Σκέψεις!!!!

Το ΠΑΣΟΚ δεν μπορεί και δε θέλει να αντιμετωπίσει τα λαϊκά προβλήματα. Μόνο να τα διαχειριστεί από τη σκοπιά, όμως, των συμφερόντων της άρχουσας τάξης. Να διαχειριστεί τη λαϊκή δυσαρέσκεια, με περισσότερη …επιδεξιότητα από τη ΝΔ, καθώς μπορεί πιο αποτελεσματικά να εγκλωβίζει τις λαϊκές μάζες.

Αυτό που ουσιαστικά υπόσχεται το ΠΑΣΟΚ είναι να αξιοποιήσει τα λαϊκά προβλήματα σε βάρος του λαού. Αυτό κάνει όταν μιλάει για το πρόβλημα της ανεργίας, που χρησιμοποιείται για την κατεδάφιση των εργατικών κατακτήσεων και χορήγηση νέων προνομίων στο κεφάλαιο. Το ίδιο κάνει με τις προτάσεις του για το φορολογικό στις θέσεις του για τη δήθεν «στήριξη» του λαϊκού εισοδήματος. Για την Κοινωνική Ασφάλιση, την Παιδεία και την Υγεία.

Οι θέσεις που παρουσίασε στη ΔΕΘ αλλά και μετά από αυτή το ΠΑΣΟΚ και ο Γ. Παπανδρέου είναι ενδεικτικές των πολιτικών του προθέσεων.

1. «Θα προχωρήσουμε σε πλήρη καταγραφή των δημοσιονομικών για να ξέρουμε τι παραλάβαμε».

Η συγκεκριμένη θέση που διατύπωσε ο Γ. Παπανδρέου κατά τη διάρκεια των τηλεμαχιών θα αποτελέσει την κορωνίδα της ΠΑΣΟΚικής κοροϊδίας για την επόμενη μέρα. Το ΠΑΣΟΚ ήδη προετοιμάζει το έδαφος και θέτει σε πλήρη εφαρμογή το σχέδιο της «καμένης γης» που χρησιμοποιούν εδώ και δεκαετίες οι εταίροι του δικομματισμού υποστηρίζοντας ότι παρέλαβαν «άδεια ταμεία». Στόχος, να αθετήσει ίσως ακόμα και τις πενιχρές εξαγγελίες του και να βάλει τις βάσεις για τη νέα επιδρομή σε βάρος του λαϊκού εισοδήματος και των εργασιακών δικαιωμάτων.

2. «Θα βάλουμε τέλος στον εργασιακό μεσαίωνα».

Προκλητική κοροϊδία του ΠΑΣΟΚ σε βάρος εκατομμυρίων εργαζομένων, γιατί ο Γ. Παπανδρέου, στη συνέντευξη Τύπου στη ΔΕΘ, δεσμεύτηκε για την τήρηση όλων των αντεργατικών νόμων των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ. Νόμοι που δημιούργησαν τον εργασιακό μεσαίωνα.

– Ν. 1892/90 (ΝΔ): εισαγωγή της μερικής απασχόλησης και της διευθέτησης του χρόνου εργασίας.

– Ν. 2639/98 (ΠΑΣΟΚ): καθιέρωση της εκ περιτροπής απασχόλησης ως μορφής της μερικής απασχόλησης. «Βελτίωσε» τη διευθέτηση του χρόνου εργασίας προκειμένου να διευκολυνθεί η εφαρμογή της.

– Ν. 3174/03 (ΠΑΣΟΚ): εισαγωγή της μερικής απασχόλησης σε υπηρεσίες κοινωνικού χαρακτήρα στο δημόσιο.

– Ν. 3250/04 (ΝΔ): επέκταση της μερικής απασχόλησης και σε άλλους τομείς του δημοσίου.

– Ν. 3385/05 (ΝΔ): επαναφορά της υπερεργασίας, παραπέρα μείωση της υπερωριακής αμοιβής. Νέα «βελτίωση» της διευθέτησης του χρόνου εργασίας.

3. «Καταργούνται οι κομματικοί εκβιασμοί των stage και των άλλων τοποθετήσεων στο δημόσιο. Τα stage θα επεκταθούν στον ιδιωτικό τομέα».

• Προκλητικός εμπαιγμός. Πρώτον, γιατί προσπαθεί να κρύψει ότι τα stage τα θέσπισε η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ (Ν. 2636/1998) και σήμερα με το συγκεκριμένο απαράδεκτο εργασιακό καθεστώς απασχολούνται περίπου 200.000 άνθρωποι. Δεύτερον, γιατί σκοπεύει αυτό το καθεστώς να το μεταφέρει μαζικά στον ιδιωτικό τομέα (προτείνει τη δημιουργία 60.000 θέσεων) προσφέροντας πάμφθηνο εργατικό δυναμικό στους επιχειρηματικούς ομίλους. Με ένα «σμπάρο δυο τρυγόνια» δηλαδή, αφού οι επιχειρηματίες θα ξεζουμίζουν τα νέα παιδιά, «ανασφάλιστα», για «έξι μήνες εργασιακής εμπειρίας», με αποδοχές 400 και 500 ευρώ το μήνα.
• Το ΠΑΣΟΚ με το νόμο 3174/2003 έχει φροντίσει να εισαχθεί η μερική απασχόληση σε υπηρεσίες κοινωνικού χαρακτήρα.

4. «Θα προωθήσουμε προγράμματα “κοινωνικής εργασίας” ιδιαίτερα για τους μακροχρόνια ανέργους και τους ηλικιωμένους ανέργους».

Με τη συγκεκριμένη πρόταση το ΠΑΣΟΚ επιχειρεί να επαναφέρει τα stage από το …παράθυρο, με τη μορφή κυρίως της μαθητείας, όπου στο όνομα της πρακτικής εξάσκησης σπουδαστές σχολών ΟΑΕΔ θα δουλεύουν τζάμπα για τους επιχειρηματίες. Επίσης, αξιοποιώντας προηγούμενο δικό του νόμο, τον 2639/1998, που θεσμοθέτησε τα Τοπικά Σύμφωνα Απασχόλησης, έρχεται σήμερα ακριβώς πάνω σ’ αυτά να προτείνει την «κοινωνική εργασία». Στο άρθρο 4 του συγκεκριμένου νόμου προβλέπονται «υπό όρους, αμοιβές κατώτερες από τις κλαδικές συλλογικές συμβάσεις εργασίας».

5. «Θα προχωρήσουμε σε αναθεώρηση του καθεστώτος ενοικίασης των εργαζομένων».

Αραγε, ποιον δουλεύει το ΠΑΣΟΚ; Ως κυβέρνηση νομιμοποίησε τα «δουλεμπορικά» γραφεία «ενοικίασης» εργαζομένων με το νόμο 2956/01. Εξάλλου, ο ίδιος ο Γ. Παπανδρέου ξεκαθάρισε ότι ο συγκεκριμένος νόμος δεν μπορεί να καταργηθεί γιατί αποτελεί «κοινοτική οδηγία»!!!

6. «Θα προχωρήσουμε σε καθιέρωση της βασικής σύνταξης ως κοινής αφετηρίας για όλες τις συντάξεις, όπου ανάλογα με τη δουλειά, ανάλογα με τις εισφορές, μπορεί να αυξηθεί η τελική σύνταξη».

