Σκέψεις!!!!

 

Η ΕΠΑΝΟΔΟΣ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ ΣΕ ΘΕΤΙΚΟΥΣ ΡΥΘΜΟΥΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ

Από τα μέσα του 2008, η παγκόσμια χρηματοοικονομική και οικονομική κρίση προκάλεσε εξαιρετικά αρνητικές επιπτώσεις, αφενός στην ομαλή χρηματοδότηση των επιχειρήσεων και των νοικοκυριών και αφετέρου στην πραγματική οικονομία. Η κρίση ρευστότητας οδήγησε στην κάμψη της ζήτησης αγαθών και υπηρεσιών, στη συρρίκνωση του διεθνούς εμπορίου και στη μείωση, τόσο του όγκου όσο και της αξίας του παραγόμενου προϊόντος της μεταποιητικής βιομηχανίας, σε όλες τις χώρες. Οι περισσότερες οικονομίες της Ε.Ε. – 27 βρίσκονται εδώ και πολλούς μήνες σε βαθιά ύφεση, ενώ οι 20 από τις 27 εμφανίζουν δημοσιονομικά ελλείμματα άνω του 3% του ΑΕΠ.

Η Ελλάδα ασφαλώς και δεν θα μπορούσε να μείνει ανεπηρέαστη από τις αδιαμφισβήτητες επιπτώσεις της παγκόσμιας κρίσης. Οι συνέπειες στην εγχώρια οικονομία άρχισαν ουσιαστικά να εκδηλώνονται το πρώτο εξάμηνο του 2009, ενώ την ίδια περίοδο, οι διαχρονικές δημοσιονομικές αδυναμίες της χώρας μας επέστρεψαν για μια ακόμη φορά στο προσκήνιο.

Ο αντίκτυπος της κρίσης αποτυπώνεται στις πτωτικές τάσεις που παρουσιάζουν από τις αρχές του 2009 βασικοί οικονομικοί δείκτες, όπως η βιομηχανική παραγωγή, ο κύκλος εργασιών στο λιανικό εμπόριο και τις υπηρεσίες, καθώς και η παραγωγή στις κατασκευές. Υποχώρηση παρουσιάζουν και τα έσοδα από τον τουρισμό, αν και ηπιότερη του αναμενομένου. Η σημαντικότερη συνέπεια της φθίνουσας ζήτησης, αλλά και των χαμηλών προσδοκιών των επιχειρήσεων, ήταν η άνοδος της ανεργίας σε επίπεδα άνω του 9%, κατά τους πρώτους μήνες του έτους. Ταυτόχρονα, εξαιτίας κυρίως της χαμηλότερης τιμής του πετρελαίου, ο πληθωρισμός παρουσιάζει τάσεις αποκλιμάκωσης, αγγίζοντας μόλις το 1% το πρώτο εξάμηνο. Η πτώση, τέλος, των εξαγωγών αν και εκτεταμένη, υπερκαλύφθηκε από την ευρύτερη μείωση των εισαγωγών.

Η εξασθένιση της ιδιωτικής κατανάλωσης και η μείωση των επενδύσεων, ήταν οι βασικές αιτίες για τη στασιμότητα που παρουσίασε το ΑΕΠ της χώρας, το πρώτο εξάμηνο του 2009. Ωστόσο, η εφαρμογή μιας σειράς μέτρων εκ μέρους της πολιτείας, φαίνεται ότι απέτρεψε την περαιτέρω συρρίκνωση της ελληνικής οικονομίας. Σύμφωνα με τα πλέον πρόσφατα αναλυτικά στοιχεία, τα οποία αναφέρονται στο πρώτο τρίμηνο του 2009, η δημόσια κατανάλωση αυξήθηκε κατά 6,1%. Στο ίδιο διάστημα, η καταβολή του 1/3 των συνολικών ετήσιων δαπανών του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων, εκτίναξε τις κατασκευαστικές επενδύσεις εκτός κατοικιών σε επίπεδα υψηλότερα ακόμα και αυτών των προολυμπιακών ετών, μετριάζοντας την καθίζηση της οικοδομής και συγκρατώντας την υποχώρηση των επενδύσεων. Η ταχεία υλοποίηση των δημοσίων επενδύσεων συνεχίστηκε και επιταχύνθηκε κατά το δεύτερο τρίμηνο.

