Σάρκα από τη σάρκα της «ανταγωνιστικότητας – επιχειρηματικότητας» του μεγάλου κεφαλαίου, βγαλμένη μέσα από τη Στρατηγική της Λισαβόνας, είναι η οικονομική πολιτική που εφαρμόζει η κυβέρνηση της ΝΔ και αυτή που στηρίζει και επαγγέλλεται η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ. Σε αυτό το πλαίσιο είναι απόλυτα φυσιολογικό και το γεγονός ότι τα οικονομικά προγράμματα και οι σχεδιασμοί τους μοιάζουν σαν δυο σταγόνες νερό.
Τόσο η κυβέρνηση ΝΔ, όσο και η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ βρίσκονται σε διαδικασία κλιμάκωσης του εμπαιγμού, βάζοντας στην ατζέντα της προεκλογικής αντιπαράθεσης ορισμένες πτυχές της φορολογικής πολιτικής που εφάρμοσαν ή που σκοπεύουν να εφαρμόσουν στο επόμενο διάστημα. Με μισές αλήθειες και συσκότιση της πραγματικότητας, επιχειρούν να αποπροσανατολίσουν και να κοροϊδέψουν τα λαϊκά στρώματα σε σχέση με το χαρακτήρα της βαθιάς ταξικής πολιτικής, την οποία και οι δυο υπηρετούν.
Στην προεκλογική ατζέντα τους, μπήκαν ο (δήθεν) Φόρος Μεγάλης Ακίνητης Περιουσίας (ΦΜΑΠ) που εφαρμοζόταν ήδη από τις κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ και συνεχίστηκε από τη ΝΔ μέχρι και το 2007 όταν «αντικαταστάθηκε» από το Ενιαίο Τέλος Ακινήτων (ΕΤΑΚ). Ο υπουργός Οικονομίας και Οικονομικών Γ. Παπαθανασίου σημείωσε ότι ο ΦΜΑΠ ουδέποτε απέφερε σημαντικά έσοδα στο Δημόσιο και ότι τα έσοδα για το 2007 ήταν μόλις 227 εκατ. ευρώ, όταν από το ΕΤΑΚ των Νομικών Προσώπων (επιχειρήσεις) τα έσοδα έφθασαν τα 300 εκατ. ευρώ. Από την πλευρά της, η εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ Λ. Κατσέλη δήλωσε ότι το ΠΑΣΟΚ, ως κυβέρνηση, θα καταργήσει το ΕΤΑΚ και θα φορολογήσει τη μεγάλη ακίνητη περιουσία με «προοδευτικό τρόπο και με αύξηση του αφορoλόγητου».
Ολα τα παραπάνω είναι προεκλογικές φούσκες που δεν αντέχουν σε απολύτως καμιά κριτική. Από το ΦΜΑΠ (που εφαρμόστηκε από το ΠΑΣΟΚ μέχρι το 2004 και στη συνέχεια από τη ΝΔ μέχρι το 2007) υπήρχε σωρεία προκλητικών εξαιρέσεων, όπως για τραπεζίτες, βιομήχανους, μεγαλοξενοδόχους, την εκκλησιαστική περιουσία και για άλλες μερίδες του πλούτου, που «απλά» δεν πλήρωναν.
Με το ΕΤΑΚ, η ΝΔ ήρθε να ενοποιήσει τους φόρους, επιβαρύνοντας με το δικό της τρόπο τη μικρή ακίνητη περιουσία και συμπληρώνοντας την αντιλαϊκή πολιτική. Στο μεταξύ, είχε προχωρήσει και σε μείωση του φορολογικού συντελεστή στα επιχειρηματικά κέρδη κατά 10 ολόκληρες μονάδες (25% από 35% που το είχε αφήσει το ΠΑΣΟΚ). Γεγονός είναι ότι οι μερίδες της πλουτοκρατίας, είτε με ΝΔ είτε με ΠΑΣΟΚ, έχουν στη διάθεσή τους και επιπλέον ελαφρύνσεις, έτσι ώστε να φορολογούνται με ποσοστό συντριπτικά χαμηλότερο από τους κάθε φορά επίσημους συντελεστές.
«Μισόλογα» εκστομίζουν και οι δυο τους και για τη φορολογική κλίμακα μισθωτών και συνταξιούχων. Είναι, όμως, φανερό ότι και οι δυο ομονοούν ακόμη και στις λεπτομέρειες. Η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ κάνει λόγο για «ενιαία, προοδευτική κλίμακα για όλα τα εισοδήματα και όλες τις αμοιβές», επισημαίνοντας ότι οι «τόκοι των καταθέσεων θα συνεχίσουν να φορολογούνται αυτοτελώς». Και η ΝΔ πρόκειται να καταργήσει την αυτοτελή φορολόγηση που ισχύει σε ορισμένες κατηγορίες εισοδημάτων.
Είναι πασίγνωστο ότι οι τράπεζες θησαυρίζουν από τα ποσά των τόκων που βάζουν στο χέρι, για τα οποία έχουν σωρεία από προκλητικές εναλλακτικές επιλογές, προκειμένου να φορολογούνται έναντι «πινακίου φακής». ΝΔ και ΠΑΣΟΚ δηλώνουν ότι δεν πρόκειται να τους πειράξουν. Η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ ισχυρίζεται ότι, τάχα, θα «φορολογεί το μεγάλο πλούτο που λόγω κληρονομιάς αλλάζει χέρια». Πρόκειται για ένα ακόμη ψεύδος. Οι ισχυροί του πλούτου πάντα έχουν τους τρόπους να μην πληρώνουν ούτε δεκάρα και, βέβαια, δεν έχουν απολύτως κανένα λόγο να ανησυχούν από τέτοιου τύπου εξαγγελίες.