Το τυρί μπήκε στη «φάκα». Η πρόταση του ΠΑΣΟΚ στηρίζεται στην προώθηση του μοντέλου των «τριών πυλώνων». Μια δημόσια βασική σύνταξη στο ύψος ενός ελάχιστου επιδόματος (πρώτος πυλώνας). Επαγγελματικά Ταμεία που θα λειτουργούν σε κεφαλαιοποιητική βάση με ατομικούς λογαριασμούς για κάθε εργαζόμενο (δεύτερος πυλώνας). Ατομικά ασφαλιστικά συμβόλαια των εργαζομένων με ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρείες (τρίτος πυλώνας). Ολοι, δηλαδή, θα παίρνουν μια βασική σύνταξη – επίδομα και από εκεί και πέρα, ό,τι πληρώνεις παίρνεις. Το πρόσφατο παράδειγμα της «Ασπίς», που έκλεισε μέσα σε μια νύχτα, είναι ένα τρανταχτό παράδειγμα για το πού θα καταλήξουν τα χρήματα του ελληνικού λαού.

7. «Θα καθιερώσουμε μια ενιαία, προοδευτική και δίκαιη φορολογική κλίμακα».

Η απάτη είναι εξόφθαλμη. Αποφεύγει να προσδιορίσει το πρώτο κλιμάκιο των εισοδημάτων που δε θα φορολογούνται (σήμερα 12.000 ευρώ). Δε δημοσιοποιεί τον ανώτατο συντελεστή φορολόγησης (σήμερα είναι 40%). Δεν καθορίζει ποια θεωρεί «μεσαία εισοδήματα» και αποφεύγει να ξεδιαλύνει ποια θα είναι τα ενδιάμεσα κλιμάκια του φορολογικού του συστήματος (σήμερα είναι 2) . Αν επιδίωκε φοροελάφρυνση για το λαό, θα ανέβαζε το αφορολόγητο όριο στις 30.000 ευρώ και 5.000 για κάθε παιδί και στις 50.000 για τους πολύτεκνους. Θα φορολογούσε το κεφάλαιο με 45% και θα καταργούσε τους έμμεσους φόρους στα είδη πλατιάς λαϊκής κατανάλωσης.

8. «Στήριξη του πραγματικού εισοδήματος. Αυξήσεις μισθών και συντάξεων στα όρια του πληθωρισμού».

• Σήμερα ο πληθωρισμός κινείται στο 0,8%. Με δεδομένο αυτό, ο κατώτερος βασικός μεικτός μισθός στο δημόσιο, που είναι 710 ευρώ, με την αύξηση θα γίνει …715,6 ευρώ! Δηλαδή, 19 λεπτά τη μέρα!

Ταυτόχρονα, οι συγκεκριμένες «αυξήσεις» θα αποτελέσουν «πυξίδα» για τις Συλλογικές Συμβάσεις στον ιδιωτικό τομέα, όπου 2,5 εκατομμύρια εργαζόμενοι ζουν με 705 ευρώ το μήνα!

• Ακόμα όμως και αυτές τις αυξήσεις-παρωδία έχει φροντίσει να τις συνδέσει «με τις δημοσιονομικές συνθήκες» που θα παραλάβει την επομένη των εκλογών…

9. «Θα χορηγήσουμε έκτακτο επίδομα κοινωνικής αλληλεγγύης για τις πιο ευάλωτες κοινωνικές ομάδες».

Πρόκειται για επίδομα πτωχοκομείου που αντιστοιχεί σε 68 λεπτά τη μέρα για κάθε μέλος μιας τετραμελούς οικογένειας που έχει συνολικό μηνιαίο οικογενειακό εισόδημα μέχρι 750 ευρώ!! Απευθύνεται σε ελάχιστους από τα 2,5 εκατομμύρια των λαϊκών στρωμάτων που ζουν κάτω από τα επίσημα όρια της φτώχειας. Το ίδιο επίδομα μέσω του «ταμείου κατά της φτώχειας» υπόσχεται και η ΝΔ.

10. «Αύξηση της επιστροφής ΦΠΑ στους αγρότες».

Στάχτη στα μάτια των αγροτών. Αποφεύγει να δεσμευτεί με συγκεκριμένα νούμερα, ενώ πίσω από μια έωλη υπόσχεση προσπαθεί να κρύψει ότι η αύξηση του συντελεστή επιστροφής ΦΠΑ δε σημαίνει και αύξηση του εισοδήματος των αγροτών, γιατί οι αγροτικές τιμές τα τελευταία χρόνια έχουν πέσει κατακόρυφα και κατά συνέπεια ο «τζίρος» των μικρομεσαίων αγροτών με βάση τον οποίο υπολογίζεται η επιστροφή του ΦΠΑ.

11. «Θα καλύψουμε τις ελλείψεις στα νοσοκομεία».

Το ΠΑΣΟΚ άφησε πίσω του το 2004 25.000 κενές θέσεις νοσηλευτικού και ιατρικού προσωπικού! Εξάλλου, ο Γ. Παπανδρέου δεν τόλμησε ούτε να επαναφέρει την ψευδεπίγραφη υπόσχεση που είχε δώσει παραμονές των ευρωεκλογών για 3.000 προσλήψεις νοσηλευτών, αφού η Κομισιόν …παρακολουθεί την προεκλογική εκστρατεία του (όπως και της ΝΔ).

12. «Δε θα αυξήσουμε τα όρια συνταξιοδότησης».

Πρόκειται για ένα ακόμα τεράστιο ψέμα. Στο πρόγραμμά του (σελίδα 65) το ΠΑΣΟΚ δεσμεύεται: «Η εθελούσια παράταση του εργάσιμου βίου αποτελεί δικαίωμα κάθε εργαζομένου». Μετά το νόμο «Ρέππα», που ανεβάζει τα όρια συνταξιοδότησης στα 67 χρόνια, αναμένεται και συνέχεια…

13. «Αντικατάσταση του Ενιαίου Τέλους Ακίνητης Περιουσίας με προοδευτική φορολόγηση της μεγάλης περιουσίας».

Φυσικά, απέφυγε να καθορίσει τα κριτήρια που προσδιορίζουν το «μεγάλη», όπως και τους συντελεστές φορολόγησης αλλά και τα επίπεδα φορολογίας. Αλλωστε, η μεγάλη ακίνητη περιουσία – ιδιοκτησία εταιρειών δε φορολογείται.

14. «Θα επαναφέρουμε το φόρο κληρονομιάς και γονικής παροχής».

Εμπαίζει το λαό με τα περί «δίκαιης φορολογίας», καθώς οι συγκεκριμένοι φόροι πλήττουν κυρίως τις λαϊκές οικογένειες. Οι μεγαλοϊδιοκτήτες έχουν πολλούς τρόπους να αποφεύγουν τη φορολόγηση κληρονομιάς.

15. «Δεσμευόμαστε για το 5% του ΑΕΠ για την Παιδεία και ένα δισεκατομμύριο ευρώ επιπλέον τον πρώτο χρόνο».

Ανάλογη δέσμευση έχουν αναλάβει όλες οι κυβερνήσεις του δικομματισμού αλλά δεν την υλοποίησαν ποτέ…

Οσο ο εμπαιγμός και η κοροϊδία του ΠΑΣΟΚ προς τα λαϊκά στρώματα συνεχίζεται, τόσο πιο ισχυρές γίνονται οι δεσμεύσεις που αναλαμβάνει απέναντι στο μεγάλο κεφάλαιο. Το ΠΑΣΟΚ ήδη έχει δεσμευτεί:

– «Δε θα αυξήσουμε τη φορολογία των επιχειρήσεων».

