Το νήμα ξεκινάει από την «Πράσινη Βίβλο» της ΕΕ

11/23/2009 στο 11:32 · Κατηγορία 1η σελίδα, Κοινωνικά, ΜΜΕ, Μπλογκόσφαιρα, Πολιτική, Πολιτικα, αλέξανδρος γρηγορόπουλος, αποψεισ, απόψεις, ειδήσεις, ελλάδα, ελλαδα, επικαιρότητα, κοινωνία, κοινωνια, κοινωνικά, κράξιμο, πολιτική Politics, πολιτικη

Νέες αντιδραστικές αλλαγές στις εργασιακές σχέσεις μεθοδεύει η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, παράλληλα με την επίθεση στο Ασφαλιστικό. Για το λόγο αυτό, έχει συστήσει μια επιτροπή, στην οποία φιλοδοξεί να προσδώσει νομοπαρασκευαστικό χαρακτήρα, προκειμένου άμεσα να προχωρήσει και σε νομοθετικές παρεμβάσεις. Καθόλου τυχαία, στη θέση του προεδρεύοντα αυτής της επιτροπής, η οποία συνεδριάζει σε εβδομαδιαία βάση, η κυβέρνηση διατηρεί τον πρώην ευρωβουλευτή του ΠΑΣΟΚ και καθηγητή Εργατικού Δικαίου Ι. Κουκιάδη.

Πρόκειται για τον ίδιο άνθρωπο που τον Απρίλη του 2008 (ημερομηνία δημοσιοποίησης) παρέδωσε στην κυβέρνηση της ΝΔ το πόρισμα της «Επιτροπής Εμπειρογνωμόνων» στην οποία προέδρευε και τότε. Το πόρισμα είχε τον τίτλο «Εκθεση για τη σύζευξη ευελιξίας με ασφάλεια» και προτείνονταν σαρωτικές αλλαγές σε όλα τα πεδία που αφορούν στις εργασιακές σχέσεις.

Πιο συγκεκριμένα, ο Κουκιάδης και η διορισμένη Επιτροπή του πρότεινε τότε:

  • Απελευθέρωση των απολύσεων. Οι «παράνομες» – σύμφωνα με την ισχύουσα εργατική νομοθεσία – απολύσεις θα μπορούν να γίνονται, αρκεί ο εργοδότης να πληρώνει μεγαλύτερη αποζημίωση. Ενώ η πολιτεία δε θα μπορεί να απαγορεύσει απολύσεις.
  • Ενίσχυση της μερικής απασχόλησης. Προβλέπεται μάλιστα η ανάληψη από το κράτος – δηλαδή τους εργαζόμενους – των πρόσθετων βαρών που αναλαμβάνει ο εργοδότης που απασχολεί μερικώς απασχολούμενους.
  • Αύξηση της κινητικότητας των εργαζομένων. Δηλαδή, διαμόρφωση στρατιών απασχολήσιμων που θα περιφέρονται από δουλειά σε δουλειά και από επάγγελμα σε επάγγελμα ανάλογα με τις ανάγκες του κεφαλαίου, αντί της σταθερής εργασίας.
  • Κατάργηση του σταθερού ημερήσιου χρόνου εργασίας. Με την εμπέδωση και προώθηση της διευθέτησης του χρόνου εργασίας και μάλιστα μέσα από συλλογικές συμβάσεις, όπως ακριβώς προβλέπεται και από το νόμο 3385/2005 που ψήφισε η ΝΔ, σε συνέχεια παλιότερης νομοθεσίας του ΠΑΣΟΚ.
  • Παραπέρα εξάπλωση της προσωρινής απασχόλησης (ενοικίαση) και όλων των μορφών ευέλικτης απασχόλησης.
  • Περιορισμός των επιδομάτων ανεργίας και προστασίας των ανέργων. Πρόσχημα θα αποτελέσουν οι δήθεν περισσότερες ευκαιρίες ένταξης στην αγορά εργασίας.
  • Υποταγή ολόκληρης της εκπαίδευσης στο κεφάλαιο και μετατροπή των εκπαιδευτικών μονάδων σε «κέντρα διά βίου μάθησης». Στόχος, η κάλυψη των αναγκών των επιχειρήσεων σε ευέλικτο και φθηνό εργατικό δυναμικό.
Στη γραμμή της «Πράσινης Βίβλου»

Η επιτροπή Κουκιάδη βέβαια δε ήρθε από το πουθενά. Η συγκρότησή της ήταν αποτέλεσμα της συζήτησης γύρω από την «Πράσινη Βίβλο» με τον τίτλο «Εκσυγχρονισμός της εργατικής νομοθεσίας για την αντιμετώπιση των προκλήσεων του 21ου αιώνα».

Πρόκειται για το αντιδραστικό ντοκουμέντο που παρουσίασε στις 22 Νοέμβρη 2006 η Κομισιόν, στο οποίο περιλαμβάνεται η μεταρρύθμιση του Εργατικού Δικαίου και η προσαρμογή της εργατικής νομοθεσίας στα κράτη – μέλη της ΕΕ για την επίτευξη των στόχων της στρατηγικής της Λισαβόνας. Κεντρικός πυρήνας της «Πράσινης Βίβλου» ήταν και παραμένει η αρχή της «ευελφάλειας» («flexicurity») – πλήρης ευελιξία για τους όρους δουλειάς – αμοιβής και ασφάλισης των εργαζομένων.

Η «Πράσινη Βίβλος» διαμορφώθηκε ύστερα από συζητήσεις ανάμεσα στην ΕΕ, την Ενωση Βιομηχάνων της Ευρώπης (UNICE) και την ηγεσία των ευρωπαϊκών συνδικάτων (ETUC/CES) με βάση το εμπιστευτικό έγγραφο της Κομισιόν με τίτλο «Προσαρμόζοντας το Εργατικό Δίκαιο, εξασφαλίζεται ευελιξία και ασφάλεια για όλους».

Βάσει αυτού του στρατηγικού σχεδιασμού, στα κράτη μέλη ξεκίνησε μια παρωδία διαβούλευσης μεταξύ των «κοινωνικών εταίρων» πάνω σ’ ένα ερωτηματολόγιο που συμπύκνωνε τις προτάσεις της «Πράσινης Βίβλου». Αποτέλεσμα αυτής της διαβούλευσης με τους εργατοπατέρες, τους εργοδότες και τα κόμματα του κεφαλαίου ήταν η Εκθεση για την «Πράσινη Βίβλο», η οποία, στις 11 Ιούνη 2007 τέθηκε προς ψήφιση στην Ολομέλεια της Βουλής.

Το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας ήταν αποκαλυπτικό. ΝΔ και ΠΑΣΟΚ υπερψήφισαν τη σχετική έκθεση. Ο ΣΥΝ και ο ΛΑ.Ο.Σ. ψήφισαν αποχή – λευκό, δίνοντας λευκή επιταγή στο κεφάλαιο να προχωρήσει στις νέες ανατροπές με εξασφαλισμένη τη συνέργειά τους. Το ΚΚΕ ήταν το μόνο κόμμα που ορθά-κοφτά καταψήφισε την έκθεση της Κομισιόν.

Κατευθύνσεις για ένα νέο Μεσαίωνα

Το περιεχόμενο της Εκθεσης είναι αποκαλυπτικό για τις προθέσεις του ευρωενωσιακού κεφαλαίου. Το κείμενο όπως διαμορφώθηκε τελικά:

1. Χαιρετίζει την έναρξη του διαλόγου για τις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις στο εργατικό δίκαιο, ώστε να συμβάλει στην επίτευξη των στόχων της Στρατηγικής της Λισαβόνας.

2. Παραπέμπει σε διάφορες κοινοτικές οδηγίες, που στην ουσία στρέφονται εναντίον βασικών κατακτήσεων της εργατικής τάξης (π.χ. 96/71/ΕΚ για την απόσπαση εργαζομένων).

3. Διακηρύσσει ότι μεγαλύτερη σημασία για τους εργαζόμενους έχει η ασφάλεια κατά τη διάρκεια της εργασιακής ζωής τους παρά η προστασία των θέσεων εργασίας.

4. Για να θολώσει τα νερά αναγνωρίζει στα λόγια ότι κανονική μορφή εργασίας παραμένει η σύμβαση πλήρους απασχόλησης και περιγράφει απλώς τους κινδύνους που συνεπάγονται για τους εργαζόμενους οι «άτυπες συμβάσεις εργασίας», ταυτόχρονα όμως αποδέχεται και αναγνωρίζει την ανάγκη για ευέλικτη ρύθμιση του χρόνου εργασίας για να ανταποκριθεί στις «ανάγκες των εργατών και των εργοδοτών».

5. Ψελλίζει ένα ευχολόγιο για τη διατήρηση των συλλογικών συμβάσεων εργασίας, αλλά τις τοποθετεί στα πλαίσια του «κοινωνικού εταιρισμού» και της ταξικής συνεργασίας. Γεγονός που σημαίνει ότι οι συλλογικές συμβάσεις κάθε άλλο παρά δεδομένες είναι, αφού ανά πάσα στιγμή μπορούν να καταργηθούν η να παρακαμφθούν, αρκεί να συμφωνήσουν μεταξύ τους η εργοδοσία και οι συνδικαλιστικοί της υφιστάμενοι.

6. Στηρίζει την προσαρμογή της εκπαίδευσης στις ανάγκες του κεφαλαίου, διακηρύσσοντας σε όλους τους τόνους την αναγκαιότητα της διά βίου μάθησης και της κατάρτισης.

7. Προωθεί την ταξική συνεργασία των «κοινωνικών εταίρων» στο όνομα της βελτίωσης της ανταγωνιστικότητας των επιχειρήσεων.

Με την «Πράσινη Βίβλο», η Κομισιόν προτρέπει τα κράτη – μέλη να επιλέξουν σαν κανόνα τις εναλλακτικές μορφές απασχόλησης, να διευρύνουν την ασυδοσία των μονοπωλιακών επιχειρηματικών ομίλων, να τροποποιήσουν το επίπεδο της «ευελιξίας» που παρέχεται στα πλαίσια των παραδοσιακών συμβάσεων εργασίας, όπως οι προθεσμίες κοινοποίησης, το κόστος και οι διαδικασίες της μεμονωμένης ή συλλογικής απόλυσης ή ο ορισμός της καταχρηστικής απόλυσης, της οργάνωσης της εργασίας, των ωρών εργασίας, των αμοιβών και του μεγέθους του εργατικού δυναμικού σε διάφορα στάδια του κύκλου παραγωγής των επιχειρήσεων.

Δηλαδή, να ρυθμίζουν νομικά τις πιο διαφορετικές μορφές ημιαπασχόλησης – προσωρινή, μερική απασχόληση, δουλειά με το κομμάτι, τηλε-εργασία στο σπίτι, απασχόληση από 0 έως 1 ώρα κ.ά. – και την κατάργηση της αποζημίωσης και κάθε ορίου μαζικών απολύσεων, έτσι ώστε οι εταιρείες να αποδεσμευτούν από το «πρόσθετο διοικητικό κόστος».

