ο στόχος για το σχολείο που θα βγάζει νέους που θα ξέρουν «λίγα κολλυβογράμματα», αλλά θα έχουν γαλουχηθεί στις δεξιότητες (πρακτικές και κοινωνικές!) που απαιτούν οι εργοδότες, τα μονοπώλια, που υποδεικνύουν οι κατευθύνσεις της ΕΕ.

Στόχος, όπως ομολογείται, η ακόμα μεγαλύτερη και οργανωμένη παρέμβαση στη δημιουργία του «Ευρωπαίου πολίτη». Ετσι, αναπαράγεται η ανάγκη των μονοπωλίων για καλλιέργεια των «δεξιοτήτων – κλειδιά», που δεν είναι τίποτα περισσότερο από στοιχειώδεις χρηστικές πληροφορίες και καλλιέργεια αντιλήψεων και συμπεριφορών στα μέτρα του συστήματος. Γίνεται αναφορά στην ανάγκη για «προώθηση κοινών στρατηγικών στην εκπαίδευση στο χώρο της ΕΕ», να δημιουργηθεί «ο συνειδητοποιημένος πολίτης της Ευρώπης», για «καλλιέργεια θετικής στάσης απέναντι στη διά βίου μάθηση», για «προετοιμασία του νέου ανθρώπου για την κοινωνία του Ευρωπαίου πολίτη», του απασχολήσιμου δηλαδή που θα δέχεται σαν δικές του τις ανάγκες των μονοπωλίων.

Για να πετύχουν αυτό το μοντέλο του σχολείου και το χειραγωγημένο μαθητή – πολίτη, πέρα από την ταξική διαφοροποίηση του αναλυτικού προγράμματος και το περιεχόμενο που του δίνουν, προτείνουν και την «καθιέρωση ομαδοσυνεργατικής διδασκαλίας παράλληλα προς τη συμβατική». Αυτό σημαίνει ότι οι μαθητές θα ψάχνουν μόνοι τους πληροφορίες, στη λογική ότι μπορούν να οικοδομούν μόνοι τους τη γνώση, ότι ο κάθε μαθητής θα μπορεί να φτιάχνει τη δική του ιστορία, τη δική του φυσική, τη δική του γεωγραφία κ.ο.κ. Γι’ αυτό εξάλλου το πόρισμα λέει ότι πρέπει να υποστηρίζεται η «πολλαπλότητα των πηγών μάθησης (…) με παράλληλους θεσμοθετημένους μηχανισμούς ελέγχου και έγκρισης των πηγών»! Φανταστείτε τι έχει να γίνει με το ξαναγράψιμο της Ιστορίας…

Σε ό,τι αφορά την τεχνικοεπαγγελματική εκπαίδευση, προτείνεται η διατήρηση και ενίσχυση του διπλού σχολικού δικτύου γενικής και επαγγελματικής εκπαίδευσης, με τη δεύτερη να προορίζεται για τα παιδιά των λαϊκών οικογενειών στα οποία έτσι δεν εξασφαλίζεται ισότιμη παροχή γενικής εκπαίδευσης μέχρι τα 18 τους χρόνια, αλλά εφήμερη κατάρτιση. Ανάμεσα σε άλλα προτείνεται η Α’ τάξη του ΕΠΑΛ να είναι κοινή για όλους τους μαθητές, στη Β’ τάξη να υπάρχουν περιορισμένοι τομείς και στη Γ’ τάξη τμήματα ειδικοτήτων για τις οποίες μάλιστα θα λαμβάνονται υπόψη «και οι τοπικές ανάγκες της αγοράς, μετά από γνώμη των κοινωνικών εταίρων».

Ως επιστέγασμα όλων των παραπάνω αναδιαρθρώσεων, έρχεται η αξιολόγηση που δε θα είναι τίποτε άλλο από μηχανισμός ελέγχου και υποβολής του σχολείου της αμάθειας.

Με ψευδεπίγραφα διλήμματα, γενικολογίες, ανέξοδες υποσχέσεις και πολλά «θα» περί «νέου ήθους», επιχείρησε χτες ο Γ. Παπανδρέου να παραπλανήσει τα λαϊκά στρώματα και να υφαρπάξει την πολυπόθητη «ψήφο αυτοδυναμίας» για την επάνοδό του στην κυβέρνηση. Μιλώντας στην κεντρική προεκλογική συγκέντρωση του ΠΑΣΟΚ στο Πεδίον του Αρεως, ο Γ. Παπανδρέου προσπάθησε να ρίξει στάχτη στα μάτια του λαού και μέσα από γενικές διακηρύξεις περί «διαφάνειας» και «νέας αρχής» να αποκρύψει το πραγματικό πρόσωπο του ΠΑΣΟΚ που θα ξεπροβάλει αμέσως μετά τις κάλπες αν αναλάβει τη διακυβέρνηση.

Λίγες ώρες νωρίτερα, το ΠΑΣΟΚ είχε αναρτήσει στην ιστοσελίδα του το «πλαίσιο του κυβερνητικού του προγράμματος» συνολικά 94 σελίδων που περιέγραφε με τον πιο ανάγλυφο τρόπο τη συνέχιση της ταξικής πολιτικής σε βάρος των εργαζομένων και προς όφελος της πλουτοκρατίας.

Ο Γ. Παπανδρέου με το σύνθημα «πάμε μαζί» σ’ ένα σκηνικό στημένο με προδιαγραφές ζωντανού τηλεοπτικού σόου, μέσα σε καπνούς και ήχους από κόρνες, ξεκίνησε την ομιλία του με μια ώρα καθυστέρηση, ώστε να καλυφθούν οι σκηνοθετικές «απαιτήσεις», και ζήτησε από το λαό «ψήφο» στο ΠΑΣΟΚ, την ίδια στιγμή που φρόντισε απέναντι στην πλουτοκρατία να εμφανιστεί σαν πιο «αποτελεσματικός» για να θωρακίσει τα συμφέροντα και την κερδοφορία της.

Ο Γ. Παπανδρέου χτες θυμήθηκε δημαγωγικά ξανά τους «ανέργους», τους «νέους των 700 ευρώ», των «stage»», τους «απόμαχους της δουλειάς», τους «νέους επιστήμονες» τα «υπερχρεωμένα νοικοκυριά» και τους ζήτησε να δώσουν «ισχυρή εντολή» στο ΠΑΣΟΚ. Πίσω από το προσκλητήριό του προσπάθησε να κρύψει ότι το πρόγραμμα του ΠΑΣΟΚ είναι δομημένο και προσηλωμένο ακριβώς πάνω στη συνέχιση αυτής της πολιτικής που χτυπάει κάθε εργασιακό και λαϊκό δικαίωμα.

Ο Γ. Παπανδρέου δεν παρουσίασε ουσιαστικά κανένα πρόγραμμα «στήριξης του εισοδήματος» όπως ισχυρίστηκε παρά μόνο υποσχέσεις «αξιοπρέπειας», «απελευθέρωσης των δημιουργικών δυνάμεων της κοινωνίας», «διαφάνειας στη δημόσια διοίκηση και στελέχωσης του κρατικού μηχανισμού». Οσο για την «προστασία των αδυνάτων» που ισχυρίστηκε ότι είναι στόχος του ΠΑΣΟΚ αρκέστηκε να δεσμευτεί για «πρωτοβουλίες αξιοπρέπειας και δικαιοσύνης που δεν κοστίζουν ούτε ένα ευρώ».