– «Τα κέρδη που παραμένουν στην επιχείρηση θα φορολογούνται με χαμηλό συντελεστή».

– Οτι θα μειώσει τη φορολογία του κεφαλαίου στο 20%, μέχρι το 2014.

– Για γενναία χρηματοδότηση επενδύσεων για την …«πράσινη ανάπτυξη».

«Η αγορά όχι απλώς δεν έχει να φοβηθεί τίποτα, αλλά μπορεί να περιμένει ένα πιο σταθερό φορολογικό περιβάλλον (…). Εμείς θα ανταποκριθούμε πλήρως στη δημιουργία ενός υγιούς επιχειρηματικού περιβάλλοντος», έσπευσε να διαβεβαιώσει την πλουτοκρατία την Παρασκευή το ΠΑΣΟΚ μέσω του εκπροσώπου του, Γ. Παπακωνσταντίνου.

Στο ΠΑΣΟΚ, λοιπόν, τίποτα δεν έχει αλλάξει ούτε θα μπορεί να αλλάξει γιατί η πολιτική του, το πρόγραμμά του υπηρετούν συνειδητά την πολιτική που υπαγορεύουν τα κέντρα της άρχουσας τάξης και είναι το ένα και το αυτό πράγμα.

Πρόκληση πέρα από κάθε όριο για τους εργαζόμενους και τα άλλα λαϊκά στρώματα αποτελεί ο ψευτοκαυγάς που συντηρούν ΝΔ και ΠΑΣΟΚ για τα προγράμματα Stage. Ρίχνοντας προεκλογικά πυροτεχνήματα για να εγκλωβίσει λαϊκές συνειδήσεις, το ΠΑΣΟΚ υπόσχεται την κατάργηση των Stage στο δημόσιο τομέα. Την ίδια ώρα, δεσμεύεται ότι θα μεταφέρει στον ιδιωτικό τομέα το ίδιο απαράδεκτο καθεστώς, που προβλέπει «ανασφάλιστη εργασία», απασχόληση με ημερομηνία λήξης (6 μήνες) και εξευτελιστικές μηνιαίες αποδοχές (400 – 500 ευρώ).

Οσο και αν προσπαθεί να κοροϊδέψει τους εργαζόμενους και τη νέα γενιά, το ΠΑΣΟΚ δεν μπορεί να κρύψει ότι το νομικό «οπλοστάσιο» της καθιέρωσης της ανασφάλιστης εργασίας και της μερικής απασχόλησης φέρει τη δική του υπογραφή ως κυβέρνησης, ενώ σήμερα με άλλες μορφές και «τίτλους» επιδιώκει την επέκτασή τους.

Συγκεκριμένα:

– Ο νόμος 2639/98 της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ θεσμοθέτησε τα Stage. Σήμερα υπολογίζεται ότι με το συγκεκριμένο εργασιακό καθεστώς απασχολούνται περίπου 200.000 άνθρωποι!

– Ο νόμος 3174/2003, επίσης της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, εισήγαγε τη μερική απασχόληση σε υπηρεσίες κοινωνικού χαρακτήρα στο δημόσιο. Πάνω στον «πράσινο» νόμο, ήρθε η ΝΔ με το νόμο 3250/2004 να επεκτείνει το καθεστώς δίνοντας τη δυνατότητα προσλήψεων μερικώς απασχολουμένων και σε άλλους τομείς με στόχο την επέκτασή της στο σύνολο του δημόσιου τομέα.

– Σήμερα προτείνει τη δημιουργία 60.000 θέσεων Stage στον ιδιωτικό τομέα. Με χρήματα δηλαδή των εργαζομένων (όπως δήλωσε προχτές ο εκπρόσωπος Τύπου του ΠΑΣΟΚ, Γ. Παπακωνσταντίνου, χρηματοδοτούνται «κατά 90% από εθνικούς πόρους»), το ΠΑΣΟΚ ετοιμάζεται να προσφέρει πάμφθηνο εργατικό δυναμικό στους μεγάλους επιχειρηματίες, τους οποίους απαλλάσσει από οποιαδήποτε εργοδοτική υποχρέωση.

– Οσο για το δημόσιο τομέα όπου το ΠΑΣΟΚ υποστηρίζει ότι θα καταργήσει τα Stage, ήδη έχει φροντίσει να ετοιμάσει τη διάδοχη εκδοχή τους, με την πρότασή του για τη δημιουργία θέσεων «κοινωνικής εργασίας» στο δημόσιο και τον ευρύτερο δημόσιο τομέα. Πρόκειται για πρόγραμμα που αφορά μακροχρόνια ανέργους και ανέργους άνω των 50 χρόνων και εντάσσεται στη λογική της ΕΕ, των λεγόμενων ενεργητικών πολιτικών απασχόλησης.

Το ΠΑΣΟΚ αξιοποιώντας ακριβώς δικό του νόμο, τον 2639/1998, που θεσμοθέτησε τα Τοπικά Σύμφωνα Απασχόλησης (ΤΣΑ), έρχεται σήμερα ακριβώς πάνω σ’ αυτά να προτείνει την «κοινωνική εργασία». Στο άρθρο 4 του συγκεκριμένου νόμου προβλέπεται: «Ρύθμιση των εργασιακών σχέσεων, που αναφέρεται στα ΤΣΑ και που επιτρέπει, υπό όρους, αμοιβές κατώτερες από τις κλαδικές συλλογικές συμβάσεις εργασίας και έως το όριο της Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας». Με ένα «σμπάρο δυο τρυγόνια», δηλαδή, αφού από τη μια επεκτείνει τις μορφές μερικής απασχόλησης και από την άλλη θέτει τις βάσεις για παραπέρα χτύπημα των συλλογικών συμβάσεων εργασίας.

Παράλληλα, το ΠΑΣΟΚ εστιάζει αποκλειστικά την κριτική του στα προγράμματα Stage, ώστε να μείνουν στην αφάνεια και στο απυρόβλητο άλλες «μορφές» εργασιακής απασχόλησης που έχουν οδηγήσει σε πλήρη ανατροπή των εργασιακών σχέσεων στο δημόσιο. Συγκεκριμένα, το ΠΑΣΟΚ:

• Δε λέει κουβέντα για τις εργολαβίες που έχουν εισβάλει ακόμα και στο στενό δημόσιο τομέα. Τρανταχτό παράδειγμα η «καθαριότητα» και η «φύλαξη» των υπουργείων και άλλων δημόσιων υπηρεσιών, που έχουν δοθεί σε ιδιωτικές εταιρείες και εργολάβους.
• Δε μιλάει για την επέκταση κάθε είδους προσωρινών μορφών εργασίας και συμβάσεων ορισμένου χρόνου και έργου στο δημόσιο και τον ευρύτερο δημόσιο τομέα. Ειδικά στους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης (ΟΤΑ) υπολογίζεται ότι περίπου οι μισοί εργαζόμενοι(!) απασχολούνται με τέτοιου είδους εργασιακές μορφές.
• Δεν αναλαμβάνει την παραμικρή δέσμευση για τους 250.000 χιλιάδες συμβασιούχους που απασχολούνται στο δημόσιο τομέα.