Η προπαγάνδα της «προσωπικής επιλογής»

Είναι χαρακτηριστικό ότι για να δικαιολογήσει τις επερχόμενες ανατροπές, η «Πράσινη Βίβλος» αποφαίνεται πως οι κάθε είδους ελαστικές μορφές απασχόλησης «έχουν καταστεί καθιερωμένο χαρακτηριστικό των ευρωπαϊκών αγορών εργασίας», χωρίς βέβαια να λέει ότι αυτό είναι αποτέλεσμα των στρατηγικών ανατροπών στις εργασιακές σχέσεις που διαχρονικά προωθεί η φιλομονοπωλιακή πολιτική της ΕΕ. Και χωρίς βέβαια να αναφέρει πουθενά ότι η ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων και οι άλλες ανατροπές είναι χρυσωρυχείο για το κεφάλαιο, αφού μειώνονται ακόμα και οι ελάχιστες υποχρεώσεις του απέναντι στους εργαζόμενους (ασφαλιστικές εισφορές, αποζημίωση, άδειες κ.ά.) και αυξάνεται έτσι το μέγεθος της κλεμμένης υπεραξίας.

Κάπως έτσι έφτασε σήμερα ο πρωθυπουργός της Ελλάδας να λέει (απαντώντας στην Επίκαιρη Ερώτηση της ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ την Παρασκευή 13/11/2009) ότι οι γυναίκες και οι νέοι θέλουν και προτιμούν τη μερική και τις άλλες ελαστικές μορφές απασχόλησης. Με τον ίδιο -άθλιο προπαγανδιστικά- τρόπο, η ΕΕ αποδίδει σε προσωπικές επιλογές το γεγονός ότι:

  • Το 2005 το 40% του εργατικού δυναμικού στα κράτη μέλη της απασχολούνταν με διάφορες ευέλικτες μορφές.
  • Η μερική απασχόληση, ως ποσοστό της πλήρους απασχόλησης, αυξήθηκε από το 13% της πλήρους απασχόλησης στο 18% κατά τα τελευταία 15 έτη.
  • Υπολογίστηκε μια μεγαλύτερη συνεισφορά της μερικής απασχόλησης (περίπου 60%) στη δημιουργία θέσεων απασχόλησης μετά το 2000 από τη συνεισφορά της παραδοσιακής πλήρους απασχόλησης.
  • Η μερική απασχόληση παραμένει κυρίως χαρακτηριστικό απασχόλησης των γυναικών, καθόσον το ένα τρίτο (1/3) των απασχολούμενων γυναικών κατέχουν θέση εργασίας με μερική απασχόληση, σε σύγκριση με μόνο το 7% των ανδρών.
  • Η απασχόληση ορισμένου χρόνου αυξήθηκε, ώστε ως ποσοστό του συνόλου της απασχόλησης ανέβηκε από 12% το 1998 σε άνω του 14% το 2005 στην ΕΕ των «25».

Γράψτε ένα σχόλιο

Δικτύωση με την εμπορευματοποίηση και μαχαίρι στις παροχές

11/23/2009 στο 11:29 · Κατηγορία 1η σελίδα, Κοινωνικά, ΜΜΕ, Μπλογκόσφαιρα, Πολιτική, Πολιτικα, αλέξανδρος γρηγορόπουλος, αποψεισ, απόψεις, ειδήσεις, ελλάδα, ελλαδα, επικαιρότητα, κοινωνία, κοινωνια, κράξιμο, πολιτική Politics, πολιτικη

Είναι γεγονός ότι και η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, όπως και η προηγούμενη της ΝΔ προπαγανδίζουν πως για την «ελλειμματική» κατάσταση των ασφαλιστικών ταμείων φταίνε οι δαπάνες Υγείας. Και πρέπει να μπει τέρμα στις «σπατάλες». Και οι δυο κυβερνήσεις εντοπίζουν ως έναν παράγοντα τα φάρμακα, γι’ αυτό και παίρνουν μέτρα, όπως οι πρόσφατες κυβερνητικές εξαγγελίες, αλλά δεν ακουμπάνε τη συνεχή αύξηση των τιμών από τις φαρμακοβιομηχανίες και την εμπορία φαρμάκων. Οπως επίσης και το γεγονός της σύμπραξης των ασφαλιστικών ταμείων με ιδιωτικά διαγνωστικά κέντρα για εξετάσεις που λυμαίνονται Ταμεία και ασφαλισμένους. Ετσι, αντί να οργανώσουν την Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας έτσι που να μην υπάρχει καμιά επιχειρηματική δραστηριότητα ούτε στην ιατρική ούτε στο φάρμακο, επιβάλλουν πολιτικές περικοπών. Αν και γνωρίζουν οτι η μεγάλη κατανάλωση φαρμάκων και οι πολλές ιατρικές εξετάσεις που δε χρειάζονται (και με ευθύνη ορισμένων γιατρών που σχετίζονται με τις φαρμακοβιομηχανίες, αλλά και με ιδιωτικά διαγνωστικά κέντρα), ως σπατάλη μόνο σε ένα αποκλειστικά δημόσιο δωρεάν σύστημα Υγείας και παροχής φαρμάκων θα μπορούσε να εξαλειφθεί. Αλλά η πολιτική των κυβερνήσεων είναι υπέρ της γιγάντωσης της επιχειρηματικής δράσης στον τομέα Υγείας, γιατί είναι σίγουρα κερδοφόρος.

Οι περικοπές

Ο προάγγελος των περικοπών στο όνομα του εξορθολογισμού των δαπανών της Υγείας ήρθε από τις προγραμματικές δηλώσεις του πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου, που αναφέρθηκε στις κοινοπραξίες των ασφαλιστικών ταμείων, στην επαναφορά της λίστας φαρμάκων και την εξίσωση του δημόσιου και ιδιωτικού τομέα – αρχίζοντας από την Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας (ΠΦΥ) στους δήμους, με ένα ελάχιστο πακέτο παροχών για τους ασφαλισμένους.

Στη συνέχεια, η υπουργός Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου, με συνεντεύξεις ή μιλώντας στη Βουλή, έκανε πιο εμφανές το περίγραμμα. «Μιλάμε για κάρτα Υγείας, έλεγε η υπουργός στη Βουλή στις 9.11.2009, η οποία θα εξορθολογίσει τις δαπάνες, θα βοηθήσει στην καλύτερη εξυπηρέτηση των πολιτών όσον αφορά την παροχή της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας, την καλύτερη πρόσβαση σε όλες τις παροχές της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας και φυσικά και στο φαρμακείο». Δηλαδή, η κάρτα Υγείας θα αποτελέσει το μέσο για περιορισμό των παροχών που μεταβαπτίζονται σε εξορθολογισμό. Ετσι μένει ως υποχρέωση της κυβέρνησης το «βασικό πακέτο παροχών». Αποκαλυπτικές είναι οι περιγραφές της υπουργού: «Μιλάμε για την εγγύηση ενός βασικού πακέτου παροχών, το οποίο θα παρέχεται μέσα στο σύστημα αυτό για όλους τους συμπολίτες μας», έλεγε στη Βουλή, ενώ σε συνεντεύξεις της έχει παραδεχτεί ότι και για το ελάχιστο πακέτο θα πληρώσουν και τα ασφαλιστικά ταμεία.

Κι όλες αυτές οι ελάχιστες και υποβαθμισμένες παροχές θα παρέχονται με τη «συνέργεια και δικτύωση όλων των δομών παροχής της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας». Δηλαδή, από δημόσιους, δημοτικούς, ιδιωτικούς φορείς και με την εμπλοκή των ΜΚΟ, ενισχύοντας έτσι τη δικτύωση με την εμπορευματοποίηση των υπηρεσιών Υγείας, που θα σημάνει χαράτσια για τους ασφαλισμένους και τα ασφαλιστικά ταμεία. Γι’ αυτό άλλωστε στην Εισηγητική Εκθεση του προϋπολογισμού για το 2010 δε γίνεται αναφορά σε ένα «συγκροτημένο ολοκληρωμένο σύστημα Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας», όπως έλεγε η υπουργός στη Βουλή, αλλά απλώς ότι «διαμορφώνεται σύστημα πρωτοβάθμιας φροντίδας σε κάθε δήμο».

Ηδη, την περασμένη Πέμπτη, οι συναρμόδιοι υπουργοί ανακοίνωσαν τα πρώτα σημεία της πολιτικής της κυβέρνησης για το φάρμακο. Μεταξύ αυτών είναι η επαναφορά της λίστας, οι μειοδοτικοί διαγωνισμοί για την προμήθεια φαρμάκων στα νοσοκομεία, καθώς και η ανακοστολόγηση των φαρμάκων, που όσο κι αν διατείνεται η κυβέρνηση πως έτσι θα περιστείλει τις δαπάνες σίγουρα θα φέρει καινούριους μποναμάδες για τη φαρμακοβιομηχανία. Μάλιστα, η λίστα των φαρμάκων – με περιορισμούς και ταλαιπωρία για τους ασφαλισμένους και τους συνταξιούχους – αυτή τη φορά επανέρχεται με δημοσιευμένη την απαραίτητη απόφαση για τα θεραπευτικά πρωτόκολλα των φαρμάκων που θεσμοθέτησε η κυβέρνηση της ΝΔ. Εκκρεμεί η έκδοση απόφασης και για τα διαγνωστικά πρωτόκολλα, για τα οποία η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ δεν έχει μιλήσει καθόλου. Αν εκδοθεί και η δεύτερη απόφαση, τότε οι παροχές μπαίνουν στη μέγκενη των περικοπών των παροχών και των αντιεπιστημονικών περιορισμών.

Γράψτε ένα σχόλιο

Δήλωσε παρόν η κυβέρνηση του πασοκ στην αντιπυραυλική ασπίδα

11/19/2009 στο 13:16 · Κατηγορία 1η σελίδα, Αθλητικά, Κοινωνικά, ΜΜΕ, Μπλογκόσφαιρα, Πολιτική, Πολιτικα, αλέξανδρος γρηγορόπουλος, αποψεισ, απόψεις, ειδήσεις, ελλάδα, ελλαδα, επικαιρότητα, κοινωνία, κοινωνια, κοινωνικά, κράξιμο, πολιτική Politics, πολιτικη

Την ενεργότερη εμπλοκή της Ελλάδας στις ιμπεριαλιστικές δομές και τους σχεδιασμούς του ΝΑΤΟ και της Ευρωπαϊκής Ενωσης, εξήγγειλε χτες ο υπουργός Εθνικής Αμυνας Ε. Βενιζέλος, από την άτυπη σύνοδο των υπουργών Εξωτερικών και Αμυνας του ΝΑΤΟ στις Βρυξέλλες, εκφράζοντας ταυτόχρονα την πολιτική βούληση της κυβέρνησης να ζητήσει αμερικανοΝΑΤΟική διαμεσολάβηση για επίσπευση των ΝΑΤΟικών διευθετήσεων στο Αιγαίο. Στην ίδια σύνοδο, ο γγ του ΝΑΤΟ Α. Ράσμουσεν ζήτησε από την Αθήνα να διευθετήσει διμερώς τα όποια προβλήματα με την Τουρκία, επειδή εμποδίζουν την ευρωατλαντική συνεργασία.

Ο γγ του ΝΑΤΟ επισήμανε ότι οι χώρες – μέλη της ΕΕ θα πρέπει να συμβάλουν, ώστε να επιλυθούν οι διαφορές μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, χρησιμοποιώντας το επιχείρημα ότι εξαιτίας των «εκκρεμοτήτων» ανάμεσα στις δυο χώρες δεν μπορεί να υπάρξει συμφωνία για καλύτερη συνεργασία στον τομέα της ασφάλειας στο Αφγανιστάν. Κι αυτό επειδή η Τουρκία, χώρα – μέλος του ΝΑΤΟ, δεν αναγνωρίζει την Κυπριακή Δημοκρατία, χώρα – μέλος της ΕΕ. Ο Α. Ράσμουσεν είπε ότι όσο διαρκεί το πρόβλημα, το ΝΑΤΟ δεν μπορεί να προστατεύσει δυνάμεις της ΕΕ που έχουν αναλάβει την εκπαίδευση των αφγανικών δυνάμεων ασφαλείας. Ακόμα και αυτή η προσχηματική θέση είναι ενδεικτική του τρόπου με τον οποίο το ΝΑΤΟ προσεγγίζει το Κυπριακό, καθώς και άλλα θέματα που αφορούν στην εθνική κυριαρχία της Ελλάδας.