Σήμερα διανύουμε μια περίοδο, στην οποία η εθνική μας οικονομία, για πρώτη φορά μετά από δεκατρία χρόνια, ταλαντεύεται ανάμεσα στη στασιμότητα και στην ύφεση.

Εάν θέλουμε την έγκαιρη ανάκαμψη της εθνικής μας οικονομίας και την επιστροφή σε υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης, θα πρέπει επιτέλους να προχωρήσουμε άμεσα σε μεγάλες και ουσιαστικές αλλαγές. 

Όλες εκείνες οι τομές, που το πολιτικό σύστημα της χώρας δεν τόλμησε να προωθήσει πριν και μετά την ένταξη στην ΟΝΕ, χρειάζεται να γίνουν πραγματικότητα σήμερα. 

Χρειάζεται κυρίως η εφαρμογή γενναίων και αποφασιστικών πολιτικών, για την ενίσχυση της ελληνικής οικονομίας και ειδικά των κλάδων οι οποίοι είναι περισσότερο εξωστρεφείς και εκτεθειμένοι στον ξένο ανταγωνισμό.

Θα ήταν εθνικό λάθος να επιχειρήσουμε και πάλι την αναπαλαίωση ενός οικονομικού μοντέλου το οποίο στηρίζεται περισσότερο στην κατανάλωση και λιγότερο στις επενδύσεις, στην τεχνογνωσία και τις εξαγωγές.

Στο κρίσιμο αυτό σταυροδρόμι, υπάρχει ανάγκη ξεκάθαρων και σωστών επιλογών. Επιλογών οι οποίες ανταποκρίνονται στις προκλήσεις των καιρών και υπηρετούν μακροπρόθεσμα το συμφέρον της ελληνικής οικονομίας, της χώρας και των πολιτών.

Το τελευταίο διάστημα, τα μηνύματα από το διεθνές περιβάλλον είναι ενθαρρυντικά. Μεταξύ των σημαντικότερων, είναι η ανάκαμψη της βιομηχανικής παραγωγής στις μεγάλες οικονομίες της Ασίας (Κίνα, Ιαπωνία, Ν. Κορέα), αλλά και οι οριακά θετικοί ρυθμοί ανάπτυξης σε Γερμανία και Γαλλία, κατά το β’ εξάμηνο του 2009. Επίσης, στις ΗΠΑ οι προσδοκίες για ανάπτυξη στο β’ εξάμηνο του έτους, έχουν αυξήσει την κινητικότητα στις εμπορικές συναλλαγές.

Η χώρα μας όμως δεν μπορεί να ελπίζει σε μέρισμα από την αναθέρμανση της διεθνούς οικονομίας, εάν δεν αντιμετωπίσει, με τρόπο ριζικό και αποτελεσματικό, τα διαχρονικά της μειονεκτήματα. Μειονεκτήματα όπως η χαμηλή ανταγωνιστικότητα, οι στρεβλώσεις στις αγορές και η χαμηλή αποτελεσματικότητα του δημοσίου τομέα.

Το μέλλον της χώρας θα εξαρτηθεί από τις αποφάσεις που θα πάρουμε σήμερα. Και οι αποφάσεις αυτές θα πρέπει να είναι προϊόν συνεργασίας και συναίνεσης όλων μας. Κυβέρνησης, αντιπολίτευσης, κοινωνικών εταίρων, φορέων, πολιτών. Η βασική προτεραιότητα που θα έπρεπε να έχει τεθεί από την πολιτική εξουσία είναι με ποιες πολιτικές αλλαγών και μεταρρυθμίσεων η Ελλάδα θα μπει ξανά σε τροχιά ανάπτυξης και όχι η άκρατη σκανδαλολογία που αποπροσανατολίζει από τα πραγματικά προβλήματα της οικονομίας και της κοινωνίας. Δουλειά της πολιτικής εξουσίας είναι να διασφαλίζει, στην πράξη και όχι στα λόγια, διαγωνισμούς για κρατικές προμήθειες με απόλυτη διαφάνεια. Ώστε να επιβραβεύεται η ανταγωνιστικότητα και η ποιότητα και όχι εκείνοι που διατηρούν προνομιακές σχέσεις με την εκάστοτε εξουσία.

Πάνω από όλα όμως, ευθύνη της πολιτικής εξουσίας και όλων των κοινωνικών εταίρων, είναι να καταθέσουν καθαρές προτάσεις για την επάνοδο της ελληνικής οικονομίας σε υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης.