Με άλλα λόγια: Τα ισχυρά οικονομικά συμφέροντα στην Ελλάδα, αισθάνονται τη βεβαιότητα ότι κανένα από τα δυο κόμματα που διεκδικούν τη διακυβέρνηση δεν πρόκειται ούτε στο ελάχιστο να παρεκκλίνει από τη στρατηγική ρότα που έχουν από κοινού συνδιαμορφώσει στην ΕΕ. Αυτό που τώρα κάνει το ΠΑΣΟΚ τον εκλεκτό τους, είναι η ικανότητα που έχει σε μεγαλύτερο βαθμό από τη ΝΔ να ελίσσεται και να ενσωματώνει τις κλιμακούμενες λαϊκές αντιδράσεις, δημιουργώντας αυταπάτες και καλλιεργώντας φρούδες προσδοκίες, εγκλωβίζοντας συνειδήσεις στη λογική του «μικρότερου κακού». Αλλά και η πυγμή, η αποφασιστικότητά του να χτυπήσει το κίνημα, στις περιπτώσεις εκείνες που δε θα μπορέσει να το ενσωματώσει.

Η ουσία παραμένει και είναι μια: Ανεξάρτητα από τους φραστικούς ελιγμούς, το ΠΑΣΟΚ, όταν και αν κυβερνήσει, θα εφαρμόσει πολιτική ταξική, βάρβαρη για τους εργαζόμενους και τα άλλα λαϊκά στρώματα. Θα συνεχίσει και θα βαθύνει σε ακόμα πιο αντιδραστική κατεύθυνση την πολιτική που εφάρμοσε η ΝΔ. Και καλύτερος μάρτυρας γι’ αυτό δεν υπάρχει, από όσα είπε και όσα πραγματικά κρύβονται πίσω από αυτά που προανήγγειλε ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ στο ντιμπέιτ των έξι πολιτικών αρχηγών. Ορισμένα χαρακτηριστικά παρουσιάζει σήμερα ο «Ρ».

Στο ντιμπέιτ των έξι πολιτικών αρχηγών την περασμένη Δευτέρα, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ είπε:

• «Η ευελιξία με ασφάλεια (σ.σ. ευελφάλεια) είναι η σωστή προσέγγιση στην παρούσα κατάσταση, κυρίως μέσω του εκσυχρονισμού και της ενίσχυσης της προσαρμοστικότητας των αγορών εργασίας». Ενίσχυση της μερικής απασχόλησης και των συμβάσεων ορισμένου χρόνου δηλαδή αποφάσισε η ΕΕ. Το ΠΑΣΟΚ έχει ήδη προτείνει πρόγραμμα απασχόλησης που προσφέρει απαλλαγές από μισθούς και ασφαλιστικές εισφορές για έξι μήνες στους επιχειρηματίες που απασχολούν νέους. Εχει προτείνει ακόμα τη δημιουργία θέσεων «κοινωνικής εργασίας», δηλαδή μερικής απασχόλησης, επέκταση των «stage» (ανασφάλιστη εργασία με ημερομηνία λήξης) στον ιδιωτικό τομέα.
• Τη επέκταση της εκ περιτροπής εργασίας με ταυτόχρονη μείωση των μισθών, αποφάσισε η Κομισιόν. Το σχετικό νόμο τον έχει ψηφίσει η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ το 1998 και ο Γ. Παπανδρέου δεσμεύτηκε από τη ΔΕΘ ότι «δε θα αλλάξει» τους νόμους που καθορίζουν τις εργασιακές σχέσεις.
• Τη δημιουργία φιλικού περιβάλλοντος για την επιχειρηματικότητα, με συγκεκριμένα μέτρα, όπως η μείωση του μη μισθολογικού κόστους (ασφαλιστικές εισφορές), συναποφάσισαν οι ηγέτες της ΕΕ. Το ΠΑΣΟΚ προτείνει την επιδότηση των ασφαλιστικών εισφορών των νέων έως 30 χρόνων για 4 χρόνια, προκειμένου να προσληφθούν από τις επιχειρήσεις, με απαλλαγή της τάξης του 100%.
• Τη προώθηση νέων φοροαπαλλαγών και οικονομικών πακέτων για τους επιχειρηματικούς ομίλους, αποφάσισαν οι κυβερνήσεις των κρατών μελών. Ο Γ. Παπανδρέου κάλεσε στην «τηλεμαχία» τις «μεγάλες εταιρείες να επενδύσουν στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας». Στο πρόγραμμά του το ΠΑΣΟΚ δεσμεύεται για την παροχή «νέων οικονομικών κινήτρων και επιδοτήσεων» στις επιχειρήσεις μέσου του «νέου μοντέλου της πράσινης ανάπτυξης». Επίσης προτείνει «φοροαπαλλαγές για τις επιχειρήσεις που επανεπενδύουν τα κέρδη τους».
• «Την αυστηρή προσήλωση σε υγιή δημόσια οικονομικά και στο σύμφωνο σταθερότητας» επαναβεβαίωσαν οι κυβερνήσεις των κρατών μελών της ΕΕ. Για την προώθηση ενός «τριετούς σταθεροποιητικού προγράμματος» δεσμεύεται το ΠΑΣΟΚ προαναγγέλλοντας νέα μακρά περίοδο λιτότητας για τα λαϊκά στρώματα.

• «Παράταση ασφαλιστικού βίου. Η παραμονή στην εργασία και μετά τη θεμελίωση συνταξιοδοτικού δικαιώματος θα πρέπει να αποτελεί δικαίωμα (!) για κάθε εργαζόμενο». Που θα σηματοδοτήσει παραπέρα αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης, ακόμα και αν δεν αυξηθούν τυπικά τα γενικά όρια ηλικίας συνταξιοδότησης. Είναι γνωστό ότι ο νόμος Ρέππα προβλέπει την «εθελούσια» παραμονή στην εργασία μέχρι τα 67 χρόνια και ο νόμος Πετραλιά αύξησε αυτό το όριο στα 68. Παράλληλα, η γενική τάση είναι να κόβεται με νόμο οποιαδήποτε κατακτημένη δυνατότητα των εργαζόμενων για πρόωρη συνταξιοδότηση, με στόχο τη συνολική άνοδο του χρόνου παραμονής στην εργασία.
• «Καθιέρωση της βασικής σύνταξης ως κοινής αφετηρίας για όλες τις συντάξεις, όπου ανάλογα με τη δουλειά, ανάλογα με τις εισφορές, μπορεί να αυξηθεί η τελική σύνταξη» (όπως την παρουσίασε ο Γ. Παπανδρέου στη ΔΕΘ). Η συγκεκριμένη πρόταση ανοίγει το δρόμο για καθιέρωση ενιαίας σύνταξης για όλους, στο πλαίσιο των τριών πυλώνων, το οποίο προβλέπει: α) Εθνική Κατώτατη Σύνταξη, επιδοματικού χαρακτήρα β) Επαγγελματικά – Ανταποδοτικά Ταμεία γ) Ιδιωτική Ασφάλιση.
• «Αναμόρφωση του κανονισμού βαρέων και ανθυγιεινών επαγγελμάτων». Που θα πετσοκόψει μεγάλο αριθμό επαγγελμάτων από τη συγκεκριμένη κατηγορία, όπως ήδη μεθοδεύει η ΝΔ.
• «Διαχωρισμό των προνοιακών από τις ασφαλιστικές εισφορές». Που θα σημάνει μείωση των κρατικών δαπανών για την Υγεία, και μετακύλησή τους στις πλάτες των εργαζομένων.