Ο Ε. Βενιζέλος, μιλώντας για την παρέμβασή του στο Συμβούλιο Υπουργών Αμυνας της ΕΕ (συνεδρίασε στις Βρυξέλλες μετά το αντίστοιχο ΝΑΤΟικό συμβούλιο), αναφέρθηκε σε ένα εκτενές «non paper» που έχει καταθέσει η ελληνική κυβέρνηση για το θέμα των σχέσεων της ΕΕ με το ΝΑΤΟ. Σ’ αυτό, σύμφωνα με τον υπουργό, αναδεικνύεται η ανάγκη «να υπάρχει επαφή μεταξύ των δύο Οργανισμών και να μετέχουν περισσότερο και ενεργότερα οι 27 χώρες – μέλη της ΕΕ στις σχετικές δραστηριότητες».

Σομαλία και «αντιπυραυλική ασπίδα»

Αναφέρθηκε ακόμα στην επιχείρηση «ΑΤΑΛΑΝΤΑ» της ΕΕ που εξελίσσεται στη θαλάσσια περιοχή της Σομαλίας με πρόσχημα την αντιμετώπιση της πειρατείας και έκανε γνωστό ότι η ΕΕ συζητάει την αποστολή και χερσαίων δυνάμεων στη Σομαλία. Εχει ανοίξει, είπε, συζήτηση «εάν πρέπει να προστεθεί στην ΑΤΑΛΑΝΤΑ και ένα άλλο σκέλος εκπαιδευτικού χαρακτήρα, ώστε να συγκροτηθούν σομαλικές ένοπλες δυνάμεις (…) υπάρχει σκέψη αυτή η εκπαίδευση να γίνεται στο έδαφος άλλου αφρικανικού κράτους, όπως είναι, για παράδειγμα, η Ουγκάντα, υπό συνθήκες ασφάλειας και αποτελεσματικότητας». Για να προσθέσει ότι «εφόσον υπάρξουν αυτές οι συνθήκες σε άλλο κράτος, η Ελλάδα θα εξετάσει τις δυνατότητες συμμετοχής της και σε αυτό το σκέλος».

Ξεχωριστή αναφορά έκανε ο Ε. Βενιζέλος στο θέμα της «αντιπυραυλικής ασπίδας», με αφορμή τις προχθεσινές δηλώσεις στην Αθήνα του αναπληρωτή υπουργού Π. Μπεγλίτη. Ο υπουργός Αμυνας, στην ουσία, επιβεβαίωσε τις κυβερνητικές προθέσεις, σπεύδοντας να επισημάνει ότι είναι νωρίς ακόμα να γίνεται μια τέτοια δημόσια συζήτηση. «Δεν έχουμε, είπε, τεθεί ούτε προ ερωτημάτων, ούτε προ προτάσεων, ούτε προ διλημμάτων (…) το επίπεδο των ελληνοαμερικανικών σχέσεων είναι πάρα πολύ καλό, αλλά βασίζεται στους καλούς λογαριασμούς που κάνουν τους καλούς φίλους».

Σε άλλη αναφορά του, επισήμανε ότι «δεν υπάρχει κανένας λόγος να διεξάγεται μια δημόσια συζήτηση, η οποία είναι και πρόωρη και πρόχειρη και πρέπει στα θέματα αυτά να είμαστε όλοι μας – και γι’ αυτό απευθύνομαι στα Μέσα Ενημέρωσης – όσο γίνεται πιο ακριβείς και διστακτικοί. Γιατί η κυβέρνηση πρέπει να λαμβάνει υπόψη της όλες τις παραμέτρους και τις λαμβάνει υπόψη και ακόμη δεν έχει συζητηθεί το θέμα αυτό, ούτε στην ΕΕ, ούτε σε διμερές επίπεδο μεταξύ Ελλάδας κι άλλων κρατών – μελών του ΝΑΤΟ».

Επιβεβαιώνονται οι ανησυχίες

Οι τοποθετήσεις των αρμόδιων κυβερνητικών στελεχών δείχνουν ότι η υπόθεση της «αντιπυραυλικής ασπίδας» έχει βάθος. Σύμφωνα και με χτεσινά δημοσιεύματα στον Τύπο, που επικαλούνται πληροφορίες προερχόμενες από τον Αμερικανό βοηθό υπουργό Αμυνας Α. Βερσμάου, που συναντήθηκε προχθές με τον Π. Μπεγλίτη, τα αμερικανικά επιτελεία σχεδιάζουν σε πρώτη φάση να εγκαταστήσουν πυραύλους σε αμερικανικά πολεμικά πλοία που θα κινούνται στην Ανατ. Μεσόγειο.

Εδώ ακριβώς έρχεται να προστεθεί και το αμερικανικό ενδιαφέρον για τη διευθέτηση των ελληνοτουρκικών προβλημάτων που σχετίζονται με το Αιγαίο. Υπενθυμίζεται ότι βασική επιδίωξη των ΗΠΑ, μέσω της λεγόμενης «αντιπυραυλικής ασπίδας», σύμφωνα με όσα δήλωσε στις 17 Σεπτέμβρη ο Αμερικανός Πρόεδρος Μ. Ομπάμα, είναι η προάσπιση «της εθνικής ασφάλειας» των ΗΠΑ. Πρόσθεσε, ακόμα, ότι «ο καλύτερος τρόπος να προωθηθεί υπεύθυνα η ασφάλειά μας και αυτή των συμμάχων μας είναι η ανάπτυξη ενός αντιπυραυλικού συστήματος που θα ανταποκρίνεται καλύτερα στις απειλές που αντιμετωπίζουμε και που θα χρησιμοποιεί την τεχνολογία που θα είναι οικονομικά προσιτή, αλλά και αποδεδειγμένη».

Εσπευσε, παράλληλα, να υπογραμμίσει πως «αυτή η προσέγγιση είναι συνεπής με τις ΝΑΤΟικές αντιπυραυλικές προσπάθειες». Αφησε έτσι ανοικτό το ενδεχόμενο δημιουργίας μιας «άλλης» και «νέας ασπίδας», που σύμφωνα με τα πρόσφατα σενάρια έβλεπαν την εγκατάστασή της στην Τουρκία, στο Ισραήλ, ίσως και στα Βαλκάνια (άλλωστε οι κυβερνήσεις ΝΔ και ΠΑΣΟΚ έχουν δείξει τη διαθεσιμότητά τους για αξιοποίηση και της Ελλάδας, μέσω της ένταξης στο σύστημα των – αμερικάνικης προέλευσης – πυραύλων «Πάτριοτ»).

Σχόλιο (1)

Ετοιμάζουν σχολείο της ανισότητας και της αμάθειας

11/19/2009 στο 13:11 · Κατηγορία 1η σελίδα, Κοινωνικά, ΜΜΕ, Μπλογκόσφαιρα, Πολιτική, Πολιτικα, αλέξανδρος γρηγορόπουλος, αποψεισ, απόψεις, ειδήσεις, ελλάδα, ελλαδα, επικαιρότητα, κοινωνία, κοινωνια, κοινωνικά, κράξιμο, πολιτική Politics, πολιτικη

Ολοταχώς για τη δημιουργία του πλήρως διαφοροποιημένου, ταξικού σχολείου της αμάθειας, πρέπει να βαδίσουμε σύμφωνα με τις προτάσεις του Συμβουλίου Πρωτοβάθμιας Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης (ΣΠΔΕ), υπό τον Γ. Μπαμπινιώτη, που σήμερα ολοκληρώνει το έργο του, συζητώντας επί του τελικού πορίσματος για την αναμόρφωση του σχολείου και του συστήματος πρόσβασης στην ανώτατη εκπαίδευση. Το πόρισμα διαμορφώθηκε με βάση τις συζητήσεις που έχουν γίνει μέχρι τώρα και έχει διανεμηθεί στα μέλη του ΣΠΔΕ προκειμένου σήμερα να λάβει την τελική του μορφή, να επικυρωθεί. Την Παρασκευή θα το παραδώσουν στην υπουργό Παιδείας.

Παρουσιάζοντας τα κύρια σημεία συζήτησης και σύγκλισης στο θέμα της πρόσβασης στην ανώτατη εκπαίδευση, γίνεται λόγος για διεξαγωγή των εξετάσεων από ειδικό εξεταστικό φορέα (Εθνικό Κέντρο Αξιολόγησης) που θα συγκροτήσει τράπεζα θεμάτων συνεχώς τροφοδοτούμενη και ανανεούμενη και θα διεξάγει εξετάσεις περισσότερες από μία φορές το χρόνο, με διατήρηση της βαθμολογίας από την προηγούμενη εξέταση με συγκεκριμένους όρους. Επίσης προτείνεται περιορισμός του αριθμού εξεταζόμενων μαθημάτων, ενώ «κρίνεται σκόπιμο να συνυπολογίζεται για την εισαγωγή στα πανεπιστήμια η επίδοση των μαθητών στις τρεις τάξεις του Λυκείου». Οπως σημειώνεται, τονίστηκε από όλους η ανάγκη να συμμετέχουν στη διαδικασία επιλογής τα τμήματα των ΑΕΙ με ειδικούς πανεπιστημιακούς και με καθορισμό της βαρύτητας συντελεστή των μαθημάτων εισαγωγής που θα μπορεί και να διαφοροποιείται κατά Τμήμα.

Διαφοροποίηση και εξατομικευμένη εκπαίδευση

Στο πλαίσιο των αναλυτικών προγραμμάτων διακρίνεται καθαρά η πρόθεση για εντονότερη ταξική κατηγοριοποίηση των σχολείων ακόμα και των μαθητών της κάθε τάξης, για ένα σύστημα «εξατομικευμένης» εκπαίδευσης. Μαθήματα επιλογής, «ανοιχτό κατά 10%» αναλυτικό πρόγραμμα (που θα καθορίζεται δηλαδή σε κάθε σχολείο κατά το δοκούν), «κατάλογος εγκεκριμένων διδακτικών πακέτων» από τον οποίο η κάθε σχολική μονάδα θα επιλέγει ποιο πακέτο θα διδαχθεί στους μαθητές της, καθιέρωση ζώνης πολιτισμού εντός του σχολικού προγράμματος… όλα αυτά σημαίνουν ότι κάθε σχολείο θα διδάσκει διαφορετικά πράγματα στους μαθητές. Γι’ αυτό εξάλλου προτείνουν την καθιέρωση «ατομικού φακέλου μαθητή» όπου θα καταγράφονται τα πάντα σε σχέση με την πορεία τους, τις επιδόσεις και τη συμπεριφορά του. Δίνεται, δε, οδηγία τα αναλυτικά προγράμματα να λαμβάνουν υπόψη «τις ατομικές διαφορές των μαθητών (…) το ιδιαίτερο κοινωνικό και πολιτισμικό περιβάλλον τους».