Εμφανίστηκε σαν πρεσβευτής ενός «νέου ήθους» που θα «συγκρουστεί με τα μεγάλα συμφέροντα», αλλά πίσω από τα κενά λογύδρια ανέλαβε ξεκάθαρες δεσμεύσεις για την παροχή νέων κινήτρων, επιδοτήσεων και επενδύσεων προς τους επιχειρηματίες μέσω της πράσινης ανάπτυξης.

Ακριβώς αυτούς τους στόχους είχε φροντίσει να ξεκαθαρίσει από νωρίς χτες ο εκπρόσωπος Τύπου του ΠΑΣΟΚ Γ. Παπακωνσταντίνου ο οποίος σημείωσε ότι το Πρόγραμμα του ΠΑΣΟΚ είναι «συμβατό» με τις πολιτικές που εφαρμόζονται στις ΗΠΑ και την ΕΕ, ενώ επικαλέστηκε και την έκθεση του ΔΝΤ που προβλέπει «έκρηξη ανεργίας και ελλειμμάτων το 2010». Αλλά και τις προτάσεις της Κομισιόν για να πείσει ότι το πρόγραμμα του ΠΑΣΟΚ κινείται στη «σωστή κατεύθυνση».

Οι βασικοί άξονες του προγράμματος του ΠΑΣΟΚ όπως παρουσιάστηκαν και χτες προβλέπουν:

Το ΠΑΣΟΚ δεν μπορεί και δε θέλει να αντιμετωπίσει τα λαϊκά προβλήματα. Μόνο να τα διαχειριστεί από τη σκοπιά, όμως, των συμφερόντων της άρχουσας τάξης. Να διαχειριστεί τη λαϊκή δυσαρέσκεια, με περισσότερη …επιδεξιότητα από τη ΝΔ, καθώς μπορεί πιο αποτελεσματικά να εγκλωβίζει τις λαϊκές μάζες.

Αυτό που ουσιαστικά υπόσχεται το ΠΑΣΟΚ είναι να αξιοποιήσει τα λαϊκά προβλήματα σε βάρος του λαού. Αυτό κάνει όταν μιλάει για το πρόβλημα της ανεργίας, που χρησιμοποιείται για την κατεδάφιση των εργατικών κατακτήσεων και χορήγηση νέων προνομίων στο κεφάλαιο. Το ίδιο κάνει με τις προτάσεις του για το φορολογικό στις θέσεις του για τη δήθεν «στήριξη» του λαϊκού εισοδήματος. Για την Κοινωνική Ασφάλιση, την Παιδεία και την Υγεία.

Οι θέσεις που παρουσίασε στη ΔΕΘ αλλά και μετά από αυτή το ΠΑΣΟΚ και ο Γ. Παπανδρέου είναι ενδεικτικές των πολιτικών του προθέσεων.

1. «Θα προχωρήσουμε σε πλήρη καταγραφή των δημοσιονομικών για να ξέρουμε τι παραλάβαμε».

Η συγκεκριμένη θέση που διατύπωσε ο Γ. Παπανδρέου κατά τη διάρκεια των τηλεμαχιών θα αποτελέσει την κορωνίδα της ΠΑΣΟΚικής κοροϊδίας για την επόμενη μέρα. Το ΠΑΣΟΚ ήδη προετοιμάζει το έδαφος και θέτει σε πλήρη εφαρμογή το σχέδιο της «καμένης γης» που χρησιμοποιούν εδώ και δεκαετίες οι εταίροι του δικομματισμού υποστηρίζοντας ότι παρέλαβαν «άδεια ταμεία». Στόχος, να αθετήσει ίσως ακόμα και τις πενιχρές εξαγγελίες του και να βάλει τις βάσεις για τη νέα επιδρομή σε βάρος του λαϊκού εισοδήματος και των εργασιακών δικαιωμάτων.

2. «Θα βάλουμε τέλος στον εργασιακό μεσαίωνα».

Προκλητική κοροϊδία του ΠΑΣΟΚ σε βάρος εκατομμυρίων εργαζομένων, γιατί ο Γ. Παπανδρέου, στη συνέντευξη Τύπου στη ΔΕΘ, δεσμεύτηκε για την τήρηση όλων των αντεργατικών νόμων των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ. Νόμοι που δημιούργησαν τον εργασιακό μεσαίωνα.

– Ν. 1892/90 (ΝΔ): εισαγωγή της μερικής απασχόλησης και της διευθέτησης του χρόνου εργασίας.

– Ν. 2639/98 (ΠΑΣΟΚ): καθιέρωση της εκ περιτροπής απασχόλησης ως μορφής της μερικής απασχόλησης. «Βελτίωσε» τη διευθέτηση του χρόνου εργασίας προκειμένου να διευκολυνθεί η εφαρμογή της.

– Ν. 3174/03 (ΠΑΣΟΚ): εισαγωγή της μερικής απασχόλησης σε υπηρεσίες κοινωνικού χαρακτήρα στο δημόσιο.

– Ν. 3250/04 (ΝΔ): επέκταση της μερικής απασχόλησης και σε άλλους τομείς του δημοσίου.

– Ν. 3385/05 (ΝΔ): επαναφορά της υπερεργασίας, παραπέρα μείωση της υπερωριακής αμοιβής. Νέα «βελτίωση» της διευθέτησης του χρόνου εργασίας.

3. «Καταργούνται οι κομματικοί εκβιασμοί των stage και των άλλων τοποθετήσεων στο δημόσιο. Τα stage θα επεκταθούν στον ιδιωτικό τομέα».

• Προκλητικός εμπαιγμός. Πρώτον, γιατί προσπαθεί να κρύψει ότι τα stage τα θέσπισε η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ (Ν. 2636/1998) και σήμερα με το συγκεκριμένο απαράδεκτο εργασιακό καθεστώς απασχολούνται περίπου 200.000 άνθρωποι. Δεύτερον, γιατί σκοπεύει αυτό το καθεστώς να το μεταφέρει μαζικά στον ιδιωτικό τομέα (προτείνει τη δημιουργία 60.000 θέσεων) προσφέροντας πάμφθηνο εργατικό δυναμικό στους επιχειρηματικούς ομίλους. Με ένα «σμπάρο δυο τρυγόνια» δηλαδή, αφού οι επιχειρηματίες θα ξεζουμίζουν τα νέα παιδιά, «ανασφάλιστα», για «έξι μήνες εργασιακής εμπειρίας», με αποδοχές 400 και 500 ευρώ το μήνα.
• Το ΠΑΣΟΚ με το νόμο 3174/2003 έχει φροντίσει να εισαχθεί η μερική απασχόληση σε υπηρεσίες κοινωνικού χαρακτήρα.

4. «Θα προωθήσουμε προγράμματα “κοινωνικής εργασίας” ιδιαίτερα για τους μακροχρόνια ανέργους και τους ηλικιωμένους ανέργους».