Στο επίκεντρο της εθνικής προσπάθειας για την ανάπτυξη, την απασχόληση και τη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας θα πρέπει να τεθούν:  

1. Η άμεση επιτάχυνση και η διεύρυνση όλων των αναπτυξιακών πολιτικών που προωθεί το κράτος, με κυριότερες μεταξύ άλλων, την ανάπτυξη του νέου δικτύου οπτικών ινών, την αξιοποίηση των περιφερειακών αεροδρομίων, τη δημιουργία σύγχρονων μαρίνων, την κατασκευή θεματικών πάρκων και χώρων άθλησης σε επιλεγμένες περιοχές, με στόχο την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας του ελληνικού τουρισμού και την κατασκευή εμπορευματικών κέντρων.

Πολιτικές όπως οι παραπάνω θα συμβάλουν ουσιαστικά στην ενίσχυση των ρυθμών ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας και θα δημιουργήσουν νέες, μόνιμες πηγές εσόδων για τη χώρα.

1. Η επιτάχυνση της υλοποίησης του ΕΣΠΑ 2007 – 2013, κυρίως σε ό,τι αφορά τις δράσεις για τον εκσυγχρονισμό των ΜμΕ, τα προγράμματα ενίσχυσης της έρευνας και της καινοτομίας, τα προγράμματα παροχής εγγυήσεων για χρηματοδότηση επιχειρήσεων που αντιμετωπίζουν προβλήματα εξαιτίας της κρίσης και ασφαλώς τα προγράμματα του ΤΕΜΠΜΕ.

1. Η απελευθέρωση των κλειστών επαγγελμάτων και κατάργηση της ενιαίας υποχρεωτικής αμοιβής από διάφορες επαγγελματικές ομάδες.

1. Η απελευθέρωση των κλειστών αγορών και διαμόρφωση ίσων όρων ανταγωνισμού ανάμεσα σε κρατικές και ιδιωτικές επιχειρήσεις.

1. Το πάγωμα των προσλήψεων στο Δημόσιο για μια πενταετία (με εξαίρεση εξειδικευμένες θέσεις στο χώρο της Παιδείας και της Υγείας).

1. Η εξυγίανση του Δημόσιου τομέα με μετατάξεις πλεονάζοντος προσωπικού σε υπηρεσίες που έχουν κενά.

1. Η εφαρμογή ηλεκτρονικού συστήματος κρατικών προμηθειών σε όλο το στενό και ευρύτερο δημόσιο τομέα, με ηλεκτρονική και δημόσια διαβούλευση για τις προδιαγραφές των διαγωνισμών.

1.  H εξυγίανση των ζημιογόνων ΔΕΚΟ και η εντατικοποίηση του προγράμματος αποκρατικοποιήσεων ή διαμόρφωσης στρατηγικών συμμαχιών, για όσες λειτουργούν ή θα κληθούν να λειτουργήσουν σε καθεστώς ελεύθερου ανταγωνισμού.   

           

1.  Η βιωσιμότητα του ασφαλιστικού συστήματος, με βάση τις αρχές της ισονομίας, της ανταποδοτικότητας και της αλληλεγγύης. Δεν μπορεί να είναι ανεκτό, άλλοι πολίτες να συνταξιοδοτούνται στα 65 και άλλοι στα 40. Δεν μπορεί να είναι ανεκτό, εργαζόμενοι με ίδιες  ασφαλιστικές εισφορές να λαμβάνουν διαφορετικές συντάξεις. Δεν μπορεί κάποια επαγγέλματα να θεωρούνται βαριά και ανθυγιεινά μόνο στην Ελλάδα και σε καμία άλλη χώρα της Ευρώπης. Δεν μπορεί να υπάρχουν Ασφαλιστικά Ταμεία χωρίς διπλογραφικό σύστημα, χωρίς εφαρμογή των Διεθνών Λογιστικών Προτύπων, χωρίς επιχειρησιακά σχέδια και αναλογιστικές μελέτες. Δεν μπορεί να υπάρχουν Ασφαλιστικά Ταμεία χωρίς να συνεργάζονται, με διαφανείς προκηρύξεις και αναθέσεις, με εξειδικευμένους οίκους, για την αξιοποίηση των περιουσιακών τους στοιχείων.