• Ο νόμος 2639/98 ενίσχυση της «μερικής απασχόλησης», και νομιμοποίησης των «stage».
• Ο νόμος 2874/2000, με τον οποίο προχώρησε στη «διευθέτηση του χρόνου εργασίας σε ετήσια βάση» ανοίγοντας το δρόμο για την κατάργηση του οκτάωρου και την αύξηση του ορίου των απολύσεων!
• Ο νόμος 3174/2003, που εισήγαγε τη μερική απασχόληση σε υπηρεσίες «κοινωνικού χαρακτήρα» στο Δημόσιο.

Λίγο παρακάτω μάλιστα, ο Γ. Παπανδρέου, ο οποίος αρχικά ισχυριζόταν ότι θα «αναθεωρήσει» το νόμο για την «ενοικίαση των εργαζομένων» (Ν. 2956/2001 που ψήφισε το ΠΑΣΟΚ) ο οποίος νομιμοποίησε τα δουλεμπορικά, παραδέχτηκε ότι ο συγκεκριμένος νόμος δεν μπορεί να αλλάξει ούτε να καταργηθεί ακριβώς επειδή αποτελεί «κοινοτική οδηγία»!

Την πρόσδεση των δαπανών υγείας των ασφαλιστικών ταμείων στην κερδοφορία της φαρμακοβιομηχανίας αποδεικνύουν τα στοιχεία για τις δαπάνες του ΙΚΑ που έδωσε χτες στη δημοσιότητα ο διοικητής του Οργανισμού Θεόδωρος Αμπατζόγλου, με αφορμή την παρουσίαση του Συστήματος Αυτοματοποιημένης Διαχείρισης Συνταγών ΙΚΑ-ΕΤΑΜ.

Το 47,8% των παροχών Υγείας του ΙΚΑ για το 2009 (βλ. πίνακα) είναι για φάρμακα και αντιστοιχούν σε 2,19 δισ. ευρώ σε σύνολο 4,578 δισ. ευρώ, όταν, για παράδειγμα, η πρόληψη απορροφά μόλις το 0,4% (ή 19 εκατ. ευρώ) και αυτών των κουτσουρεμένων κονδυλίων. Τα στοιχεία αυτά έρχονται να επιβεβαιώσουν την απροκάλυπτη ενίσχυση του κεφαλαίου που δρα στο χώρο του φαρμάκου. Σύμφωνα λοιπόν με την έκθεση του Ιδρύματος Οικονομικών και Βιομηχανικών Ερευνών (ΙΟΒΕ) – του Ινστιτούτου του ΣΕΒ – το 2007 το 42,3% των δαπανών Υγείας των Ταμείων ήταν για φάρμακα, που το 2006 σε απόλυτους αριθμούς ανήλθε σε 2,566 δισ. ευρώ, όταν το 2001 ήταν 1,077 δισ. ευρώ. Και το ΙΚΑ συνεισφέρει το μεγαλύτερο κομμάτι σε αυτή την «πίτα» των ασφαλιστικών ταμείων προς τη φαρμακοβιομηχανία.

Τα άλματα στις φαρμακευτικές δαπάνες των Ταμείων μαζί με τα χαράτσια συμμετοχής των λαϊκών στρωμάτων στα φάρμακα, εξασφαλίζουν απ’ τις μεγαλύτερες κερδοφορίες στον τομέα της φαρμακοβιομηχανίας. Ετσι το 2006 – όπως αναφέρεται στην έκθεση του ΙΟΒΕ – 102 επιχειρήσεις του κλάδου είχαν μεικτά κέρδη 1,73 δισ. ευρώ (από 1,57 δισ.. το 2005) και καθαρά κέρδη 396,4 εκατ. ευρώ παρουσιάζοντας μια αύξηση 12% σε σχέση με το 2005.

Ενας απ’ τους τρόπους που οι φαρμακοβιομηχανίες διασφαλίζουν αυτά τα υπερκέρδη είναι η υποκατάσταση των λεγόμενων «παλιών» – και φτηνών – φαρμάκων με «νέα» πανάκριβα φάρμακα. Δηλαδή, τα φάρμακα χρησιμοποιούνται απ’ τις φαρμακοβιομηχανίες – με τις ευλογίες των κυβερνήσεων του δικομματισμού – ως μέσο για τη μεγιστοποίηση των κερδών τους και όχι ως αγαθό για τις λαϊκές ανάγκες. Ετσι οι διορισμένες απ’ τις κυβερνήσεις διοικήσεις στα Ταμεία στρέφονται σε περικοπές για τα λαϊκά στρώματα με αφορμή – υπαρκτές σε αρκετές περιπτώσεις – κατευθυνόμενες ή υπερβολικές συνταγογραφήσεις φαρμάκων προσδοκώντας, όπως αναφέρθηκε χτες, περιστολή δαπανών μέχρι και 300 εκατ. ευρώ το χρόνο. Αυτό ακριβώς γίνεται και τώρα με το Σύστημα για τη Διαχείριση των συνταγών, το οποίο παρουσιάστηκε και ως τρόπος για την είσπραξη του περίφημου REBATE. Δηλαδή, της επιστροφής στα Ταμεία απ’ τις φαρμακευτικές εταιρείες ενός 3% απ’ τις συνολικές εισπράξεις απ’ τα φάρμακα, το οποίο δεν εφάρμοσε ποτέ η κυβέρνηση της ΝΔ παρότι το θεσμοθέτησε το 2005!

Ακόμα και αυτό το Σύστημα Διαχείρισης των συνταγών αντί να γίνει, εξαρχής, κτήμα του ΙΚΑ εκχωρήθηκε για δύο χρόνια στη μειοδότρια εταιρεία με αντίτιμο 6,5 εκατ. ευρώ.

Σε μια ανούσια επικοινωνιακή κοκορομαχία για το ποιος από τους δύο είναι πιο «ικανός» και «τολμηρός» να προωθήσει τη νέα προαποφασισμένη αντιλαϊκή επίθεση, εξελίχθηκε, όπως αναμενόταν, το περιβόητο ντιμπέιτ μεταξύ των Κ. Καραμανλή και Γ. Παπανδρέου, επιβεβαιώνοντας ταυτόχρονα την ανυπαρξία ουσιαστικών διαφορών στη πολιτική που εφαρμόζουν. Οι σκόπιμα γενικόλογες εξαγγελίες δεν μπόρεσαν να κρύψουν τη στρατηγική σύμπλευση για την έξοδο από την κρίση και κυρίως ότι και οι δύο είναι πανέτοιμοι να πάρουν νέα αντιλαϊκά – αντεργατικά μέτρα αμέσως μετά τις εκλογές. Η διαφορά βρίσκεται στη μέθοδο που ακολουθούν. Η ΝΔ τα λέει και προεκλογικά, ενώ το ΠΑΣΟΚ ελίσσεται, παρουσιάζοντας σαν «παροχές» τα ψίχουλα που επαγγέλλεται.

Και οι δύο, πάντως, έκαναν επίδειξη της βούλησής τους και της αποφασιστικότητάς τους να προχωρήσουν στην υλοποίηση των «διαρθρωτικών αλλαγών», δηλαδή στο σάρωμα των εργασιακών, ασφαλιστικών και κοινωνικών δικαιωμάτων, στο όνομα της στήριξης της ανταγωνιστικότητας. Γεγονός που επιβεβαιώνει την αναγκαιότητα ο λαός να «μαυρίσει» και τους δύο στην κάλπη, ενισχύοντας το ΚΚΕ, τη μόνη δύναμη που μπορεί να σταθεί αντίπαλο δέος απέναντί τους.