Με τη συγκεκριμένη πρόταση το ΠΑΣΟΚ επιχειρεί να επαναφέρει τα stage από το …παράθυρο, με τη μορφή κυρίως της μαθητείας, όπου στο όνομα της πρακτικής εξάσκησης σπουδαστές σχολών ΟΑΕΔ θα δουλεύουν τζάμπα για τους επιχειρηματίες. Επίσης, αξιοποιώντας προηγούμενο δικό του νόμο, τον 2639/1998, που θεσμοθέτησε τα Τοπικά Σύμφωνα Απασχόλησης, έρχεται σήμερα ακριβώς πάνω σ’ αυτά να προτείνει την «κοινωνική εργασία». Στο άρθρο 4 του συγκεκριμένου νόμου προβλέπονται «υπό όρους, αμοιβές κατώτερες από τις κλαδικές συλλογικές συμβάσεις εργασίας».

5. «Θα προχωρήσουμε σε αναθεώρηση του καθεστώτος ενοικίασης των εργαζομένων».

Αραγε, ποιον δουλεύει το ΠΑΣΟΚ; Ως κυβέρνηση νομιμοποίησε τα «δουλεμπορικά» γραφεία «ενοικίασης» εργαζομένων με το νόμο 2956/01. Εξάλλου, ο ίδιος ο Γ. Παπανδρέου ξεκαθάρισε ότι ο συγκεκριμένος νόμος δεν μπορεί να καταργηθεί γιατί αποτελεί «κοινοτική οδηγία»!!!

6. «Θα προχωρήσουμε σε καθιέρωση της βασικής σύνταξης ως κοινής αφετηρίας για όλες τις συντάξεις, όπου ανάλογα με τη δουλειά, ανάλογα με τις εισφορές, μπορεί να αυξηθεί η τελική σύνταξη».

Το τυρί μπήκε στη «φάκα». Η πρόταση του ΠΑΣΟΚ στηρίζεται στην προώθηση του μοντέλου των «τριών πυλώνων». Μια δημόσια βασική σύνταξη στο ύψος ενός ελάχιστου επιδόματος (πρώτος πυλώνας). Επαγγελματικά Ταμεία που θα λειτουργούν σε κεφαλαιοποιητική βάση με ατομικούς λογαριασμούς για κάθε εργαζόμενο (δεύτερος πυλώνας). Ατομικά ασφαλιστικά συμβόλαια των εργαζομένων με ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρείες (τρίτος πυλώνας). Ολοι, δηλαδή, θα παίρνουν μια βασική σύνταξη – επίδομα και από εκεί και πέρα, ό,τι πληρώνεις παίρνεις. Το πρόσφατο παράδειγμα της «Ασπίς», που έκλεισε μέσα σε μια νύχτα, είναι ένα τρανταχτό παράδειγμα για το πού θα καταλήξουν τα χρήματα του ελληνικού λαού.

7. «Θα καθιερώσουμε μια ενιαία, προοδευτική και δίκαιη φορολογική κλίμακα».

Η απάτη είναι εξόφθαλμη. Αποφεύγει να προσδιορίσει το πρώτο κλιμάκιο των εισοδημάτων που δε θα φορολογούνται (σήμερα 12.000 ευρώ). Δε δημοσιοποιεί τον ανώτατο συντελεστή φορολόγησης (σήμερα είναι 40%). Δεν καθορίζει ποια θεωρεί «μεσαία εισοδήματα» και αποφεύγει να ξεδιαλύνει ποια θα είναι τα ενδιάμεσα κλιμάκια του φορολογικού του συστήματος (σήμερα είναι 2) . Αν επιδίωκε φοροελάφρυνση για το λαό, θα ανέβαζε το αφορολόγητο όριο στις 30.000 ευρώ και 5.000 για κάθε παιδί και στις 50.000 για τους πολύτεκνους. Θα φορολογούσε το κεφάλαιο με 45% και θα καταργούσε τους έμμεσους φόρους στα είδη πλατιάς λαϊκής κατανάλωσης.

8. «Στήριξη του πραγματικού εισοδήματος. Αυξήσεις μισθών και συντάξεων στα όρια του πληθωρισμού».

• Σήμερα ο πληθωρισμός κινείται στο 0,8%. Με δεδομένο αυτό, ο κατώτερος βασικός μεικτός μισθός στο δημόσιο, που είναι 710 ευρώ, με την αύξηση θα γίνει …715,6 ευρώ! Δηλαδή, 19 λεπτά τη μέρα!

Ταυτόχρονα, οι συγκεκριμένες «αυξήσεις» θα αποτελέσουν «πυξίδα» για τις Συλλογικές Συμβάσεις στον ιδιωτικό τομέα, όπου 2,5 εκατομμύρια εργαζόμενοι ζουν με 705 ευρώ το μήνα!

• Ακόμα όμως και αυτές τις αυξήσεις-παρωδία έχει φροντίσει να τις συνδέσει «με τις δημοσιονομικές συνθήκες» που θα παραλάβει την επομένη των εκλογών…

9. «Θα χορηγήσουμε έκτακτο επίδομα κοινωνικής αλληλεγγύης για τις πιο ευάλωτες κοινωνικές ομάδες».

Πρόκειται για επίδομα πτωχοκομείου που αντιστοιχεί σε 68 λεπτά τη μέρα για κάθε μέλος μιας τετραμελούς οικογένειας που έχει συνολικό μηνιαίο οικογενειακό εισόδημα μέχρι 750 ευρώ!! Απευθύνεται σε ελάχιστους από τα 2,5 εκατομμύρια των λαϊκών στρωμάτων που ζουν κάτω από τα επίσημα όρια της φτώχειας. Το ίδιο επίδομα μέσω του «ταμείου κατά της φτώχειας» υπόσχεται και η ΝΔ.

10. «Αύξηση της επιστροφής ΦΠΑ στους αγρότες».

Στάχτη στα μάτια των αγροτών. Αποφεύγει να δεσμευτεί με συγκεκριμένα νούμερα, ενώ πίσω από μια έωλη υπόσχεση προσπαθεί να κρύψει ότι η αύξηση του συντελεστή επιστροφής ΦΠΑ δε σημαίνει και αύξηση του εισοδήματος των αγροτών, γιατί οι αγροτικές τιμές τα τελευταία χρόνια έχουν πέσει κατακόρυφα και κατά συνέπεια ο «τζίρος» των μικρομεσαίων αγροτών με βάση τον οποίο υπολογίζεται η επιστροφή του ΦΠΑ.

11. «Θα καλύψουμε τις ελλείψεις στα νοσοκομεία».

Το ΠΑΣΟΚ άφησε πίσω του το 2004 25.000 κενές θέσεις νοσηλευτικού και ιατρικού προσωπικού! Εξάλλου, ο Γ. Παπανδρέου δεν τόλμησε ούτε να επαναφέρει την ψευδεπίγραφη υπόσχεση που είχε δώσει παραμονές των ευρωεκλογών για 3.000 προσλήψεις νοσηλευτών, αφού η Κομισιόν …παρακολουθεί την προεκλογική εκστρατεία του (όπως και της ΝΔ).

12. «Δε θα αυξήσουμε τα όρια συνταξιοδότησης».