Ακριβώς επειδή η διαφοροποίηση θα είναι πλήρης, το πόρισμα λέει ότι πρέπει να οριστεί «το ελάχιστο των γνώσεων για τους μαθητές κάθε τάξης», «τα κατ’ ελάχιστο επιδιωκόμενα μορφωτικά αγαθά κατά γνωστικό αντικείμενο, σχολική τάξη και βαθμίδα εκπαίδευσης». Κοινώς …γραφή κι ανάγνωση για τους πολλούς, ενώ τα σχολεία της ελίτ θα προχωρούν σε πιο ολοκληρωμένη εκπαίδευση. Σε άλλο σημείο του πορίσματος, αυτό το μίνιμουμ επίπεδο γνώσεων, που θα είναι κοινό για όλους, περιγράφεται ως αναγκαίες «πυρηνικές» γνώσεις, ικανότητες – δεξιότητες και στάσεις του μαθητή – πολίτη! Ομολογείται και έτσι ο στόχος για το σχολείο που θα βγάζει νέους που θα ξέρουν «λίγα κολλυβογράμματα», αλλά θα έχουν γαλουχηθεί στις δεξιότητες (πρακτικές και κοινωνικές!) που απαιτούν οι εργοδότες, τα μονοπώλια, που υποδεικνύουν οι κατευθύνσεις της ΕΕ.

Στόχος, όπως ομολογείται, η ακόμα μεγαλύτερη και οργανωμένη παρέμβαση στη δημιουργία του «Ευρωπαίου πολίτη». Ετσι, αναπαράγεται η ανάγκη των μονοπωλίων για καλλιέργεια των «δεξιοτήτων – κλειδιά», που δεν είναι τίποτα περισσότερο από στοιχειώδεις χρηστικές πληροφορίες και καλλιέργεια αντιλήψεων και συμπεριφορών στα μέτρα του συστήματος. Γίνεται αναφορά στην ανάγκη για «προώθηση κοινών στρατηγικών στην εκπαίδευση στο χώρο της ΕΕ», να δημιουργηθεί «ο συνειδητοποιημένος πολίτης της Ευρώπης», για «καλλιέργεια θετικής στάσης απέναντι στη διά βίου μάθηση», για «προετοιμασία του νέου ανθρώπου για την κοινωνία του Ευρωπαίου πολίτη», του απασχολήσιμου δηλαδή που θα δέχεται σαν δικές του τις ανάγκες των μονοπωλίων.

Για να πετύχουν αυτό το μοντέλο του σχολείου και το χειραγωγημένο μαθητή – πολίτη, πέρα από την ταξική διαφοροποίηση του αναλυτικού προγράμματος και το περιεχόμενο που του δίνουν, προτείνουν και την «καθιέρωση ομαδοσυνεργατικής διδασκαλίας παράλληλα προς τη συμβατική». Αυτό σημαίνει ότι οι μαθητές θα ψάχνουν μόνοι τους πληροφορίες, στη λογική ότι μπορούν να οικοδομούν μόνοι τους τη γνώση, ότι ο κάθε μαθητής θα μπορεί να φτιάχνει τη δική του ιστορία, τη δική του φυσική, τη δική του γεωγραφία κ.ο.κ. Γι’ αυτό εξάλλου το πόρισμα λέει ότι πρέπει να υποστηρίζεται η «πολλαπλότητα των πηγών μάθησης (…) με παράλληλους θεσμοθετημένους μηχανισμούς ελέγχου και έγκρισης των πηγών»! Φανταστείτε τι έχει να γίνει με το ξαναγράψιμο της Ιστορίας…

Στόχος η μαζικοποίηση της ΤΕΕ

Σε ό,τι αφορά την τεχνικοεπαγγελματική εκπαίδευση, προτείνεται η διατήρηση και ενίσχυση του διπλού σχολικού δικτύου γενικής και επαγγελματικής εκπαίδευσης, με τη δεύτερη να προορίζεται για τα παιδιά των λαϊκών οικογενειών στα οποία έτσι δεν εξασφαλίζεται ισότιμη παροχή γενικής εκπαίδευσης μέχρι τα 18 τους χρόνια, αλλά εφήμερη κατάρτιση. Ανάμεσα σε άλλα προτείνεται η Α’ τάξη του ΕΠΑΛ να είναι κοινή για όλους τους μαθητές, στη Β’ τάξη να υπάρχουν περιορισμένοι τομείς και στη Γ’ τάξη τμήματα ειδικοτήτων για τις οποίες μάλιστα θα λαμβάνονται υπόψη «και οι τοπικές ανάγκες της αγοράς, μετά από γνώμη των κοινωνικών εταίρων».

Ως επιστέγασμα όλων των παραπάνω αναδιαρθρώσεων, έρχεται η αξιολόγηση που δε θα είναι τίποτε άλλο από μηχανισμός ελέγχου και υποβολής του σχολείου της αμάθειας.

Σχόλιο (1)

Ολοταχώς για μείωση των συντάξεων

11/19/2009 στο 12:24 · Κατηγορία 1η σελίδα, Κοινωνικά, ΜΜΕ, Μπλογκόσφαιρα, Πολιτική, Πολιτικα, αλέξανδρος γρηγορόπουλος, αποψεισ, απόψεις, ειδήσεις, ελλάδα, ελλαδα, επικαιρότητα, κοινωνία, κοινωνια, κοινωνικά, κράξιμο, πολιτική Politics, πολιτικη

Οταν στις αρχές της δεκαετίας η τότε κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ νομοθετούσε την ακόμα μεγαλύτερη χειροτέρευση των όρων και των προϋποθέσεων συνταξιοδότησης των εργαζομένων (αύξηση ορίων ηλικίας, κατάργηση ουσιαστικά της 35ετίας, μείωση των συντάξεων, νομιμοποίησε την υποχρηματοδότηση των ασφαλιστικών ταμείων) επιχειρηματολογούσαν, λέγοντας ότι οι ρυθμίσεις εκείνες δημιουργούσαν ένα εύρωστο σύστημα Κοινωνικής Ασφάλισης που είχε ορίζοντα ο οποίος ξεπερνούσε την τριακονταετία. Σήμερα, πριν καν συμπληρωθεί δεκαετία, η κυβέρνηση – και πάλι του ΠΑΣΟΚ – αξιολογεί ότι το Ασφαλιστικό αποτελεί «βόμβα» που, δήθεν απειλεί να τινάξει στον αέρα την ελληνική οικονομία και την ίδια την υπόσταση της χώρας. Γι’ αυτό το λόγο, το ΠΑΣΟΚ εκεί που προεκλογικά κατακεραύνωνε τη ΝΔ για τη σκληρή πολιτική που είχε εξαγγείλει, προαναγγέλλει ότι «μέσα στο 2010 θα ανοίξει και θα κλείσει το Ασφαλιστικό».

Τα σχέδια του ΠΑΣΟΚ στο θέμα των συντάξεων είναι γνωστά. Πορευόμενο στη γραμμή των στρατηγικών στόχων της Λισαβόνας, υιοθετώντας όπως και η ΝΔ, τις σύγχρονες αξιώσεις της οικονομικής ολιγαρχίας για ακόμα μεγαλύτερη ενίσχυση του κεφαλαίου και έχοντας συνταχθεί με τις πλέον συντηρητικές – αντιλαϊκές δυνάμεις που πρωταγωνιστούν σ’ ολόκληρη την ΕΕ, ερωτοτροπεί με την ιδέα της εθνικής σύνταξης των 500 ευρώ και από εκεί και πέρα …βλέπουμε. Δεν είναι κρυφό. Το είπε ο ίδιος ο Γ. Παπανδρέου στη ΔΕΘ τον περασμένο Σεπτέμβρη. Και για να φέρει τις επιλογές του πιο κοντά στην προοπτική της εφαρμογής τους, από την επομένη κιόλας των εκλογών έχει επιστρατεύσει έναν ολόκληρο μηχανισμό τρομοκράτησης των εργαζομένων που εναλλάσσει τις προπαγανδιστικές του επιθέσεις, πότε με τα λεγόμενα της Ευρωπαϊκής Ενωσης, πότε με τις αξιολογήσεις φορέων του κεφαλαίου και πάντως με καθημερινές παρεμβάσεις υψηλά αμειβόμενων κονδυλοφόρων στα Μέσα Ενημέρωσης.

Η αξίωση που προβάλλουν είναι μία και μοναδική: Εξίσωση των πάντων σε όσο γίνεται πιο χαμηλά επίπεδα.

Αυτό σημαίνει (εναλλακτικά ή σε συνδυασμό):

  • Μείωση των συντάξεων (μέσα από τον υπολογισμό τους με βάση τις αποδοχές στο σύνολο του εργάσιμου βίου).
  • Οριστικοποίηση της κατάργησης της 5ετούς διαφοράς στη συνταξιοδότηση ανδρών και γυναικών.
  • Αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης.
  • Υπονόμευση – κατάργηση των βαρέων και ανθυγιεινών επαγγελμάτων.
  • Μείωση των λεγόμενων εργοδοτικών εισφορών.
  • Αύξηση των παρακρατήσεων από το μισθό των εργαζομένων.
  • Παραγραφή των χρεών του Δημοσίου προς τα ασφαλιστικά ταμεία.

Το καινούριο φρούτο που φαίνεται να επικαλούνται όσοι υπερασπίζονται τα αντιλαϊκά – αντιασφαλιστικά σχέδια της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, είναι η …κοινωνική αδικία που ισχύει στο σύστημα των συντάξεων, με το πρόσχημα ότι υπάρχουν συνταξιούχοι με μικρές και άλλοι με μεγάλες συντάξεις. Πρόκειται για ένα επιχείρημα που αποτελεί πρόσκληση από όποια σκοπιά και αν το δει κάποιος. Πρώτον, επειδή θα μπορούσε και θα έπρεπε να υπάρχει η τάση για εξομοίωση των συντάξεων προς τα πάνω. Δεύτερον, αγγίζει τα όρια της χυδαιότητας να μιλάμε για υψηλές συντάξεις όταν το 72,4% των συνταξιούχων έχουν σύνταξη που φτάνει δε φτάνει τα 700 ευρώ το μήνα, χωρίς να υπολογίζουμε τους εκατοντάδες χιλιάδες συνταξιούχους του ΟΓΑ που έχουν βασική σύνταξη 330 ευρώ το μήνα. Τρίτον, αποτελεί προσχεδιασμένη καταδίκη για ακόμα μεγαλύτερη υποβάθμιση των συνθηκών διαβίωσης, να θεωρούμε ακόμα και αυτές τις συντάξεις των 700 ευρώ ως το ανεκτό επίπεδο, αφού με τέτοια ποσά δεν μπορούν ούτε στο ελάχιστο να καλυφθούν οι καθημερινές και στοιχειώδεις ανάγκες.

Παραμύθι όμως αποτελεί και το επιχείρημα ότι «δεν αντέχουν τα δημόσια οικονομικά». Κι αυτό επειδή την ώρα που Ευρωπαϊκή Ενωση και κυβερνώντες – τωρινοί και προηγούμενοι – έχουν δρομολογήσει την πλήρη και ολοκληρωτική κατεδάφιση του συνταξιοδοτικού συστήματος, αυξάνονται τα δισεκατομμύρια που δίνονται σε δεκάδες επιχειρηματικούς ομίλους, προκειμένου να στηριχθεί η ανταγωνιστικότητα και η κερδοφορία τους. Ανεξάρτητα από τις μεθοδεύσεις των κυβερνώντων σε βάρος των εργαζομένων και των (έτσι κι αλλιώς κουτσουρεμένων) συντάξεων, το ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα, αξιολογώντας τα δεδομένα που έχουν δημιουργηθεί στην κοινωνία και γνωρίζοντας το μέγεθος του πλούτου που παράγουν οι εργαζόμενοι, εξακολουθούν με ακόμα μεγαλύτερη αποφασιστικότητα και προβάλλουν το αίτημα για 1.400 ευρώ κατώτερο μισθό και 1.120 ευρώ κατώτερη σύνταξη.