Ο Κ. Καραμανλής συνέχισε στο γνωστό ρόλο του υπεύθυνου διαχειριστή της κυρίαρχης αντιδραστικής πολιτικής που λέει «καθαρές κουβέντες» και παίρνει «δύσκολες αποφάσεις», προκειμένου να βγάλει τη χώρα από την κρίση προς όφελος των μονοπωλίων. Το επιχείρημα που διαρκώς επαναλάμβανε ήταν ότι «πρέπει να πάρουμε τώρα μέτρα για να μην πάρουμε αργότερα πιο δύσκολα και δυσβάσταχτα μέτρα». Το σίγουρο είναι πάντως ότι τα «δυσάρεστα» μέτρα που εξήγγειλε αφορούσαν αποκλειστικά τους εργαζόμενους και τα λαϊκά στρώματα, ενώ για τους μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους υπάρχουν μόνο «μέτρα στήριξης» της κερδοφορίας τους.

Σε ό,τι αφορά τις εργασιακές σχέσεις, επέμεινε στην επέκτασή τους στο όνομα της αντιμετώπισης της ανεργίας. Στο πνεύμα αυτό ευλόγησε ξανά το αίσχος των προγραμμάτων stage, ενώ κάνοντας ένα ακόμα βήμα τάχθηκε υπέρ της ολοκληρωτικής κατάργησης της μονιμότητας των εργαζομένων στο δημόσιο τομέα, με ταυτόχρονη ενίσχυση των ελαστικών μορφών απασχόλησης. Στο ασφαλιστικό, επαναβεβαίωση τη βούληση της κυβέρνησης να προχωρήσει στην κατάργηση των βαρέων και ανθυγιεινών, στον περιορισμό των αναπηρικών συντάξεων, κ.ά. «Είναι δύσκολες αποφάσεις αλλά είναι για το καλό της κοινωνίας», ισχυρίστηκε προκλητικά.

Στα θέματα παιδείας, επέμεινε στην κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου, ενώ επανέφερε το ζήτημα των ιδιωτικών πανεπιστημίων καταγγέλλοντας την «τραγική παλινωδία» του προέδρου του ΠΑΣΟΚ στο ζήτημα αυτό. Στον τομέα του περιβάλλοντος παρουσίασε τα ψηφισθέντα «χωροταξικά πλαίσια» (εθνικό και ειδικά) ως μέτρα προστασίας του περιβάλλοντος, αντιστρέφοντας πλήρως την πραγματικότητα, αφού πρόκειται για «πλαίσια» που δίνουν γην και ύδωρ στους μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους.

Βασικό επιχείρημα του πρωθυπουργού, προκειμένου να καταδείξει την αναξιοπιστία του «αντιπάλου» του, ήταν ότι δεν ανέφερε κανένα δυσάρεστο μέτρο από αυτά που έχει σκοπό να πάρει αν σχηματίσει κυβέρνηση. «Το ζήτημα είναι να μας πείτε ένα πραγματικό υπαρκτό μέτρο, ένα δυσάρεστο μέτρο για να αποκτήσετε στοιχειώδη αξιοπιστία. Δεν το κάνετε ποτέ», τόνισε χαρακτηριστικά, δικαιολογώντας στη βάση αυτή την «ανάγκη» για ένα νέο ντιμπέιτ μεταξύ των δύο μονομάχων.

Κλείνοντας σε όλες τις πτώσεις την «ανταγωνιστικότητα» και περιγράφοντας μια «ανάπτυξη» που είναι δομημένη στη διάνοιξη νέων «πράσινων» κερδοφόρων οριζόντων για το μεγάλο κεφάλαιο, με γενναίες «κρατικές επιδοτήσεις» και ένα «εργατικό δυναμικό» που θα είναι υποταγμένο στους κανόνες της αγοράς, περιέγραψε από την πλευρά του ο Γ. Παπανδρέου την «ευνομούμενη πολιτεία» που οραματίζεται, ζητώντας από τον ελληνικό λαό «αυτοδυναμία».

Στη θεματική ενότητα «οικονομία – ανάπτυξη», ο Γ. Παπανδρέου εξήγγειλε νέα οικονομικά πακέτα προς τους επιχειρηματικούς ομίλους «μέσω των ΕΣΠΑ» (κοινοτικών επιδοτήσεων), ενώ δεσμεύτηκε για «την αξιοποίηση των ακινήτων του δημοσίου» προαναγγέλλοντας νέο ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας. Επιτέθηκε στον πρωθυπουργό για το «πάγωμα των μισθών», αλλά δεν υποσχέθηκε τίποτα περισσότερο από λίγα ψίχουλα – αυξήσεις «στα όρια του πληθωρισμού». Ισχυρίστηκε ότι θα φέρει «ένα δίκιο φορολογικό σύστημα», χωρίς να παρουσιάσει συγκεκριμένο πλαίσιο, ενώ φρόντισε να αφήσει έξω από αυτό τα κέρδη των επιχειρήσεων.

Στην ενότητα «κοινωνικά θέματα – παιδεία», μίλησε για «επένδυση στο εργατικό δυναμικό». Φρόντισε να παραδώσει τους εργαζόμενους βορά στις ορέξεις των επιχειρηματιών, είτε μέσω της «επιδοτούμενης εργασίας» από τα κρατικά ταμεία με ημερομηνία λήξεως, είτε φροντίζοντας να αφήσει στο απυρόβλητο το υπάρχον αντεργατικό νομοθετικό πλαίσιο των κυβερνήσεων του δικομματισμού.

Πρόβαλε την αποφασιστικότητά του να «ανοίξει το ασφαλιστικό» και υποσχέθηκε για «βασική σύνταξη δίκαιη για όλους ως αφετηρία πάνω στην οποία μπορούμε να χτίσουμε και περαιτέρω συντάξεις ανάλογα με τα χρόνια» προεξοφλώντας τη μείωση των συντάξιμων αποδοχών, αφού η όποια ρύθμιση θα γίνει προς τα κάτω. Παράλληλα, άνοιξε και την πόρτα για την παραπέρα «παράταση του εργάσιμου βίου», αφού η αποχώρηση νωρίτερα από την εργασία θα συνοδεύεται με αντικίνητρα στο ύψος των συντάξεων. Τέλος, ξεκαθάρισε ότι δεν έχει «αλλάξει θέση» για την ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων.

Στην ενότητα «περιβάλλον και υποδομές», ο Γ. Παπανδρέου υποσχέθηκε ότι θα «προστατεύσει το δημόσιο πλούτο», χωρίς να πει κουβέντα για τους αντιδασικούς νόμους που ψήφισαν οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και τους οποίους βέβαια δεν πρόκειται να καταργήσει. Μίλησε για «πράσινες δουλειές» για «ευκαιρίες στους αγρότες για να παράγουν βιολογικά προϊόντα», αλλά έσπευσε να ανακοινώσει την ακύρωση του έργου του Αχελώου, με πρόσχημα την «κατασπατάληση των υδάτινων πόρων». Κατήγγειλε τη ΝΔ που «ξεπουλά τις παραλίες με το νέο χωροταξικό σχέδιο» αλλά «ξέχασε» ότι το ΠΑΣΟΚ με τον (ν. 2971/2001) εμπορευματοποίησε μεγάλα τμήματα του αιγιαλού.