Πρόκειται για ένα ακόμα τεράστιο ψέμα. Στο πρόγραμμά του (σελίδα 65) το ΠΑΣΟΚ δεσμεύεται: «Η εθελούσια παράταση του εργάσιμου βίου αποτελεί δικαίωμα κάθε εργαζομένου». Μετά το νόμο «Ρέππα», που ανεβάζει τα όρια συνταξιοδότησης στα 67 χρόνια, αναμένεται και συνέχεια…

13. «Αντικατάσταση του Ενιαίου Τέλους Ακίνητης Περιουσίας με προοδευτική φορολόγηση της μεγάλης περιουσίας».

Φυσικά, απέφυγε να καθορίσει τα κριτήρια που προσδιορίζουν το «μεγάλη», όπως και τους συντελεστές φορολόγησης αλλά και τα επίπεδα φορολογίας. Αλλωστε, η μεγάλη ακίνητη περιουσία – ιδιοκτησία εταιρειών δε φορολογείται.

14. «Θα επαναφέρουμε το φόρο κληρονομιάς και γονικής παροχής».

Εμπαίζει το λαό με τα περί «δίκαιης φορολογίας», καθώς οι συγκεκριμένοι φόροι πλήττουν κυρίως τις λαϊκές οικογένειες. Οι μεγαλοϊδιοκτήτες έχουν πολλούς τρόπους να αποφεύγουν τη φορολόγηση κληρονομιάς.

15. «Δεσμευόμαστε για το 5% του ΑΕΠ για την Παιδεία και ένα δισεκατομμύριο ευρώ επιπλέον τον πρώτο χρόνο».

Ανάλογη δέσμευση έχουν αναλάβει όλες οι κυβερνήσεις του δικομματισμού αλλά δεν την υλοποίησαν ποτέ…

Οσο ο εμπαιγμός και η κοροϊδία του ΠΑΣΟΚ προς τα λαϊκά στρώματα συνεχίζεται, τόσο πιο ισχυρές γίνονται οι δεσμεύσεις που αναλαμβάνει απέναντι στο μεγάλο κεφάλαιο. Το ΠΑΣΟΚ ήδη έχει δεσμευτεί:

– «Δε θα αυξήσουμε τη φορολογία των επιχειρήσεων».

– «Τα κέρδη που παραμένουν στην επιχείρηση θα φορολογούνται με χαμηλό συντελεστή».

– Οτι θα μειώσει τη φορολογία του κεφαλαίου στο 20%, μέχρι το 2014.

– Για γενναία χρηματοδότηση επενδύσεων για την …«πράσινη ανάπτυξη».

«Η αγορά όχι απλώς δεν έχει να φοβηθεί τίποτα, αλλά μπορεί να περιμένει ένα πιο σταθερό φορολογικό περιβάλλον (…). Εμείς θα ανταποκριθούμε πλήρως στη δημιουργία ενός υγιούς επιχειρηματικού περιβάλλοντος», έσπευσε να διαβεβαιώσει την πλουτοκρατία την Παρασκευή το ΠΑΣΟΚ μέσω του εκπροσώπου του, Γ. Παπακωνσταντίνου.

Στο ΠΑΣΟΚ, λοιπόν, τίποτα δεν έχει αλλάξει ούτε θα μπορεί να αλλάξει γιατί η πολιτική του, το πρόγραμμά του υπηρετούν συνειδητά την πολιτική που υπαγορεύουν τα κέντρα της άρχουσας τάξης και είναι το ένα και το αυτό πράγμα.

Πρόκληση πέρα από κάθε όριο για τους εργαζόμενους και τα άλλα λαϊκά στρώματα αποτελεί ο ψευτοκαυγάς που συντηρούν ΝΔ και ΠΑΣΟΚ για τα προγράμματα Stage. Ρίχνοντας προεκλογικά πυροτεχνήματα για να εγκλωβίσει λαϊκές συνειδήσεις, το ΠΑΣΟΚ υπόσχεται την κατάργηση των Stage στο δημόσιο τομέα. Την ίδια ώρα, δεσμεύεται ότι θα μεταφέρει στον ιδιωτικό τομέα το ίδιο απαράδεκτο καθεστώς, που προβλέπει «ανασφάλιστη εργασία», απασχόληση με ημερομηνία λήξης (6 μήνες) και εξευτελιστικές μηνιαίες αποδοχές (400 – 500 ευρώ).

Οσο και αν προσπαθεί να κοροϊδέψει τους εργαζόμενους και τη νέα γενιά, το ΠΑΣΟΚ δεν μπορεί να κρύψει ότι το νομικό «οπλοστάσιο» της καθιέρωσης της ανασφάλιστης εργασίας και της μερικής απασχόλησης φέρει τη δική του υπογραφή ως κυβέρνησης, ενώ σήμερα με άλλες μορφές και «τίτλους» επιδιώκει την επέκτασή τους.

Συγκεκριμένα:

– Ο νόμος 2639/98 της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ θεσμοθέτησε τα Stage. Σήμερα υπολογίζεται ότι με το συγκεκριμένο εργασιακό καθεστώς απασχολούνται περίπου 200.000 άνθρωποι!

– Ο νόμος 3174/2003, επίσης της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, εισήγαγε τη μερική απασχόληση σε υπηρεσίες κοινωνικού χαρακτήρα στο δημόσιο. Πάνω στον «πράσινο» νόμο, ήρθε η ΝΔ με το νόμο 3250/2004 να επεκτείνει το καθεστώς δίνοντας τη δυνατότητα προσλήψεων μερικώς απασχολουμένων και σε άλλους τομείς με στόχο την επέκτασή της στο σύνολο του δημόσιου τομέα.

– Σήμερα προτείνει τη δημιουργία 60.000 θέσεων Stage στον ιδιωτικό τομέα. Με χρήματα δηλαδή των εργαζομένων (όπως δήλωσε προχτές ο εκπρόσωπος Τύπου του ΠΑΣΟΚ, Γ. Παπακωνσταντίνου, χρηματοδοτούνται «κατά 90% από εθνικούς πόρους»), το ΠΑΣΟΚ ετοιμάζεται να προσφέρει πάμφθηνο εργατικό δυναμικό στους μεγάλους επιχειρηματίες, τους οποίους απαλλάσσει από οποιαδήποτε εργοδοτική υποχρέωση.

– Οσο για το δημόσιο τομέα όπου το ΠΑΣΟΚ υποστηρίζει ότι θα καταργήσει τα Stage, ήδη έχει φροντίσει να ετοιμάσει τη διάδοχη εκδοχή τους, με την πρότασή του για τη δημιουργία θέσεων «κοινωνικής εργασίας» στο δημόσιο και τον ευρύτερο δημόσιο τομέα. Πρόκειται για πρόγραμμα που αφορά μακροχρόνια ανέργους και ανέργους άνω των 50 χρόνων και εντάσσεται στη λογική της ΕΕ, των λεγόμενων ενεργητικών πολιτικών απασχόλησης.