Γράψτε ένα σχόλιο

Ετοιμάζει νέο γιουρούσι στα ασφαλιστικά και εργασιακά δικαιώματα

10/02/2009 στο 09:06 · Κατηγορία 1η σελίδα, Κοινωνικά, ΜΜΕ, Μπλογκόσφαιρα, Πολιτική, Πολιτικα, αλέξανδρος γρηγορόπουλος, αποψεισ, απόψεις, ειδήσεις, ελλάδα, ελλαδα, επικαιρότητα, κοινωνία, κοινωνια, κοινωνικά, κράξιμο, πολιτική Politics, πολιτικη

Με ψευδεπίγραφα διλήμματα, γενικολογίες, ανέξοδες υποσχέσεις και πολλά «θα» περί «νέου ήθους», επιχείρησε χτες ο Γ. Παπανδρέου να παραπλανήσει τα λαϊκά στρώματα και να υφαρπάξει την πολυπόθητη «ψήφο αυτοδυναμίας» για την επάνοδό του στην κυβέρνηση. Μιλώντας στην κεντρική προεκλογική συγκέντρωση του ΠΑΣΟΚ στο Πεδίον του Αρεως, ο Γ. Παπανδρέου προσπάθησε να ρίξει στάχτη στα μάτια του λαού και μέσα από γενικές διακηρύξεις περί «διαφάνειας» και «νέας αρχής» να αποκρύψει το πραγματικό πρόσωπο του ΠΑΣΟΚ που θα ξεπροβάλει αμέσως μετά τις κάλπες αν αναλάβει τη διακυβέρνηση.

 

Λίγες ώρες νωρίτερα, το ΠΑΣΟΚ είχε αναρτήσει στην ιστοσελίδα του το «πλαίσιο του κυβερνητικού του προγράμματος» συνολικά 94 σελίδων που περιέγραφε με τον πιο ανάγλυφο τρόπο τη συνέχιση της ταξικής πολιτικής σε βάρος των εργαζομένων και προς όφελος της πλουτοκρατίας.

Ο Γ. Παπανδρέου με το σύνθημα «πάμε μαζί» σ’ ένα σκηνικό στημένο με προδιαγραφές ζωντανού τηλεοπτικού σόου, μέσα σε καπνούς και ήχους από κόρνες, ξεκίνησε την ομιλία του με μια ώρα καθυστέρηση, ώστε να καλυφθούν οι σκηνοθετικές «απαιτήσεις», και ζήτησε από το λαό «ψήφο» στο ΠΑΣΟΚ, την ίδια στιγμή που φρόντισε απέναντι στην πλουτοκρατία να εμφανιστεί σαν πιο «αποτελεσματικός» για να θωρακίσει τα συμφέροντα και την κερδοφορία της.

Ο Γ. Παπανδρέου χτες θυμήθηκε δημαγωγικά ξανά τους «ανέργους», τους «νέους των 700 ευρώ», των «stage»», τους «απόμαχους της δουλειάς», τους «νέους επιστήμονες» τα «υπερχρεωμένα νοικοκυριά» και τους ζήτησε να δώσουν «ισχυρή εντολή» στο ΠΑΣΟΚ. Πίσω από το προσκλητήριό του προσπάθησε να κρύψει ότι το πρόγραμμα του ΠΑΣΟΚ είναι δομημένο και προσηλωμένο ακριβώς πάνω στη συνέχιση αυτής της πολιτικής που χτυπάει κάθε εργασιακό και λαϊκό δικαίωμα.

Ο Γ. Παπανδρέου δεν παρουσίασε ουσιαστικά κανένα πρόγραμμα «στήριξης του εισοδήματος» όπως ισχυρίστηκε παρά μόνο υποσχέσεις «αξιοπρέπειας», «απελευθέρωσης των δημιουργικών δυνάμεων της κοινωνίας», «διαφάνειας στη δημόσια διοίκηση και στελέχωσης του κρατικού μηχανισμού». Οσο για την «προστασία των αδυνάτων» που ισχυρίστηκε ότι είναι στόχος του ΠΑΣΟΚ αρκέστηκε να δεσμευτεί για «πρωτοβουλίες αξιοπρέπειας και δικαιοσύνης που δεν κοστίζουν ούτε ένα ευρώ».

Εμφανίστηκε σαν πρεσβευτής ενός «νέου ήθους» που θα «συγκρουστεί με τα μεγάλα συμφέροντα», αλλά πίσω από τα κενά λογύδρια ανέλαβε ξεκάθαρες δεσμεύσεις για την παροχή νέων κινήτρων, επιδοτήσεων και επενδύσεων προς τους επιχειρηματίες μέσω της πράσινης ανάπτυξης.

Το πρόγραμμα του ΠΑΣΟΚ

Ακριβώς αυτούς τους στόχους είχε φροντίσει να ξεκαθαρίσει από νωρίς χτες ο εκπρόσωπος Τύπου του ΠΑΣΟΚ Γ. Παπακωνσταντίνου ο οποίος σημείωσε ότι το Πρόγραμμα του ΠΑΣΟΚ είναι «συμβατό» με τις πολιτικές που εφαρμόζονται στις ΗΠΑ και την ΕΕ, ενώ επικαλέστηκε και την έκθεση του ΔΝΤ που προβλέπει «έκρηξη ανεργίας και ελλειμμάτων το 2010». Αλλά και τις προτάσεις της Κομισιόν για να πείσει ότι το πρόγραμμα του ΠΑΣΟΚ κινείται στη «σωστή κατεύθυνση».

Οι βασικοί άξονες του προγράμματος του ΠΑΣΟΚ όπως παρουσιάστηκαν και χτες προβλέπουν:

 

1. «Την ανάταξη της Οικονομίας»: α) Προτείνει νέα προνόμια και επιδοτήσεις προς τους επιχειρηματικούς ομίλους στο όνομα της «αποκατάστασης της ρευστότητας στην πραγματική οικονομία». Ο κύριος όγκος των δημόσιων επενδύσεων στο 4% του ΑΕΠ από τον πρώτο προϋπολογισμό και 5% στην τετραετία αλλά και των ΕΣΠΑ (κοινοτικών επιδοτήσεων) θα κατευθυνθούν στην πράσινη επιχειρηματικότητα που θα επενδύσουν στο «νέο μοντέλο ανάπτυξης». β) «Ενίσχυση της ρευστότητας της χρηματιστηριακής αγοράς». Ουσιαστικά, προαναγγέλλει νέα πακέτα για την παραπέρα ενίσχυση του χρηματοπιστωτικού συστήματος.

 

 

2. «Την Κοινωνική Ασφάλιση»: «Θεσμοθετούμε τη βασική σύνταξη ως κοινή αφετηρία για όλες τις συντάξεις με χρηματοδότηση από τον κρατικό προϋπολογισμό. Ενισχύουμε τη συμμετοχή του κράτους στην τριμερή χρηματοδότηση, ενισχύουμε το κίνητρο ασφάλισης». Στόχος του ΠΑΣΟΚ είναι το χτύπημα του κοινωνικού χαρακτήρα της Ασφάλισης και της μετατροπής του σε ανταποδοτικό. Προτείνει μια δημόσια βασική σύνταξη στο ύψος ενός ελάχιστου επιδόματος, με την ταυτόχρονη δημιουργία νέων επαγγελματικών ταμείων που θα λειτουργούν σε κεφαλαιοποιητική βάση, με ατομικούς λογαριασμούς για κάθε εργαζόμενο και ατομικά ασφαλιστικά συμβόλαια των εργαζομένων με ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρείες. Οι συνταξιούχοι, δηλαδή, θα παίρνουν μια βασική σύνταξη – επίδομα, η οποία θα αυξάνεται βάσει των εισφορών που θα έχει καταβάλει στους ιδιώτες. Ο,τι πληρώνεις παίρνεις δηλαδή.

 

 

3. «Εργασιακές Σχέσεις»: «Εφαρμογή του προγράμματος Κοινωνικής Εργασίας σε τομείς της πράσινης οικονομίας, του περιβάλλοντος, των κοινωνικών υπηρεσιών και του πολιτισμού». Ουσιαστικά με το νέο «πρόγραμμα» επιχειρεί την επέκταση της μερικής απασχόλησης, με εργασιακές σχέσεις που θα υπάγονται έξω από γενικές συλλογικές συμβάσεις εργασίας.

 

 

4. «Οικογενειακός Προϋπολογισμός»: Αυξήσεις – ψίχουλα «πάνω από τον πληθωρισμό» που δε θα ξεπεράσουν τα 30 λεπτά του ευρώ.

 

 

5. «Φορολογική Πολιτική»: α) Ούτε στην εκτεταμένη παρουσίαση του προγράμματος το ΠΑΣΟΚ δεν ανακοίνωσε τους συντελεστές και το αφορολόγητο όριο της «ενιαίας, προοδευτικής, φορολογική κλίμακας για τα όλα τα εισοδήματα» που έχει ανακοινώσει, κρύβοντας από τα λαϊκά στρώματα τους φορολογικούς του σχεδιασμούς. β) Αντίθετα, δεσμεύεται για φορολόγηση με χαμηλό συντελεστή των αδιανέμητων κερδών των επιχειρήσεων και «πάγωμα» των φορολογικών συντελεστών του μεγάλου κεφαλαίου.

 

 

6. «Δημόσιες Δαπάνες»: α) Εξαγγέλλει «δραστική περιστολή της σπατάλης και των τρεχουσών καταναλωτικών δαπανών στο δημόσιο», αναλαμβάνοντας τη δέσμευση για νέες περικοπές στις κοινωνικές δαπάνες. β) Προτείνει «αποτελεσματική διαχείριση της δημόσιας περιουσίας με καταγραφή και αξιοποίησής της».

Γράψτε ένα σχόλιο

Προκλητική κοροϊδία και κρυφά σχέδια

09/28/2009 στο 23:26 · Κατηγορία 1η σελίδα, Αθλητικά, Κοινωνικά, ΜΜΕ, Μπλογκόσφαιρα, Πολιτική, Πολιτικα, αποψεισ, απόψεις, ειδήσεις, ελλάδα, ελλαδα, επικαιρότητα, κοινωνία, κοινωνια, κοινωνικά, κράξιμο, πολιτική Politics, πολιτικη

Οι προεκλογικές υποσχέσεις, οι δεσμεύσεις και οι εξαγγελίες του ΠΑΣΟΚ, τα σχέδια για την εναλλακτική διακυβέρνηση» και τα νομοσχέδια των πρώτων «100 ημερών» που θα ψηφίσει αν αναλάβει τη διακυβέρνηση, δεν είναι τίποτα άλλο παρά το δόλωμα με το οποίο επιχειρεί να αγκιστρώσει τα λαϊκά στρώματα, αλιεύοντας στα θολά νερά των λαϊκών προβλημάτων.

 

Το ΠΑΣΟΚ δεν μπορεί και δε θέλει να αντιμετωπίσει τα λαϊκά προβλήματα. Μόνο να τα διαχειριστεί από τη σκοπιά, όμως, των συμφερόντων της άρχουσας τάξης. Να διαχειριστεί τη λαϊκή δυσαρέσκεια, με περισσότερη …επιδεξιότητα από τη ΝΔ, καθώς μπορεί πιο αποτελεσματικά να εγκλωβίζει τις λαϊκές μάζες.