Στην ενότητα «εξωτερική πολιτική» υπεραμύνθηκε της συμφωνίας του «Ελσίνκι» αποδεικνύοντας ότι αν αναλάβει τη διακυβέρνηση θα πάει στο δικαστήριο της Χάγης για να «διαπραγματευτεί», όπως προβλέπει η συγκεκριμένη συμφωνία για «συνοριακές διαφορές με την Τουρκία» πέραν της υφαλοκρηπίδας (!), ενώ δήλωσε ότι ήταν υπέρμαχος του διχοτομικού «σχεδίου Ανάν» για το Κυπριακό. Οσο για τον αγωγό Μπουργκάς – Αλεξανδρούπολη ανέφερε ότι το ΠΑΣΟΚ τον ξεκίνησε και «ελπίζουμε να τον τελειώσουμε»…

• Το «νοικοκύρεμα» για την αντιμετώπιση της σπατάλης υπονοεί περικοπές με πρώτο θύμα τις κοινωνικές δαπάνες.
• Στο πλαίσιο της λεγόμενης «πράσινης ανάπτυξης» υπόσχεται νέα προνόμια και ζεστό κρατικό χρήμα προς το κεφάλαιο.
• Στο Ασφαλιστικό υποσχέθηκε: Περαιτέρω συνένωση Ασφαλιστικών Ταμείων μέσω κοινοπραξιών, Ταμείο Αλληλεγγύης, μεταβατική περίοδο για εφαρμογή της αύξησης των ορίων ηλικίας στις γυναίκες. Δηλαδή εφαρμογή των κατευθύνσεων της Στρατηγικής της Λισαβόνας για επίθεση στα ασφαλιστικά δικαιώματα των εργαζομένων, των αυτοαπασχολούμενων, των φτωχών αγροτών.
• Εφαρμογή των ελαστικών εργασιακών σχέσεων με έλεγχο, όχι κατάργηση των εταιρειών ενοικίασης εργαζομένων, αλλά αναθεώρηση του νομικού καθεστώτος.
• Οχι διαφωνία με τα stage, αλλά με την εφαρμογή τους. Θα πρέπει να εφαρμοστούν στον ιδιωτικό τομέα με σκοπό την εκπαίδευση.
• Επιβεβαίωσε τη θέση του ΠΑΣΟΚ για ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων και την αναθεώρηση του άρθρου 16, αλλά θα πρέπει να «αξιολογηθούν» τα ιδιωτικά κολέγια.
• Επιβεβαίωσε ότι δεν πρόκειται να καταργήσει κανέναν αντιλαϊκό νόμο που έχει ψηφιστεί είτε από το ΠΑΣΟΚ είτε από τη ΝΔ.

• Για το τι σημαίνει «διαπραγμάτευση με την ΕΕ», τη στιγμή που η Στρατηγική της Λισαβόνας και το ευρωπαϊκό σχέδιο εξόδου από την κρίση είναι δεσμευτικό για όσους δεν αμφισβητούν τον ευρωμονόδρομο.
• Για το πώς θα απαντήσει σε διεκδικήσεις της Τουρκίας στο Αιγαίο όντας δεσμευμένος στο σύμφωνο Σημίτη – Ντεμιρέλ και της συμφωνίας του Ελσίνκι.

Η αντιπαράθεση ΝΔ – ΠΑΣΟΚ, σε σχέση με τον αγωγό Μπουργκάς – Αλεξανδρούπολη και οι απαντήσεις που έδωσε ο κ. Παπανδρέου, επιβεβαίωσε ότι η Ελλάδα βρίσκεται στο κέντρο οξυμένων ενδοϊμπεριαλιστικών και ενδομονοπωλιακών αντιθέσεων που αφορούν το στρατηγικό ζήτημα της ενέργειας. Επίσης, ο κ. Παπανδρέου με την ερώτηση στον κ. Καραμανλή εάν δεσμεύεται ότι τα «νούμερα» της οικονομίας είναι αληθινά, στρώνει το έδαφος ώστε με επίκληση την «καμένη γη» να προχωρήσει σε μια σειρά μέτρα λιτότητας που σήμερα συγκαλύπτει.

2.6.2009: «Δημοψήφισμα για τον Ντερτιλή η υποψηφιότητά του με την ΕΛΕΝ – Η μόνη περίπτωση να μείνει ικανοποιημένη και η τρισχιλιετής ιστορία μας είναι στις ευρωεκλογές να υπάρξουν 100.000 γραικοί, οι οποίοι να ψηφίσουν τη νεόκοπη ΕΛΕΝ (…) διότι έχει πρώτον στη λίστα τον στρατηγικό Νικόλαο Ντερτιλή».

13.5.2009: «Μάιος 1945: Νίκησαν οι…”καλοί”;», «νικήθηκε το υποτιθέμενο “κακό”», «οι σοβιετικοί βυθίζουν στην πιο σκληρή και ολοκληρωτική τυραννία, μαζικές σφαγές, εξοντώσεις, εξορίες, βία, γκουλάγκ είναι τα αντιπροσωπευτικά στοιχεία του κομμουνισμού».

27.4.2009: «21 Απριλίου 1967: Η επανάσταση που δεν έγινε (…) Η 21η Απριλίου ήταν ένα εγχείρημα τέλειο από συνωμοτικής απόψεως. Ηταν ένα καθεστώς βαθύτατα φιλολαϊκό και κοινωνικό».

3.3.2008: Ο Δ. Ζαφειρόπουλος υμνολογεί τη «Χρυσή Αυγή» και τα «παλικάρια» της, τους «πρώην φίλους και συναγωνιστές» τους οποίους «σέβομαι που έλκονται από τον αγωνιστικό μύθο της Χρυσής Αυγής».

Το συγκεκριμένο περιστατικό προστίθεται στα όσα αποδεικνύουν πως ο ΛΑ.Ο.Σ. δεν είναι απλά ένα ακραίο κόμμα. Είναι κόμμα επικίνδυνο για το λαό και σαν τέτοιο πρέπει να αντιμετωπιστεί στην κάλπη.

Με ένα ρεσιτάλ δημαγωγίας και μοιράζοντας παραπλανητικές υποσχέσεις για δήθεν αναβάθμιση του δημόσιου συστήματος Υγείας, επιχείρησε χτες ο Γ. Παπανδρέου να κρύψει τις προγραμματικές θέσεις του ΠΑΣΟΚ που ανοίγουν το δρόμο για παραπέρα ιδιωτικοποίηση και εμπορευματοποίηση της υγείας. Με την επίσκεψή του στο Λαϊκό Νοσοκομείο, ο Γ. Παπανδρέου προσπάθησε για μια ακόμα φορά να ντύσει το αντιλαϊκό πρόγραμμα του ΠΑΣΟΚ με δήθεν φιλολαϊκό περιτύλιγμα, ισχυριζόμενος: «Είμαστε αποφασισμένοι να δώσουμε τέλος στην απαξίωση και τη διάλυση του Εθνικού Συστήματος Υγείας».

Πίσω από τους βαρύγδουπους τίτλους, ο Γ. Παπανδρέου επιδίωξε να συγκαλύψει ότι ευθυγραμμιζόμενος απόλυτα με τις ευρωενωσιακές υποδείξεις και σε πλήρη ταύτιση με την κυβέρνηση της ΝΔ, προετοιμάζει αμέσως μετά τις εκλογές, αν το ΠΑΣΟΚ πάρει την εξουσία, νέο γύρο περικοπών στην Υγεία. Είναι ενδεικτικό ότι ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ δεν τόλμησε ούτε να επαναλάβει τις υποκριτικές υποσχέσεις που είχε μοιράσει παραμονές των ευρωεκλογών του Ιούνη για «3.000 προσλήψεις νοσηλευτικού προσωπικού» και για «αύξηση της χρηματοδότησης για το ΕΣΥ, κατά 1% του ΑΕΠ», υιοθετώντας «σιωπηλά» τις εξαγγελίες του Κ. Καραμανλή για «πάγωμα προσλήψεων στο δημόσιο» και «περικοπές» στις κοινωνικές δαπάνες. Είναι προφανές ότι στο νου του το ΠΑΣΟΚ έχει τον Χ. Αλμούνια και την ΕΕ που παρακολουθούν και περιμένουν την επόμενη κυβέρνηση στις 24 Οκτώβρη στις Βρυξέλλες.