Το ΠΑΣΟΚ αξιοποιώντας ακριβώς δικό του νόμο, τον 2639/1998, που θεσμοθέτησε τα Τοπικά Σύμφωνα Απασχόλησης (ΤΣΑ), έρχεται σήμερα ακριβώς πάνω σ’ αυτά να προτείνει την «κοινωνική εργασία». Στο άρθρο 4 του συγκεκριμένου νόμου προβλέπεται: «Ρύθμιση των εργασιακών σχέσεων, που αναφέρεται στα ΤΣΑ και που επιτρέπει, υπό όρους, αμοιβές κατώτερες από τις κλαδικές συλλογικές συμβάσεις εργασίας και έως το όριο της Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας». Με ένα «σμπάρο δυο τρυγόνια», δηλαδή, αφού από τη μια επεκτείνει τις μορφές μερικής απασχόλησης και από την άλλη θέτει τις βάσεις για παραπέρα χτύπημα των συλλογικών συμβάσεων εργασίας.

Παράλληλα, το ΠΑΣΟΚ εστιάζει αποκλειστικά την κριτική του στα προγράμματα Stage, ώστε να μείνουν στην αφάνεια και στο απυρόβλητο άλλες «μορφές» εργασιακής απασχόλησης που έχουν οδηγήσει σε πλήρη ανατροπή των εργασιακών σχέσεων στο δημόσιο. Συγκεκριμένα, το ΠΑΣΟΚ:

• Δε λέει κουβέντα για τις εργολαβίες που έχουν εισβάλει ακόμα και στο στενό δημόσιο τομέα. Τρανταχτό παράδειγμα η «καθαριότητα» και η «φύλαξη» των υπουργείων και άλλων δημόσιων υπηρεσιών, που έχουν δοθεί σε ιδιωτικές εταιρείες και εργολάβους.
• Δε μιλάει για την επέκταση κάθε είδους προσωρινών μορφών εργασίας και συμβάσεων ορισμένου χρόνου και έργου στο δημόσιο και τον ευρύτερο δημόσιο τομέα. Ειδικά στους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης (ΟΤΑ) υπολογίζεται ότι περίπου οι μισοί εργαζόμενοι(!) απασχολούνται με τέτοιου είδους εργασιακές μορφές.
• Δεν αναλαμβάνει την παραμικρή δέσμευση για τους 250.000 χιλιάδες συμβασιούχους που απασχολούνται στο δημόσιο τομέα.

Με άλλα λόγια: Τα ισχυρά οικονομικά συμφέροντα στην Ελλάδα, αισθάνονται τη βεβαιότητα ότι κανένα από τα δυο κόμματα που διεκδικούν τη διακυβέρνηση δεν πρόκειται ούτε στο ελάχιστο να παρεκκλίνει από τη στρατηγική ρότα που έχουν από κοινού συνδιαμορφώσει στην ΕΕ. Αυτό που τώρα κάνει το ΠΑΣΟΚ τον εκλεκτό τους, είναι η ικανότητα που έχει σε μεγαλύτερο βαθμό από τη ΝΔ να ελίσσεται και να ενσωματώνει τις κλιμακούμενες λαϊκές αντιδράσεις, δημιουργώντας αυταπάτες και καλλιεργώντας φρούδες προσδοκίες, εγκλωβίζοντας συνειδήσεις στη λογική του «μικρότερου κακού». Αλλά και η πυγμή, η αποφασιστικότητά του να χτυπήσει το κίνημα, στις περιπτώσεις εκείνες που δε θα μπορέσει να το ενσωματώσει.

Η ουσία παραμένει και είναι μια: Ανεξάρτητα από τους φραστικούς ελιγμούς, το ΠΑΣΟΚ, όταν και αν κυβερνήσει, θα εφαρμόσει πολιτική ταξική, βάρβαρη για τους εργαζόμενους και τα άλλα λαϊκά στρώματα. Θα συνεχίσει και θα βαθύνει σε ακόμα πιο αντιδραστική κατεύθυνση την πολιτική που εφάρμοσε η ΝΔ. Και καλύτερος μάρτυρας γι’ αυτό δεν υπάρχει, από όσα είπε και όσα πραγματικά κρύβονται πίσω από αυτά που προανήγγειλε ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ στο ντιμπέιτ των έξι πολιτικών αρχηγών. Ορισμένα χαρακτηριστικά παρουσιάζει σήμερα ο «Ρ».

Στο ντιμπέιτ των έξι πολιτικών αρχηγών την περασμένη Δευτέρα, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ είπε:

• «Η ευελιξία με ασφάλεια (σ.σ. ευελφάλεια) είναι η σωστή προσέγγιση στην παρούσα κατάσταση, κυρίως μέσω του εκσυχρονισμού και της ενίσχυσης της προσαρμοστικότητας των αγορών εργασίας». Ενίσχυση της μερικής απασχόλησης και των συμβάσεων ορισμένου χρόνου δηλαδή αποφάσισε η ΕΕ. Το ΠΑΣΟΚ έχει ήδη προτείνει πρόγραμμα απασχόλησης που προσφέρει απαλλαγές από μισθούς και ασφαλιστικές εισφορές για έξι μήνες στους επιχειρηματίες που απασχολούν νέους. Εχει προτείνει ακόμα τη δημιουργία θέσεων «κοινωνικής εργασίας», δηλαδή μερικής απασχόλησης, επέκταση των «stage» (ανασφάλιστη εργασία με ημερομηνία λήξης) στον ιδιωτικό τομέα.
• Τη επέκταση της εκ περιτροπής εργασίας με ταυτόχρονη μείωση των μισθών, αποφάσισε η Κομισιόν. Το σχετικό νόμο τον έχει ψηφίσει η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ το 1998 και ο Γ. Παπανδρέου δεσμεύτηκε από τη ΔΕΘ ότι «δε θα αλλάξει» τους νόμους που καθορίζουν τις εργασιακές σχέσεις.
• Τη δημιουργία φιλικού περιβάλλοντος για την επιχειρηματικότητα, με συγκεκριμένα μέτρα, όπως η μείωση του μη μισθολογικού κόστους (ασφαλιστικές εισφορές), συναποφάσισαν οι ηγέτες της ΕΕ. Το ΠΑΣΟΚ προτείνει την επιδότηση των ασφαλιστικών εισφορών των νέων έως 30 χρόνων για 4 χρόνια, προκειμένου να προσληφθούν από τις επιχειρήσεις, με απαλλαγή της τάξης του 100%.
• Τη προώθηση νέων φοροαπαλλαγών και οικονομικών πακέτων για τους επιχειρηματικούς ομίλους, αποφάσισαν οι κυβερνήσεις των κρατών μελών. Ο Γ. Παπανδρέου κάλεσε στην «τηλεμαχία» τις «μεγάλες εταιρείες να επενδύσουν στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας». Στο πρόγραμμά του το ΠΑΣΟΚ δεσμεύεται για την παροχή «νέων οικονομικών κινήτρων και επιδοτήσεων» στις επιχειρήσεις μέσου του «νέου μοντέλου της πράσινης ανάπτυξης». Επίσης προτείνει «φοροαπαλλαγές για τις επιχειρήσεις που επανεπενδύουν τα κέρδη τους».
• «Την αυστηρή προσήλωση σε υγιή δημόσια οικονομικά και στο σύμφωνο σταθερότητας» επαναβεβαίωσαν οι κυβερνήσεις των κρατών μελών της ΕΕ. Για την προώθηση ενός «τριετούς σταθεροποιητικού προγράμματος» δεσμεύεται το ΠΑΣΟΚ προαναγγέλλοντας νέα μακρά περίοδο λιτότητας για τα λαϊκά στρώματα.