1. Η βελτίωση των κατώτατων συντάξεων ΙΚΑ και ΟΓΑ, στο πλαίσιο των πολιτικών ενίσχυσης της κοινωνικής συνοχής.   

1. Η συγκράτηση των ανεξέλεγκτων δαπανών στη συνταγογράφηση φαρμάκων, με την εφαρμογή ηλεκτρονικού συστήματος παρακολούθησης σε συνταγές, φάρμακα και γιατρούς. Η εφαρμογή ενός τέτοιου συστήματος μπορεί να εξοικονομήσει δαπάνες 2 δισ. ευρώ, σε ετήσια βάση.

1. Η δημιουργία στη ΓΓΠΣ κέντρου για τη διασταύρωση στοιχείων που προέρχονται από διαφορετικές πηγές (μισθοδοσία, ασφάλιση, φορολογία κ.λ.π.). Στόχος θα πρέπει να είναι η επίτευξη διαφάνειας, ίσων όρων ανταγωνισμού μεταξύ των επιχειρήσεων και αντιμετώπιση της παραβατικότητας, τόσο στον τομέα της φορολογίας όσο και στον τομέα της κοινωνικής ασφάλισης και της αδήλωτης εργασίας. Επίσης, η διασφάλιση της διαλειτουργικότητας των συστημάτων της ΓΓΠΣ με τα συστήματα άλλων φορέων: Φορέων Κοινωνικής Ασφάλισης, ΟΑΕΔ, Τειρεσίας/Τράπεζες, Επιμελητήρια, Νομαρχίες, ΓΕΜΗ, Κτηματολόγιο, νηολόγιο, ΥΜΕ (αυτοκίνητα) κ.λ.π. 

1. Η εφαρμογή ηλεκτρονικού συστήματος παρακολούθησης και διασταύρωσης στοιχείων (τιμολόγια, αποδείξεις κ.λ.π) σε μεγάλη έκταση και σε πραγματικό χρόνο, ώστε να ενισχυθεί η προσπάθεια καταπολέμησης της φοροδιαφυγής.

1. Η διατήρηση του Φόρου Εισοδήματος Νομικών Προσώπων, στα σημερινά επίπεδα. Μετά την παρέλευση της κρίσης, θα πρέπει να προωθηθεί η περαιτέρω μείωση των συντελεστών, με κριτήριο τον φορολογικό ανταγωνισμό, εντός και εκτός Ε.Ε.

1. Η μείωση, αντίστοιχα, του Φόρου Εισοδήματος Φυσικών Προσώπων, μετά την έξοδο από την κρίση. Κριτήριο θα πρέπει και πάλι να αποτελέσει ο φορολογικός ανταγωνισμός σε ευρωπαϊκό και διεθνές επίπεδο.  

1.  Η ευθυγράμμιση των Ειδικών Φόρων Κατανάλωσης με τους αντίστοιχους μέσους όρους της Ευρωζώνης, με βάση συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα. Η εναρμόνιση αυτή είναι απαραίτητη, ανεξάρτητα από το αν συνεπάγεται, κατά περίπτωση, αύξηση ή μείωση του ΕΦΚ.

1. Ο επαναπροσδιορισμός του καταλόγου Φόρων Υπέρ Τρίτων, από μηδενική βάση, με κριτήριο τη σκοπιμότητα και την οικονομική αποτελεσματικότητα κάθε περίπτωσης.

1.  Η αναγνώριση των πιθανών προβλημάτων ρευστότητας. Ένα ευαίσθητο κράτος, οφείλει να σχεδιάσει μια διαδικασία με την οποία ο  φορολογούμενος θα δηλώνει την οφειλή του, αλλά δεν θα χρειάζεται να την καταβάλει άπαξ και εξ ολοκλήρου. Αντίθετα, μπορεί να προβλέπεται η αυτοδίκαιη ένταξη σε σύστημα ρύθμισης με ευνοϊκούς όρους. Επίσης, η κατακόρυφη αύξηση των ακάλυπτων επιταγών καθιστά αναγκαία τη λήψη μέτρων, που θα διευκολύνουν τις τράπεζες να αυξήσουν τις χορηγήσεις τους στις επιχειρήσεις.