Αυτό που ουσιαστικά υπόσχεται το ΠΑΣΟΚ είναι να αξιοποιήσει τα λαϊκά προβλήματα σε βάρος του λαού. Αυτό κάνει όταν μιλάει για το πρόβλημα της ανεργίας, που χρησιμοποιείται για την κατεδάφιση των εργατικών κατακτήσεων και χορήγηση νέων προνομίων στο κεφάλαιο. Το ίδιο κάνει με τις προτάσεις του για το φορολογικό στις θέσεις του για τη δήθεν «στήριξη» του λαϊκού εισοδήματος. Για την Κοινωνική Ασφάλιση, την Παιδεία και την Υγεία.

Οι θέσεις που παρουσίασε στη ΔΕΘ αλλά και μετά από αυτή το ΠΑΣΟΚ και ο Γ. Παπανδρέου είναι ενδεικτικές των πολιτικών του προθέσεων.

Κοροϊδία και τα ψέματα σε 15 «πράσινες» υποσχέσεις

1. «Θα προχωρήσουμε σε πλήρη καταγραφή των δημοσιονομικών για να ξέρουμε τι παραλάβαμε».

Η συγκεκριμένη θέση που διατύπωσε ο Γ. Παπανδρέου κατά τη διάρκεια των τηλεμαχιών θα αποτελέσει την κορωνίδα της ΠΑΣΟΚικής κοροϊδίας για την επόμενη μέρα. Το ΠΑΣΟΚ ήδη προετοιμάζει το έδαφος και θέτει σε πλήρη εφαρμογή το σχέδιο της «καμένης γης» που χρησιμοποιούν εδώ και δεκαετίες οι εταίροι του δικομματισμού υποστηρίζοντας ότι παρέλαβαν «άδεια ταμεία». Στόχος, να αθετήσει ίσως ακόμα και τις πενιχρές εξαγγελίες του και να βάλει τις βάσεις για τη νέα επιδρομή σε βάρος του λαϊκού εισοδήματος και των εργασιακών δικαιωμάτων.

2. «Θα βάλουμε τέλος στον εργασιακό μεσαίωνα».

Προκλητική κοροϊδία του ΠΑΣΟΚ σε βάρος εκατομμυρίων εργαζομένων, γιατί ο Γ. Παπανδρέου, στη συνέντευξη Τύπου στη ΔΕΘ, δεσμεύτηκε για την τήρηση όλων των αντεργατικών νόμων των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ. Νόμοι που δημιούργησαν τον εργασιακό μεσαίωνα.

– Ν. 1892/90 (ΝΔ): εισαγωγή της μερικής απασχόλησης και της διευθέτησης του χρόνου εργασίας.

– Ν. 2639/98 (ΠΑΣΟΚ): καθιέρωση της εκ περιτροπής απασχόλησης ως μορφής της μερικής απασχόλησης. «Βελτίωσε» τη διευθέτηση του χρόνου εργασίας προκειμένου να διευκολυνθεί η εφαρμογή της.

– Ν. 3174/03 (ΠΑΣΟΚ): εισαγωγή της μερικής απασχόλησης σε υπηρεσίες κοινωνικού χαρακτήρα στο δημόσιο.

– Ν. 3250/04 (ΝΔ): επέκταση της μερικής απασχόλησης και σε άλλους τομείς του δημοσίου.

– Ν. 3385/05 (ΝΔ): επαναφορά της υπερεργασίας, παραπέρα μείωση της υπερωριακής αμοιβής. Νέα «βελτίωση» της διευθέτησης του χρόνου εργασίας.

3. «Καταργούνται οι κομματικοί εκβιασμοί των stage και των άλλων τοποθετήσεων στο δημόσιο. Τα stage θα επεκταθούν στον ιδιωτικό τομέα».

  • Προκλητικός εμπαιγμός. Πρώτον, γιατί προσπαθεί να κρύψει ότι τα stage τα θέσπισε η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ (Ν. 2636/1998) και σήμερα με το συγκεκριμένο απαράδεκτο εργασιακό καθεστώς απασχολούνται περίπου 200.000 άνθρωποι. Δεύτερον, γιατί σκοπεύει αυτό το καθεστώς να το μεταφέρει μαζικά στον ιδιωτικό τομέα (προτείνει τη δημιουργία 60.000 θέσεων) προσφέροντας πάμφθηνο εργατικό δυναμικό στους επιχειρηματικούς ομίλους. Με ένα «σμπάρο δυο τρυγόνια» δηλαδή, αφού οι επιχειρηματίες θα ξεζουμίζουν τα νέα παιδιά, «ανασφάλιστα», για «έξι μήνες εργασιακής εμπειρίας», με αποδοχές 400 και 500 ευρώ το μήνα.
  • Το ΠΑΣΟΚ με το νόμο 3174/2003 έχει φροντίσει να εισαχθεί η μερική απασχόληση σε υπηρεσίες κοινωνικού χαρακτήρα.

4. «Θα προωθήσουμε προγράμματα “κοινωνικής εργασίας” ιδιαίτερα για τους μακροχρόνια ανέργους και τους ηλικιωμένους ανέργους».

Με τη συγκεκριμένη πρόταση το ΠΑΣΟΚ επιχειρεί να επαναφέρει τα stage από το …παράθυρο, με τη μορφή κυρίως της μαθητείας, όπου στο όνομα της πρακτικής εξάσκησης σπουδαστές σχολών ΟΑΕΔ θα δουλεύουν τζάμπα για τους επιχειρηματίες. Επίσης, αξιοποιώντας προηγούμενο δικό του νόμο, τον 2639/1998, που θεσμοθέτησε τα Τοπικά Σύμφωνα Απασχόλησης, έρχεται σήμερα ακριβώς πάνω σ’ αυτά να προτείνει την «κοινωνική εργασία». Στο άρθρο 4 του συγκεκριμένου νόμου προβλέπονται «υπό όρους, αμοιβές κατώτερες από τις κλαδικές συλλογικές συμβάσεις εργασίας».

5. «Θα προχωρήσουμε σε αναθεώρηση του καθεστώτος ενοικίασης των εργαζομένων».

Αραγε, ποιον δουλεύει το ΠΑΣΟΚ; Ως κυβέρνηση νομιμοποίησε τα «δουλεμπορικά» γραφεία «ενοικίασης» εργαζομένων με το νόμο 2956/01. Εξάλλου, ο ίδιος ο Γ. Παπανδρέου ξεκαθάρισε ότι ο συγκεκριμένος νόμος δεν μπορεί να καταργηθεί γιατί αποτελεί «κοινοτική οδηγία»!!!

6. «Θα προχωρήσουμε σε καθιέρωση της βασικής σύνταξης ως κοινής αφετηρίας για όλες τις συντάξεις, όπου ανάλογα με τη δουλειά, ανάλογα με τις εισφορές, μπορεί να αυξηθεί η τελική σύνταξη».

Το τυρί μπήκε στη «φάκα». Η πρόταση του ΠΑΣΟΚ στηρίζεται στην προώθηση του μοντέλου των «τριών πυλώνων». Μια δημόσια βασική σύνταξη στο ύψος ενός ελάχιστου επιδόματος (πρώτος πυλώνας). Επαγγελματικά Ταμεία που θα λειτουργούν σε κεφαλαιοποιητική βάση με ατομικούς λογαριασμούς για κάθε εργαζόμενο (δεύτερος πυλώνας). Ατομικά ασφαλιστικά συμβόλαια των εργαζομένων με ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρείες (τρίτος πυλώνας). Ολοι, δηλαδή, θα παίρνουν μια βασική σύνταξη – επίδομα και από εκεί και πέρα, ό,τι πληρώνεις παίρνεις. Το πρόσφατο παράδειγμα της «Ασπίς», που έκλεισε μέσα σε μια νύχτα, είναι ένα τρανταχτό παράδειγμα για το πού θα καταλήξουν τα χρήματα του ελληνικού λαού.

7. «Θα καθιερώσουμε μια ενιαία, προοδευτική και δίκαιη φορολογική κλίμακα».

Η απάτη είναι εξόφθαλμη. Αποφεύγει να προσδιορίσει το πρώτο κλιμάκιο των εισοδημάτων που δε θα φορολογούνται (σήμερα 12.000 ευρώ). Δε δημοσιοποιεί τον ανώτατο συντελεστή φορολόγησης (σήμερα είναι 40%). Δεν καθορίζει ποια θεωρεί «μεσαία εισοδήματα» και αποφεύγει να ξεδιαλύνει ποια θα είναι τα ενδιάμεσα κλιμάκια του φορολογικού του συστήματος (σήμερα είναι 2) . Αν επιδίωκε φοροελάφρυνση για το λαό, θα ανέβαζε το αφορολόγητο όριο στις 30.000 ευρώ και 5.000 για κάθε παιδί και στις 50.000 για τους πολύτεκνους. Θα φορολογούσε το κεφάλαιο με 45% και θα καταργούσε τους έμμεσους φόρους στα είδη πλατιάς λαϊκής κατανάλωσης.

8. «Στήριξη του πραγματικού εισοδήματος. Αυξήσεις μισθών και συντάξεων στα όρια του πληθωρισμού».

  • Σήμερα ο πληθωρισμός κινείται στο 0,8%. Με δεδομένο αυτό, ο κατώτερος βασικός μεικτός μισθός στο δημόσιο, που είναι 710 ευρώ, με την αύξηση θα γίνει …715,6 ευρώ! Δηλαδή, 19 λεπτά τη μέρα!

Ταυτόχρονα, οι συγκεκριμένες «αυξήσεις» θα αποτελέσουν «πυξίδα» για τις Συλλογικές Συμβάσεις στον ιδιωτικό τομέα, όπου 2,5 εκατομμύρια εργαζόμενοι ζουν με 705 ευρώ το μήνα!

  • Ακόμα όμως και αυτές τις αυξήσεις-παρωδία έχει φροντίσει να τις συνδέσει «με τις δημοσιονομικές συνθήκες» που θα παραλάβει την επομένη των εκλογών…

9. «Θα χορηγήσουμε έκτακτο επίδομα κοινωνικής αλληλεγγύης για τις πιο ευάλωτες κοινωνικές ομάδες».

Πρόκειται για επίδομα πτωχοκομείου που αντιστοιχεί σε 68 λεπτά τη μέρα για κάθε μέλος μιας τετραμελούς οικογένειας που έχει συνολικό μηνιαίο οικογενειακό εισόδημα μέχρι 750 ευρώ!! Απευθύνεται σε ελάχιστους από τα 2,5 εκατομμύρια των λαϊκών στρωμάτων που ζουν κάτω από τα επίσημα όρια της φτώχειας. Το ίδιο επίδομα μέσω του «ταμείου κατά της φτώχειας» υπόσχεται και η ΝΔ.

10. «Αύξηση της επιστροφής ΦΠΑ στους αγρότες».

Στάχτη στα μάτια των αγροτών. Αποφεύγει να δεσμευτεί με συγκεκριμένα νούμερα, ενώ πίσω από μια έωλη υπόσχεση προσπαθεί να κρύψει ότι η αύξηση του συντελεστή επιστροφής ΦΠΑ δε σημαίνει και αύξηση του εισοδήματος των αγροτών, γιατί οι αγροτικές τιμές τα τελευταία χρόνια έχουν πέσει κατακόρυφα και κατά συνέπεια ο «τζίρος» των μικρομεσαίων αγροτών με βάση τον οποίο υπολογίζεται η επιστροφή του ΦΠΑ.