• «Παράταση ασφαλιστικού βίου. Η παραμονή στην εργασία και μετά τη θεμελίωση συνταξιοδοτικού δικαιώματος θα πρέπει να αποτελεί δικαίωμα (!) για κάθε εργαζόμενο». Που θα σηματοδοτήσει παραπέρα αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης, ακόμα και αν δεν αυξηθούν τυπικά τα γενικά όρια ηλικίας συνταξιοδότησης. Είναι γνωστό ότι ο νόμος Ρέππα προβλέπει την «εθελούσια» παραμονή στην εργασία μέχρι τα 67 χρόνια και ο νόμος Πετραλιά αύξησε αυτό το όριο στα 68. Παράλληλα, η γενική τάση είναι να κόβεται με νόμο οποιαδήποτε κατακτημένη δυνατότητα των εργαζόμενων για πρόωρη συνταξιοδότηση, με στόχο τη συνολική άνοδο του χρόνου παραμονής στην εργασία.
• «Καθιέρωση της βασικής σύνταξης ως κοινής αφετηρίας για όλες τις συντάξεις, όπου ανάλογα με τη δουλειά, ανάλογα με τις εισφορές, μπορεί να αυξηθεί η τελική σύνταξη» (όπως την παρουσίασε ο Γ. Παπανδρέου στη ΔΕΘ). Η συγκεκριμένη πρόταση ανοίγει το δρόμο για καθιέρωση ενιαίας σύνταξης για όλους, στο πλαίσιο των τριών πυλώνων, το οποίο προβλέπει: α) Εθνική Κατώτατη Σύνταξη, επιδοματικού χαρακτήρα β) Επαγγελματικά – Ανταποδοτικά Ταμεία γ) Ιδιωτική Ασφάλιση.
• «Αναμόρφωση του κανονισμού βαρέων και ανθυγιεινών επαγγελμάτων». Που θα πετσοκόψει μεγάλο αριθμό επαγγελμάτων από τη συγκεκριμένη κατηγορία, όπως ήδη μεθοδεύει η ΝΔ.
• «Διαχωρισμό των προνοιακών από τις ασφαλιστικές εισφορές». Που θα σημάνει μείωση των κρατικών δαπανών για την Υγεία, και μετακύλησή τους στις πλάτες των εργαζομένων.

• Ο νόμος 2639/98 ενίσχυση της «μερικής απασχόλησης», και νομιμοποίησης των «stage».
• Ο νόμος 2874/2000, με τον οποίο προχώρησε στη «διευθέτηση του χρόνου εργασίας σε ετήσια βάση» ανοίγοντας το δρόμο για την κατάργηση του οκτάωρου και την αύξηση του ορίου των απολύσεων!
• Ο νόμος 3174/2003, που εισήγαγε τη μερική απασχόληση σε υπηρεσίες «κοινωνικού χαρακτήρα» στο Δημόσιο.

Λίγο παρακάτω μάλιστα, ο Γ. Παπανδρέου, ο οποίος αρχικά ισχυριζόταν ότι θα «αναθεωρήσει» το νόμο για την «ενοικίαση των εργαζομένων» (Ν. 2956/2001 που ψήφισε το ΠΑΣΟΚ) ο οποίος νομιμοποίησε τα δουλεμπορικά, παραδέχτηκε ότι ο συγκεκριμένος νόμος δεν μπορεί να αλλάξει ούτε να καταργηθεί ακριβώς επειδή αποτελεί «κοινοτική οδηγία»!

Την πρόσδεση των δαπανών υγείας των ασφαλιστικών ταμείων στην κερδοφορία της φαρμακοβιομηχανίας αποδεικνύουν τα στοιχεία για τις δαπάνες του ΙΚΑ που έδωσε χτες στη δημοσιότητα ο διοικητής του Οργανισμού Θεόδωρος Αμπατζόγλου, με αφορμή την παρουσίαση του Συστήματος Αυτοματοποιημένης Διαχείρισης Συνταγών ΙΚΑ-ΕΤΑΜ.

Το 47,8% των παροχών Υγείας του ΙΚΑ για το 2009 (βλ. πίνακα) είναι για φάρμακα και αντιστοιχούν σε 2,19 δισ. ευρώ σε σύνολο 4,578 δισ. ευρώ, όταν, για παράδειγμα, η πρόληψη απορροφά μόλις το 0,4% (ή 19 εκατ. ευρώ) και αυτών των κουτσουρεμένων κονδυλίων. Τα στοιχεία αυτά έρχονται να επιβεβαιώσουν την απροκάλυπτη ενίσχυση του κεφαλαίου που δρα στο χώρο του φαρμάκου. Σύμφωνα λοιπόν με την έκθεση του Ιδρύματος Οικονομικών και Βιομηχανικών Ερευνών (ΙΟΒΕ) – του Ινστιτούτου του ΣΕΒ – το 2007 το 42,3% των δαπανών Υγείας των Ταμείων ήταν για φάρμακα, που το 2006 σε απόλυτους αριθμούς ανήλθε σε 2,566 δισ. ευρώ, όταν το 2001 ήταν 1,077 δισ. ευρώ. Και το ΙΚΑ συνεισφέρει το μεγαλύτερο κομμάτι σε αυτή την «πίτα» των ασφαλιστικών ταμείων προς τη φαρμακοβιομηχανία.

Τα άλματα στις φαρμακευτικές δαπάνες των Ταμείων μαζί με τα χαράτσια συμμετοχής των λαϊκών στρωμάτων στα φάρμακα, εξασφαλίζουν απ’ τις μεγαλύτερες κερδοφορίες στον τομέα της φαρμακοβιομηχανίας. Ετσι το 2006 – όπως αναφέρεται στην έκθεση του ΙΟΒΕ – 102 επιχειρήσεις του κλάδου είχαν μεικτά κέρδη 1,73 δισ. ευρώ (από 1,57 δισ.. το 2005) και καθαρά κέρδη 396,4 εκατ. ευρώ παρουσιάζοντας μια αύξηση 12% σε σχέση με το 2005.

Ενας απ’ τους τρόπους που οι φαρμακοβιομηχανίες διασφαλίζουν αυτά τα υπερκέρδη είναι η υποκατάσταση των λεγόμενων «παλιών» – και φτηνών – φαρμάκων με «νέα» πανάκριβα φάρμακα. Δηλαδή, τα φάρμακα χρησιμοποιούνται απ’ τις φαρμακοβιομηχανίες – με τις ευλογίες των κυβερνήσεων του δικομματισμού – ως μέσο για τη μεγιστοποίηση των κερδών τους και όχι ως αγαθό για τις λαϊκές ανάγκες. Ετσι οι διορισμένες απ’ τις κυβερνήσεις διοικήσεις στα Ταμεία στρέφονται σε περικοπές για τα λαϊκά στρώματα με αφορμή – υπαρκτές σε αρκετές περιπτώσεις – κατευθυνόμενες ή υπερβολικές συνταγογραφήσεις φαρμάκων προσδοκώντας, όπως αναφέρθηκε χτες, περιστολή δαπανών μέχρι και 300 εκατ. ευρώ το χρόνο. Αυτό ακριβώς γίνεται και τώρα με το Σύστημα για τη Διαχείριση των συνταγών, το οποίο παρουσιάστηκε και ως τρόπος για την είσπραξη του περίφημου REBATE. Δηλαδή, της επιστροφής στα Ταμεία απ’ τις φαρμακευτικές εταιρείες ενός 3% απ’ τις συνολικές εισπράξεις απ’ τα φάρμακα, το οποίο δεν εφάρμοσε ποτέ η κυβέρνηση της ΝΔ παρότι το θεσμοθέτησε το 2005!