1. Η ουσιαστική θωράκιση των θέσεων απασχόλησης, πρώτον με τη θέσπιση αυστηρών κριτηρίων υπαγωγής στη νομοθετική ρύθμιση ελαστικοποίησης των εργασιακών σχέσεων, προς αποφυγή μαζικής εφαρμογής του μέτρου με πρόσχημα την οικονομική κρίση και δεύτερον με την ενεργοποίηση και αρωγή του ΟΑΕΔ ως ταμείου ανάπτυξης και αλληλεγγύης.

1.  Ο επαναπροσδιορισμός του συστήματος Φορολογικών Απαλλαγών, από μηδενική βάση, με κριτήριο την οικονομική αποτελεσματικότητα κάθε απαλλαγής και σε συνδυασμό με τις εξελισσόμενες δυνατότητες μηχανογραφικής υποστήριξης.

1. Η διασφάλιση της ισότητας μεταξύ Κράτους και Φορολογουμένου. Για το σκοπό αυτό απαιτούνται: συμμετρικές διατάξεις για τις επιβαρύνσεις καθυστερημένης καταβολής και για τις προθεσμίες, ταχεία και έντοκη επιστροφή των ποσών που οφείλει το κράτος, δυνατότητα αυτοδίκαιου συμψηφισμού πιστωτικών και χρεωστικών ποσών ανεξαρτήτως φορολογικού αντικειμένου.

1. Η κωδικοποίηση του ΚΒΣ και των συναφών διοικητικών πράξεων. Σε επόμενο στάδιο θα πρέπει να δρομολογηθεί η κατάργησή του και η μελέτη των ρυθμίσεων που θα τον υποκαταστήσουν, στις περιοχές «Ταυτότητα Επιχείρησης» και «Διακίνησης Αγαθών» .

1.  Η δραστική μείωση του χρόνου και του κόστους ίδρυσης Α.Ε., ΕΠΕ και Ο.Ε., Ε.Ε. με την αξιοποίηση των δυνατοτήτων των Επιμελητηρίων.

1. Η αξιολόγηση των φορέων στήριξης των ΜμΕ και η ενεργοποίηση νέων φορέων υψηλών επιχειρηματικών κινδύνων.

1.  Η άμεση ψήφιση και εφαρμογή του Εθνικού Χωροταξικού Σχεδίου και των Ειδικών Χωροταξικών Πλαισίων.

1. Η αύξηση των δαπανών για τη δημόσια παιδεία και η ταυτόχρονη απελευθέρωση της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης από το κρατικό μονοπώλιο, με στόχο την αισθητή βελτίωση του εκπαιδευτικού συστήματος.

1. Η αναβάθμιση των προγραμμάτων ενδοεπιχειρησιακής κατάρτισης του εργατικού δυναμικού στις νέες τεχνολογίες και σε νέες ειδικότητες. Η πληρέστερη διασύνδεση της εκπαίδευσης (δευτεροβάθμιας, τεχνικής – επαγγελματικής, τριτοβάθμιας, μεταπτυχιακής) με την αγορά εργασίας.

1. Η εντατικοποίηση των προγραμμάτων επανακατάρτισης και δια βίου εκπαίδευσης, με προτεραιότητα στις νέες τεχνολογίες και τις ειδικότητες με αυξημένη ζήτηση στην αγορά εργασίας.

1. Η εκπαίδευση για τη διάδοση του επιχειρηματικού πνεύματος και την καλλιέργεια μιας σύγχρονης επιχειρηματικής νοοτροπίας.

1. Η προσαρμογή της εκπαίδευσης και κατάρτισης στα δεδομένα της κοινωνίας της γνώσης. Προγράμματα e-learning στα σχολεία και τα πανεπιστήμια. Δωρεάν ευρυζωνικές συνδέσεις για μαθητές και φοιτητές.

1. Η εφαρμογή Εθνικού Συστήματος πιστοποίησης των γνώσεων και σύνδεση των αποτελεσμάτων με τη χρηματοδότηση φορέων και επιχειρήσεων.

1. Η δημιουργία Τράπεζας Πληροφοριών για τη ζήτηση και προσφορά εργασίας και η διασύνδεση όλων των φορέων με αυτή. 

1. Η προώθηση συνδυασμένου προγράμματος «Ποιότητας – Σχεδίασης – Οικολογίας» για παραδοσιακούς κλάδους της ελληνικής οικονομίας (τουρισμός, αγροτικά προϊόντα κ.α.). Δημιουργία επώνυμων προϊόντων με πιστοποίηση ποιότητας και κατοχυρώσεις.