11. «Θα καλύψουμε τις ελλείψεις στα νοσοκομεία».

Το ΠΑΣΟΚ άφησε πίσω του το 2004 25.000 κενές θέσεις νοσηλευτικού και ιατρικού προσωπικού! Εξάλλου, ο Γ. Παπανδρέου δεν τόλμησε ούτε να επαναφέρει την ψευδεπίγραφη υπόσχεση που είχε δώσει παραμονές των ευρωεκλογών για 3.000 προσλήψεις νοσηλευτών, αφού η Κομισιόν …παρακολουθεί την προεκλογική εκστρατεία του (όπως και της ΝΔ).

12. «Δε θα αυξήσουμε τα όρια συνταξιοδότησης».

Πρόκειται για ένα ακόμα τεράστιο ψέμα. Στο πρόγραμμά του (σελίδα 65) το ΠΑΣΟΚ δεσμεύεται: «Η εθελούσια παράταση του εργάσιμου βίου αποτελεί δικαίωμα κάθε εργαζομένου». Μετά το νόμο «Ρέππα», που ανεβάζει τα όρια συνταξιοδότησης στα 67 χρόνια, αναμένεται και συνέχεια…

13. «Αντικατάσταση του Ενιαίου Τέλους Ακίνητης Περιουσίας με προοδευτική φορολόγηση της μεγάλης περιουσίας».

Φυσικά, απέφυγε να καθορίσει τα κριτήρια που προσδιορίζουν το «μεγάλη», όπως και τους συντελεστές φορολόγησης αλλά και τα επίπεδα φορολογίας. Αλλωστε, η μεγάλη ακίνητη περιουσία – ιδιοκτησία εταιρειών δε φορολογείται.

14. «Θα επαναφέρουμε το φόρο κληρονομιάς και γονικής παροχής».

Εμπαίζει το λαό με τα περί «δίκαιης φορολογίας», καθώς οι συγκεκριμένοι φόροι πλήττουν κυρίως τις λαϊκές οικογένειες. Οι μεγαλοϊδιοκτήτες έχουν πολλούς τρόπους να αποφεύγουν τη φορολόγηση κληρονομιάς.

15. «Δεσμευόμαστε για το 5% του ΑΕΠ για την Παιδεία και ένα δισεκατομμύριο ευρώ επιπλέον τον πρώτο χρόνο».

Ανάλογη δέσμευση έχουν αναλάβει όλες οι κυβερνήσεις του δικομματισμού αλλά δεν την υλοποίησαν ποτέ…

Οι δεσμεύσεις απέναντι στο κεφάλαιο

Οσο ο εμπαιγμός και η κοροϊδία του ΠΑΣΟΚ προς τα λαϊκά στρώματα συνεχίζεται, τόσο πιο ισχυρές γίνονται οι δεσμεύσεις που αναλαμβάνει απέναντι στο μεγάλο κεφάλαιο. Το ΠΑΣΟΚ ήδη έχει δεσμευτεί:

– «Δε θα αυξήσουμε τη φορολογία των επιχειρήσεων».

– «Τα κέρδη που παραμένουν στην επιχείρηση θα φορολογούνται με χαμηλό συντελεστή».

– Οτι θα μειώσει τη φορολογία του κεφαλαίου στο 20%, μέχρι το 2014.

– Για γενναία χρηματοδότηση επενδύσεων για την …«πράσινη ανάπτυξη».

«Η αγορά όχι απλώς δεν έχει να φοβηθεί τίποτα, αλλά μπορεί να περιμένει ένα πιο σταθερό φορολογικό περιβάλλον (…). Εμείς θα ανταποκριθούμε πλήρως στη δημιουργία ενός υγιούς επιχειρηματικού περιβάλλοντος», έσπευσε να διαβεβαιώσει την πλουτοκρατία την Παρασκευή το ΠΑΣΟΚ μέσω του εκπροσώπου του, Γ. Παπακωνσταντίνου.

Στο ΠΑΣΟΚ, λοιπόν, τίποτα δεν έχει αλλάξει ούτε θα μπορεί να αλλάξει γιατί η πολιτική του, το πρόγραμμά του υπηρετούν συνειδητά την πολιτική που υπαγορεύουν τα κέντρα της άρχουσας τάξης και είναι το ένα και το αυτό πράγμα.

Γράψτε ένα σχόλιο

Συνεργοί στην άγρια εκμετάλλευση χιλιάδων νέων

09/25/2009 στο 18:09 · Κατηγορία 1η σελίδα, Κοινωνικά, ΜΜΕ, Μπλογκόσφαιρα, Πολιτική, Πολιτικα, αποψεισ, απόψεις, ειδήσεις, ελλάδα, ελλαδα, επικαιρότητα, κοινωνία, κοινωνια, κοινωνικά, κράξιμο, πολιτική Politics, πολιτικη

Πρόκληση πέρα από κάθε όριο για τους εργαζόμενους και τα άλλα λαϊκά στρώματα αποτελεί ο ψευτοκαυγάς που συντηρούν ΝΔ και ΠΑΣΟΚ για τα προγράμματα Stage. Ρίχνοντας προεκλογικά πυροτεχνήματα για να εγκλωβίσει λαϊκές συνειδήσεις, το ΠΑΣΟΚ υπόσχεται την κατάργηση των Stage στο δημόσιο τομέα. Την ίδια ώρα, δεσμεύεται ότι θα μεταφέρει στον ιδιωτικό τομέα το ίδιο απαράδεκτο καθεστώς, που προβλέπει «ανασφάλιστη εργασία», απασχόληση με ημερομηνία λήξης (6 μήνες) και εξευτελιστικές μηνιαίες αποδοχές (400 – 500 ευρώ).

 

Οσο και αν προσπαθεί να κοροϊδέψει τους εργαζόμενους και τη νέα γενιά, το ΠΑΣΟΚ δεν μπορεί να κρύψει ότι το νομικό «οπλοστάσιο» της καθιέρωσης της ανασφάλιστης εργασίας και της μερικής απασχόλησης φέρει τη δική του υπογραφή ως κυβέρνησης, ενώ σήμερα με άλλες μορφές και «τίτλους» επιδιώκει την επέκτασή τους.

Οι νόμοι και οι στόχοι

Συγκεκριμένα:

– Ο νόμος 2639/98 της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ θεσμοθέτησε τα Stage. Σήμερα υπολογίζεται ότι με το συγκεκριμένο εργασιακό καθεστώς απασχολούνται περίπου 200.000 άνθρωποι!

– Ο νόμος 3174/2003, επίσης της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, εισήγαγε τη μερική απασχόληση σε υπηρεσίες κοινωνικού χαρακτήρα στο δημόσιο. Πάνω στον «πράσινο» νόμο, ήρθε η ΝΔ με το νόμο 3250/2004 να επεκτείνει το καθεστώς δίνοντας τη δυνατότητα προσλήψεων μερικώς απασχολουμένων και σε άλλους τομείς με στόχο την επέκτασή της στο σύνολο του δημόσιου τομέα.

– Σήμερα προτείνει τη δημιουργία 60.000 θέσεων Stage στον ιδιωτικό τομέα. Με χρήματα δηλαδή των εργαζομένων (όπως δήλωσε προχτές ο εκπρόσωπος Τύπου του ΠΑΣΟΚ, Γ. Παπακωνσταντίνου, χρηματοδοτούνται «κατά 90% από εθνικούς πόρους»), το ΠΑΣΟΚ ετοιμάζεται να προσφέρει πάμφθηνο εργατικό δυναμικό στους μεγάλους επιχειρηματίες, τους οποίους απαλλάσσει από οποιαδήποτε εργοδοτική υποχρέωση.

– Οσο για το δημόσιο τομέα όπου το ΠΑΣΟΚ υποστηρίζει ότι θα καταργήσει τα Stage, ήδη έχει φροντίσει να ετοιμάσει τη διάδοχη εκδοχή τους, με την πρότασή του για τη δημιουργία θέσεων «κοινωνικής εργασίας» στο δημόσιο και τον ευρύτερο δημόσιο τομέα. Πρόκειται για πρόγραμμα που αφορά μακροχρόνια ανέργους και ανέργους άνω των 50 χρόνων και εντάσσεται στη λογική της ΕΕ, των λεγόμενων ενεργητικών πολιτικών απασχόλησης.

Το ΠΑΣΟΚ αξιοποιώντας ακριβώς δικό του νόμο, τον 2639/1998, που θεσμοθέτησε τα Τοπικά Σύμφωνα Απασχόλησης (ΤΣΑ), έρχεται σήμερα ακριβώς πάνω σ’ αυτά να προτείνει την «κοινωνική εργασία». Στο άρθρο 4 του συγκεκριμένου νόμου προβλέπεται: «Ρύθμιση των εργασιακών σχέσεων, που αναφέρεται στα ΤΣΑ και που επιτρέπει, υπό όρους, αμοιβές κατώτερες από τις κλαδικές συλλογικές συμβάσεις εργασίας και έως το όριο της Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας». Με ένα «σμπάρο δυο τρυγόνια», δηλαδή, αφού από τη μια επεκτείνει τις μορφές μερικής απασχόλησης και από την άλλη θέτει τις βάσεις για παραπέρα χτύπημα των συλλογικών συμβάσεων εργασίας.

Γενικευμένο αντεργατικό πλαίσιο

Παράλληλα, το ΠΑΣΟΚ εστιάζει αποκλειστικά την κριτική του στα προγράμματα Stage, ώστε να μείνουν στην αφάνεια και στο απυρόβλητο άλλες «μορφές» εργασιακής απασχόλησης που έχουν οδηγήσει σε πλήρη ανατροπή των εργασιακών σχέσεων στο δημόσιο. Συγκεκριμένα, το ΠΑΣΟΚ:

  • Δε λέει κουβέντα για τις εργολαβίες που έχουν εισβάλει ακόμα και στο στενό δημόσιο τομέα. Τρανταχτό παράδειγμα η «καθαριότητα» και η «φύλαξη» των υπουργείων και άλλων δημόσιων υπηρεσιών, που έχουν δοθεί σε ιδιωτικές εταιρείες και εργολάβους.
  • Δε μιλάει για την επέκταση κάθε είδους προσωρινών μορφών εργασίας και συμβάσεων ορισμένου χρόνου και έργου στο δημόσιο και τον ευρύτερο δημόσιο τομέα. Ειδικά στους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης (ΟΤΑ) υπολογίζεται ότι περίπου οι μισοί εργαζόμενοι(!) απασχολούνται με τέτοιου είδους εργασιακές μορφές.
  • Δεν αναλαμβάνει την παραμικρή δέσμευση για τους 250.000 χιλιάδες συμβασιούχους που απασχολούνται στο δημόσιο τομέα.
Η ΓΣΕΕ έχει συνυπογράψει τη θέσπιση των stage

Αποδεικνύεται για μια ακόμη φορά ο ρόλος της σαν φορέας ενσωμάτωσης στην κυρίαρχη πολιτική

Οσο κι αν προσπαθούν να σκεπάσουν τις πομπές τους κάτω από το σκυλοκαβγά μεταξύ του προέδρου της ΓΣΕΕ Γ. Παναγόπουλου (ΠΑΣΟΚ) με τον πρώην διοικητή του ΟΑΕΔ (ΝΔ) Γ. Βερναρδάκη, η στάση της ΓΣΕΕ απέναντι στο ζήτημα των stage επιβεβαιώνει τη θέση του ΚΚΕ ότι το ΠΑΣΟΚ προκρίνεται από την πλουτοκρατία, για να επανέλθει στην κυβερνητική καρέκλα, ακριβώς επειδή έχει διαχρονικά την ικανότητα, αξιοποιώντας και τις συνδικαλιστικές πλειοψηφίες, να ευνουχίζει και να ενσωματώνει τις λαϊκές αντιδράσεις, να τις τραβάει μακριά από το στόχο.