Ακόμα και αυτό το Σύστημα Διαχείρισης των συνταγών αντί να γίνει, εξαρχής, κτήμα του ΙΚΑ εκχωρήθηκε για δύο χρόνια στη μειοδότρια εταιρεία με αντίτιμο 6,5 εκατ. ευρώ.

Σε μια ανούσια επικοινωνιακή κοκορομαχία για το ποιος από τους δύο είναι πιο «ικανός» και «τολμηρός» να προωθήσει τη νέα προαποφασισμένη αντιλαϊκή επίθεση, εξελίχθηκε, όπως αναμενόταν, το περιβόητο ντιμπέιτ μεταξύ των Κ. Καραμανλή και Γ. Παπανδρέου, επιβεβαιώνοντας ταυτόχρονα την ανυπαρξία ουσιαστικών διαφορών στη πολιτική που εφαρμόζουν. Οι σκόπιμα γενικόλογες εξαγγελίες δεν μπόρεσαν να κρύψουν τη στρατηγική σύμπλευση για την έξοδο από την κρίση και κυρίως ότι και οι δύο είναι πανέτοιμοι να πάρουν νέα αντιλαϊκά – αντεργατικά μέτρα αμέσως μετά τις εκλογές. Η διαφορά βρίσκεται στη μέθοδο που ακολουθούν. Η ΝΔ τα λέει και προεκλογικά, ενώ το ΠΑΣΟΚ ελίσσεται, παρουσιάζοντας σαν «παροχές» τα ψίχουλα που επαγγέλλεται.

Και οι δύο, πάντως, έκαναν επίδειξη της βούλησής τους και της αποφασιστικότητάς τους να προχωρήσουν στην υλοποίηση των «διαρθρωτικών αλλαγών», δηλαδή στο σάρωμα των εργασιακών, ασφαλιστικών και κοινωνικών δικαιωμάτων, στο όνομα της στήριξης της ανταγωνιστικότητας. Γεγονός που επιβεβαιώνει την αναγκαιότητα ο λαός να «μαυρίσει» και τους δύο στην κάλπη, ενισχύοντας το ΚΚΕ, τη μόνη δύναμη που μπορεί να σταθεί αντίπαλο δέος απέναντί τους.

Ο Κ. Καραμανλής συνέχισε στο γνωστό ρόλο του υπεύθυνου διαχειριστή της κυρίαρχης αντιδραστικής πολιτικής που λέει «καθαρές κουβέντες» και παίρνει «δύσκολες αποφάσεις», προκειμένου να βγάλει τη χώρα από την κρίση προς όφελος των μονοπωλίων. Το επιχείρημα που διαρκώς επαναλάμβανε ήταν ότι «πρέπει να πάρουμε τώρα μέτρα για να μην πάρουμε αργότερα πιο δύσκολα και δυσβάσταχτα μέτρα». Το σίγουρο είναι πάντως ότι τα «δυσάρεστα» μέτρα που εξήγγειλε αφορούσαν αποκλειστικά τους εργαζόμενους και τα λαϊκά στρώματα, ενώ για τους μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους υπάρχουν μόνο «μέτρα στήριξης» της κερδοφορίας τους.

Σε ό,τι αφορά τις εργασιακές σχέσεις, επέμεινε στην επέκτασή τους στο όνομα της αντιμετώπισης της ανεργίας. Στο πνεύμα αυτό ευλόγησε ξανά το αίσχος των προγραμμάτων stage, ενώ κάνοντας ένα ακόμα βήμα τάχθηκε υπέρ της ολοκληρωτικής κατάργησης της μονιμότητας των εργαζομένων στο δημόσιο τομέα, με ταυτόχρονη ενίσχυση των ελαστικών μορφών απασχόλησης. Στο ασφαλιστικό, επαναβεβαίωση τη βούληση της κυβέρνησης να προχωρήσει στην κατάργηση των βαρέων και ανθυγιεινών, στον περιορισμό των αναπηρικών συντάξεων, κ.ά. «Είναι δύσκολες αποφάσεις αλλά είναι για το καλό της κοινωνίας», ισχυρίστηκε προκλητικά.

Στα θέματα παιδείας, επέμεινε στην κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου, ενώ επανέφερε το ζήτημα των ιδιωτικών πανεπιστημίων καταγγέλλοντας την «τραγική παλινωδία» του προέδρου του ΠΑΣΟΚ στο ζήτημα αυτό. Στον τομέα του περιβάλλοντος παρουσίασε τα ψηφισθέντα «χωροταξικά πλαίσια» (εθνικό και ειδικά) ως μέτρα προστασίας του περιβάλλοντος, αντιστρέφοντας πλήρως την πραγματικότητα, αφού πρόκειται για «πλαίσια» που δίνουν γην και ύδωρ στους μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους.

Βασικό επιχείρημα του πρωθυπουργού, προκειμένου να καταδείξει την αναξιοπιστία του «αντιπάλου» του, ήταν ότι δεν ανέφερε κανένα δυσάρεστο μέτρο από αυτά που έχει σκοπό να πάρει αν σχηματίσει κυβέρνηση. «Το ζήτημα είναι να μας πείτε ένα πραγματικό υπαρκτό μέτρο, ένα δυσάρεστο μέτρο για να αποκτήσετε στοιχειώδη αξιοπιστία. Δεν το κάνετε ποτέ», τόνισε χαρακτηριστικά, δικαιολογώντας στη βάση αυτή την «ανάγκη» για ένα νέο ντιμπέιτ μεταξύ των δύο μονομάχων.

Κλείνοντας σε όλες τις πτώσεις την «ανταγωνιστικότητα» και περιγράφοντας μια «ανάπτυξη» που είναι δομημένη στη διάνοιξη νέων «πράσινων» κερδοφόρων οριζόντων για το μεγάλο κεφάλαιο, με γενναίες «κρατικές επιδοτήσεις» και ένα «εργατικό δυναμικό» που θα είναι υποταγμένο στους κανόνες της αγοράς, περιέγραψε από την πλευρά του ο Γ. Παπανδρέου την «ευνομούμενη πολιτεία» που οραματίζεται, ζητώντας από τον ελληνικό λαό «αυτοδυναμία».