Ταυτόχρονα ο Γ. Παπανδρέου με μια άσφαιρη κριτική απέναντι στην κυβέρνηση, αναφέρθηκε στην «έλλειψη νοσηλευτικού προσωπικού, μηχανήματα τα οποία υπάρχουν αλλά είναι ακόμα στη “ναφθαλίνη”, αδυναμία να υπάρξει ένας έλεγχος στην οικονομική διαχείριση όλου του συστήματος με τεράστιες απώλειες εσόδων»… Και επισήμανε ότι στόχος του ΠΑΣΟΚ είναι να προχωρήσει σε «ριζικές τομές».

Τομές που ήδη προανήγγειλε από τη ΔΕΘ ο Γ. Παπανδρέου κάνοντας λόγο για «πάταξη της σπατάλης στα δημόσια νοσοκομεία», δηλαδή για νέες περικοπές στη χρηματοδότησή τους, οι οποίες θα καταστήσουν ολόκληρες μονάδες ανενεργές προκειμένου να ανοίξουν κερδοφόρα πεδία για τη διείσδυση των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων στο χώρο της Υγείας.

Το ΠΑΣΟΚ, εξάλλου δεσμεύεται μέσα από το πρόγραμμά του να προχωρήσει στην:

– Αξιοποίηση υποδομών και υπηρεσιών του ιδιωτικού τομέα από την κοινωνική ασφάλιση μέσω διμερών διαπραγματευτικών διαδικασιών, ιδιαίτερα σε κρίσιμους τομείς, όπως της εντατικής θεραπείας, των καρδιοχειρουργικών επεμβάσεων.

– Ενίσχυση νέων μορφών σύμπραξης και συνεργασίας δημόσιου και ιδιωτικού τομέα στην Υγεία.

Αμεσος στόχος του ΠΑΣΟΚ είναι «τα νοσοκομεία (και οι Β΄βάθμιες μονάδες της Πρόνοιας) θα αποτελούν αυτόνομες λειτουργικές παραγωγικές – διοικητικές μονάδες, με σύγχρονη επαγγελματική διοίκηση». Δηλαδή, τα νοσοκομεία να λειτουργούν με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια, με περιορισμένη κρατική χρηματοδότηση που θα τα οδηγήσει σε καθεστώς υπολειτουργίας, και θα ανοίξει το δρόμο ώστε να υπάρξει «ένα νέο πλαίσιο συνύπαρξης», του «δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα», όπως κατά καιρούς έχει υπογραμμίσει ο Γ. Παπανδρέου.

Το πιο αξιόπιστο κριτήριο για να προσεγγίσει κανείς τις θέσεις και τις προτάσεις του ΠΑΣΟΚ είναι τα όσα διαχρονικά έχει συνδιαμορφώσει με τη ΝΔ στον τομέα της Υγείας και της Πρόνοιας, υπηρετώντας από κοινού τη στρατηγική γραμμή της ιδιωτικοποίησης και εμπορευματοποίησης. Ορισμένα χαρακτηριστικά παραδείγματα:

• Στο νέο πρόγραμμα, το ΠΑΣΟΚ αναφέρει ότι το νέο «ΕΣΥ» θα δημιουργηθεί με τη συμμετοχή της Τοπικής Αυτοδιοίκησης (ΤΑ), των κοινωνικών εταίρων και των πολιτών. Δηλαδή, συνεργασία των δημόσιων, ιδιωτικών, δημοτικών ΜΚΟ, εθελοντών, οι οποίοι θα πωλούν το προϊόν (υπηρεσίες Υγείας) στους πελάτες, που είναι τα ασφαλιστικά ταμεία και οι εργαζόμενοι.
• Στη δεκαετία του ‘90 ΠΑΣΟΚ και ΝΔ αύξησαν αθροιστικά τα νοσήλια κατά 806%, φορτώνοντας τις δαπάνες στα ασφαλιστικά ταμεία. Το 2007 η ΝΔ αύξησε τα νοσήλια στα προνοιακά ιδρύματα χρονίως πασχόντων και στα ιδιωτικά κέντρα αποκατάστασης κατά 300% (από 50 ευρώ σε 150 ευρώ) και το 2008 στις ψυχιατρικές κλινικές κατά 21%.
• Το ΠΑΣΟΚ από το 1998 καθιέρωσε την εξαίρεση από το νοσήλιο μιας σειράς ιατρικών και εργαστηριακών πράξεων καθώς και φαρμάκων που οδήγησαν σε αυξήσεις από 29% – 64%, ανάλογα με τη θέση νοσηλείας, επιβαρύνοντας τα ασφαλιστικά ταμεία.
• Το ΠΑΣΟΚ, το 2001 μετέτρεψε το 20% των κρεβατιών των δημόσιων νοσοκομείων σε Α’ και Β’ θέσης για να εισπράττουν ακριβότερα νοσήλια.
• Το ΠΑΣΟΚ μιλάει για τις υψηλές ιδιωτικές δαπάνες που επιβαρύνουν το λαό όταν στο διάστημα 1989 – 2004 οι ιδιωτικές δαπάνες από 42,6% έφτασαν στο 46,1%. Το 2007 οι ιδιωτικές δαπάνες πήγαν στο 58% (ΝΔ). Το ΠΑΣΟΚ το 2002 καθιέρωσε τα ιδιωτικά απογευματινά ιατρεία στα δημόσια νοσοκομεία με την επίσκεψη από 25 – 100 ευρώ. Η ΝΔ διατήρησε τη λειτουργία τους.
• Επί ΠΑΣΟΚ, ο τζίρος των ιδιωτικών επιχειρήσεων Υγείας μεταξύ 1997 – 2004 αυξήθηκε κατά 134%. Συνολικά ΠΑΣΟΚ και ΝΔ το διάστημα 1997 – 2007 υπερδιπλασίασαν τον τζίρο των επιχειρήσεων, από 508 εκατομμύρια ευρώ σε 1,8 δισ. ευρώ.
• Το ΠΑΣΟΚ καθιέρωσε την υποχρέωση των νοσοκομείων να παραδίδουν στην Αστυνομία όποιο μετανάστη απευθυνόταν για πρόβλημα υγείας και δεν είχε χαρτιά.
• Το ΠΑΣΟΚ πρωτοστάτησε στη δημιουργία και επέκταση στο χώρο της Υγείας των ελαστικών μορφών απασχόλησης, διατήρησε την έλλειψη προσωπικού (25.000 νοσηλευτές), ενώ τελευταία προβάλλει και την «κοινωνική εργασία», δηλαδή κυρίως άνεργους μεγάλης ηλικίας με χαμηλές αμοιβές και με το πρόσχημα της αντιμετώπισης της ανεργίας. Το διατύπωσαν τώρα στις συνθήκες της οικονομικής κρίσης και ως μέτρο μείωσης των δαπανών στην Υγεία.