Στη θεματική ενότητα «οικονομία – ανάπτυξη», ο Γ. Παπανδρέου εξήγγειλε νέα οικονομικά πακέτα προς τους επιχειρηματικούς ομίλους «μέσω των ΕΣΠΑ» (κοινοτικών επιδοτήσεων), ενώ δεσμεύτηκε για «την αξιοποίηση των ακινήτων του δημοσίου» προαναγγέλλοντας νέο ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας. Επιτέθηκε στον πρωθυπουργό για το «πάγωμα των μισθών», αλλά δεν υποσχέθηκε τίποτα περισσότερο από λίγα ψίχουλα – αυξήσεις «στα όρια του πληθωρισμού». Ισχυρίστηκε ότι θα φέρει «ένα δίκιο φορολογικό σύστημα», χωρίς να παρουσιάσει συγκεκριμένο πλαίσιο, ενώ φρόντισε να αφήσει έξω από αυτό τα κέρδη των επιχειρήσεων.

Στην ενότητα «κοινωνικά θέματα – παιδεία», μίλησε για «επένδυση στο εργατικό δυναμικό». Φρόντισε να παραδώσει τους εργαζόμενους βορά στις ορέξεις των επιχειρηματιών, είτε μέσω της «επιδοτούμενης εργασίας» από τα κρατικά ταμεία με ημερομηνία λήξεως, είτε φροντίζοντας να αφήσει στο απυρόβλητο το υπάρχον αντεργατικό νομοθετικό πλαίσιο των κυβερνήσεων του δικομματισμού.

Πρόβαλε την αποφασιστικότητά του να «ανοίξει το ασφαλιστικό» και υποσχέθηκε για «βασική σύνταξη δίκαιη για όλους ως αφετηρία πάνω στην οποία μπορούμε να χτίσουμε και περαιτέρω συντάξεις ανάλογα με τα χρόνια» προεξοφλώντας τη μείωση των συντάξιμων αποδοχών, αφού η όποια ρύθμιση θα γίνει προς τα κάτω. Παράλληλα, άνοιξε και την πόρτα για την παραπέρα «παράταση του εργάσιμου βίου», αφού η αποχώρηση νωρίτερα από την εργασία θα συνοδεύεται με αντικίνητρα στο ύψος των συντάξεων. Τέλος, ξεκαθάρισε ότι δεν έχει «αλλάξει θέση» για την ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων.

Στην ενότητα «περιβάλλον και υποδομές», ο Γ. Παπανδρέου υποσχέθηκε ότι θα «προστατεύσει το δημόσιο πλούτο», χωρίς να πει κουβέντα για τους αντιδασικούς νόμους που ψήφισαν οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και τους οποίους βέβαια δεν πρόκειται να καταργήσει. Μίλησε για «πράσινες δουλειές» για «ευκαιρίες στους αγρότες για να παράγουν βιολογικά προϊόντα», αλλά έσπευσε να ανακοινώσει την ακύρωση του έργου του Αχελώου, με πρόσχημα την «κατασπατάληση των υδάτινων πόρων». Κατήγγειλε τη ΝΔ που «ξεπουλά τις παραλίες με το νέο χωροταξικό σχέδιο» αλλά «ξέχασε» ότι το ΠΑΣΟΚ με τον (ν. 2971/2001) εμπορευματοποίησε μεγάλα τμήματα του αιγιαλού.

Στην ενότητα «εξωτερική πολιτική» υπεραμύνθηκε της συμφωνίας του «Ελσίνκι» αποδεικνύοντας ότι αν αναλάβει τη διακυβέρνηση θα πάει στο δικαστήριο της Χάγης για να «διαπραγματευτεί», όπως προβλέπει η συγκεκριμένη συμφωνία για «συνοριακές διαφορές με την Τουρκία» πέραν της υφαλοκρηπίδας (!), ενώ δήλωσε ότι ήταν υπέρμαχος του διχοτομικού «σχεδίου Ανάν» για το Κυπριακό. Οσο για τον αγωγό Μπουργκάς – Αλεξανδρούπολη ανέφερε ότι το ΠΑΣΟΚ τον ξεκίνησε και «ελπίζουμε να τον τελειώσουμε»…

• Το «νοικοκύρεμα» για την αντιμετώπιση της σπατάλης υπονοεί περικοπές με πρώτο θύμα τις κοινωνικές δαπάνες.
• Στο πλαίσιο της λεγόμενης «πράσινης ανάπτυξης» υπόσχεται νέα προνόμια και ζεστό κρατικό χρήμα προς το κεφάλαιο.
• Στο Ασφαλιστικό υποσχέθηκε: Περαιτέρω συνένωση Ασφαλιστικών Ταμείων μέσω κοινοπραξιών, Ταμείο Αλληλεγγύης, μεταβατική περίοδο για εφαρμογή της αύξησης των ορίων ηλικίας στις γυναίκες. Δηλαδή εφαρμογή των κατευθύνσεων της Στρατηγικής της Λισαβόνας για επίθεση στα ασφαλιστικά δικαιώματα των εργαζομένων, των αυτοαπασχολούμενων, των φτωχών αγροτών.
• Εφαρμογή των ελαστικών εργασιακών σχέσεων με έλεγχο, όχι κατάργηση των εταιρειών ενοικίασης εργαζομένων, αλλά αναθεώρηση του νομικού καθεστώτος.
• Οχι διαφωνία με τα stage, αλλά με την εφαρμογή τους. Θα πρέπει να εφαρμοστούν στον ιδιωτικό τομέα με σκοπό την εκπαίδευση.
• Επιβεβαίωσε τη θέση του ΠΑΣΟΚ για ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων και την αναθεώρηση του άρθρου 16, αλλά θα πρέπει να «αξιολογηθούν» τα ιδιωτικά κολέγια.
• Επιβεβαίωσε ότι δεν πρόκειται να καταργήσει κανέναν αντιλαϊκό νόμο που έχει ψηφιστεί είτε από το ΠΑΣΟΚ είτε από τη ΝΔ.

• Για το τι σημαίνει «διαπραγμάτευση με την ΕΕ», τη στιγμή που η Στρατηγική της Λισαβόνας και το ευρωπαϊκό σχέδιο εξόδου από την κρίση είναι δεσμευτικό για όσους δεν αμφισβητούν τον ευρωμονόδρομο.
• Για το πώς θα απαντήσει σε διεκδικήσεις της Τουρκίας στο Αιγαίο όντας δεσμευμένος στο σύμφωνο Σημίτη – Ντεμιρέλ και της συμφωνίας του Ελσίνκι.

Η αντιπαράθεση ΝΔ – ΠΑΣΟΚ, σε σχέση με τον αγωγό Μπουργκάς – Αλεξανδρούπολη και οι απαντήσεις που έδωσε ο κ. Παπανδρέου, επιβεβαίωσε ότι η Ελλάδα βρίσκεται στο κέντρο οξυμένων ενδοϊμπεριαλιστικών και ενδομονοπωλιακών αντιθέσεων που αφορούν το στρατηγικό ζήτημα της ενέργειας. Επίσης, ο κ. Παπανδρέου με την ερώτηση στον κ. Καραμανλή εάν δεσμεύεται ότι τα «νούμερα» της οικονομίας είναι αληθινά, στρώνει το έδαφος ώστε με επίκληση την «καμένη γη» να προχωρήσει σε μια σειρά μέτρα λιτότητας που σήμερα συγκαλύπτει.