Το ΠΑΣΟΚ, με το νόμο 2639/98 θέσπισε τα stage, δηλαδή την ανασφάλιστη εργασία των νέων. Το δικό του νόμο εφαρμόζει σήμερα η ΝΔ. Σ’ αυτό το νόμο, η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ, ΠΑΣΚΕ και ΔΑΚΕ είχαν δώσει τη στήριξή τους. Είχαν συνυπογράψει με την τότε κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ το «Σύμφωνο εμπιστοσύνης προς το 2000», στο πλαίσιο του τότε «κοινωνικού διαλόγου». Αποτέλεσμα αυτού του κατάπτυστου Συμφώνου ήταν ο νόμος 2639/98, ο οποίος, εκτός από τα stage θεσμοθετούσε και την εκ περιτροπής απασχόλησης! Κι όλα αυτά με την υπογραφή της ΓΣΕΕ και των συνδικαλιστικών παρατάξεων του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ.

Γι’ αυτό σήμερα η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ δε διαμαρτύρεται για την εκμετάλλευση των νέων και την πολύχρονη ομηρία τους. Για το μόνο που φωνάζει είναι ότι οι 12.000 προεκλογικές προσλήψεις stage δεν έγιναν με χρήματα από ευρωπαϊκά προγράμματα, αλλά από πόρους του ΟΑΕΔ. Και πως αυτές οι «προσλήψεις» έγιναν αντικείμενο προεκλογικής εκμετάλλευσης από τη ΝΔ!

Γράψτε ένα σχόλιο

Τι είπε και τι εννοούσε το ΠΑΣΟΚ στο ντιμπέιτ

09/25/2009 στο 18:07 · Κατηγορία 1η σελίδα, Κοινωνικά, ΜΜΕ, Μπλογκόσφαιρα, Πολιτική, Πολιτικα, αποψεισ, απόψεις, ειδήσεις, ελλάδα, ελλαδα, επικαιρότητα, κοινωνία, κοινωνια, κοινωνικά, κράξιμο, πολιτική Politics, πολιτικη

Παρακολουθώντας κανείς προσεχτικά την προπαγάνδα των συγκροτημάτων του Τύπου, αντιλαμβάνεται ολοένα και περισσότερο ότι η αστική τάξη της χώρας έχει επιλέξει το ΠΑΣΟΚ σαν τον επόμενο διαχειριστή της κυβερνητικής εξουσίας. Η επιλογή αυτή σχετίζεται με τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά που συγκεντρώνει το ΠΑΣΟΚ σαν πολιτικός φορέας, διαχρονικά και τη δεδομένη στιγμή, παρά την καταφανέστατη και πανθομολογούμενη στρατηγική του ταύτιση με τη ΝΔ.

 

Με άλλα λόγια: Τα ισχυρά οικονομικά συμφέροντα στην Ελλάδα, αισθάνονται τη βεβαιότητα ότι κανένα από τα δυο κόμματα που διεκδικούν τη διακυβέρνηση δεν πρόκειται ούτε στο ελάχιστο να παρεκκλίνει από τη στρατηγική ρότα που έχουν από κοινού συνδιαμορφώσει στην ΕΕ. Αυτό που τώρα κάνει το ΠΑΣΟΚ τον εκλεκτό τους, είναι η ικανότητα που έχει σε μεγαλύτερο βαθμό από τη ΝΔ να ελίσσεται και να ενσωματώνει τις κλιμακούμενες λαϊκές αντιδράσεις, δημιουργώντας αυταπάτες και καλλιεργώντας φρούδες προσδοκίες, εγκλωβίζοντας συνειδήσεις στη λογική του «μικρότερου κακού». Αλλά και η πυγμή, η αποφασιστικότητά του να χτυπήσει το κίνημα, στις περιπτώσεις εκείνες που δε θα μπορέσει να το ενσωματώσει.

Η ουσία παραμένει και είναι μια: Ανεξάρτητα από τους φραστικούς ελιγμούς, το ΠΑΣΟΚ, όταν και αν κυβερνήσει, θα εφαρμόσει πολιτική ταξική, βάρβαρη για τους εργαζόμενους και τα άλλα λαϊκά στρώματα. Θα συνεχίσει και θα βαθύνει σε ακόμα πιο αντιδραστική κατεύθυνση την πολιτική που εφάρμοσε η ΝΔ. Και καλύτερος μάρτυρας γι’ αυτό δεν υπάρχει, από όσα είπε και όσα πραγματικά κρύβονται πίσω από αυτά που προανήγγειλε ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ στο ντιμπέιτ των έξι πολιτικών αρχηγών. Ορισμένα χαρακτηριστικά παρουσιάζει σήμερα ο «Ρ».

Ανατροπές σε όλα τα μέτωπα

Στο ντιμπέιτ των έξι πολιτικών αρχηγών την περασμένη Δευτέρα, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ είπε:

 

1. «Το πρόγραμμά μας είναι ένα πρόγραμμα που έχει δύο πτυχές: Νοικοκύρεμα από τη μία, ανάπτυξη και τόνωση της οικονομίας από την άλλη. Κι αν θέλετε, είναι ακριβώς αυτό το οποίο έχει πει η Κομισιόν, η Επιτροπή της Ευρωπαϊκής Ενωσης, πριν από λίγους μήνες, κατά τη διάρκεια της κρίσης. (…) Με αυτή τη βάση θα πάμε να διαπραγματευτούμε». Πράγματι, το πρόγραμμα του ΠΑΣΟΚ είναι απόλυτα εναρμονισμένο με τις αποφάσεις της Συνόδου Κορυφής της ΕΕ (18-20 Ιούνη 2009). Αυτό που δεν είπε ο Γ. Παπανδρέου είναι ποιες ήταν οι αποφάσεις αυτής της Συνόδου:

 

  • «Η ευελιξία με ασφάλεια (σ.σ. ευελφάλεια) είναι η σωστή προσέγγιση στην παρούσα κατάσταση, κυρίως μέσω του εκσυχρονισμού και της ενίσχυσης της προσαρμοστικότητας των αγορών εργασίας». Ενίσχυση της μερικής απασχόλησης και των συμβάσεων ορισμένου χρόνου δηλαδή αποφάσισε η ΕΕ. Το ΠΑΣΟΚ έχει ήδη προτείνει πρόγραμμα απασχόλησης που προσφέρει απαλλαγές από μισθούς και ασφαλιστικές εισφορές για έξι μήνες στους επιχειρηματίες που απασχολούν νέους. Εχει προτείνει ακόμα τη δημιουργία θέσεων «κοινωνικής εργασίας», δηλαδή μερικής απασχόλησης, επέκταση των «stage» (ανασφάλιστη εργασία με ημερομηνία λήξης) στον ιδιωτικό τομέα.
  • Τη επέκταση της εκ περιτροπής εργασίας με ταυτόχρονη μείωση των μισθών, αποφάσισε η Κομισιόν. Το σχετικό νόμο τον έχει ψηφίσει η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ το 1998 και ο Γ. Παπανδρέου δεσμεύτηκε από τη ΔΕΘ ότι «δε θα αλλάξει» τους νόμους που καθορίζουν τις εργασιακές σχέσεις.
  • Τη δημιουργία φιλικού περιβάλλοντος για την επιχειρηματικότητα, με συγκεκριμένα μέτρα, όπως η μείωση του μη μισθολογικού κόστους (ασφαλιστικές εισφορές), συναποφάσισαν οι ηγέτες της ΕΕ. Το ΠΑΣΟΚ προτείνει την επιδότηση των ασφαλιστικών εισφορών των νέων έως 30 χρόνων για 4 χρόνια, προκειμένου να προσληφθούν από τις επιχειρήσεις, με απαλλαγή της τάξης του 100%.
  • Τη προώθηση νέων φοροαπαλλαγών και οικονομικών πακέτων για τους επιχειρηματικούς ομίλους, αποφάσισαν οι κυβερνήσεις των κρατών μελών. Ο Γ. Παπανδρέου κάλεσε στην «τηλεμαχία» τις «μεγάλες εταιρείες να επενδύσουν στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας». Στο πρόγραμμά του το ΠΑΣΟΚ δεσμεύεται για την παροχή «νέων οικονομικών κινήτρων και επιδοτήσεων» στις επιχειρήσεις μέσου του «νέου μοντέλου της πράσινης ανάπτυξης». Επίσης προτείνει «φοροαπαλλαγές για τις επιχειρήσεις που επανεπενδύουν τα κέρδη τους».
  • «Την αυστηρή προσήλωση σε υγιή δημόσια οικονομικά και στο σύμφωνο σταθερότητας» επαναβεβαίωσαν οι κυβερνήσεις των κρατών μελών της ΕΕ. Για την προώθηση ενός «τριετούς σταθεροποιητικού προγράμματος» δεσμεύεται το ΠΑΣΟΚ προαναγγέλλοντας νέα μακρά περίοδο λιτότητας για τα λαϊκά στρώματα.

 

2. «Είμαστε έτοιμοι να ανοίξουμε το ασφαλιστικό και να πάρουμε δύσκολες αποφάσεις»… Ο Γ. Παπανδρέου δεσμεύτηκε κατά τη διάρκεια του «ντιμπέιτ» να προχωρήσει σε νέες ανατροπές στο ασφαλιστικό σύστημα, αλλά απέφυγε να τις γνωστοποιήσει στον ελληνικό λαό. Επί της ουσίας έκρυψε τις θέσεις του ΠΑΣΟΚ, όπως παρουσιάζονται μέσα στο πρόγραμμά του για:

 

  • «Παράταση ασφαλιστικού βίου. Η παραμονή στην εργασία και μετά τη θεμελίωση συνταξιοδοτικού δικαιώματος θα πρέπει να αποτελεί δικαίωμα (!) για κάθε εργαζόμενο». Που θα σηματοδοτήσει παραπέρα αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης, ακόμα και αν δεν αυξηθούν τυπικά τα γενικά όρια ηλικίας συνταξιοδότησης. Είναι γνωστό ότι ο νόμος Ρέππα προβλέπει την «εθελούσια» παραμονή στην εργασία μέχρι τα 67 χρόνια και ο νόμος Πετραλιά αύξησε αυτό το όριο στα 68. Παράλληλα, η γενική τάση είναι να κόβεται με νόμο οποιαδήποτε κατακτημένη δυνατότητα των εργαζόμενων για πρόωρη συνταξιοδότηση, με στόχο τη συνολική άνοδο του χρόνου παραμονής στην εργασία.
  • «Καθιέρωση της βασικής σύνταξης ως κοινής αφετηρίας για όλες τις συντάξεις, όπου ανάλογα με τη δουλειά, ανάλογα με τις εισφορές, μπορεί να αυξηθεί η τελική σύνταξη» (όπως την παρουσίασε ο Γ. Παπανδρέου στη ΔΕΘ). Η συγκεκριμένη πρόταση ανοίγει το δρόμο για καθιέρωση ενιαίας σύνταξης για όλους, στο πλαίσιο των τριών πυλώνων, το οποίο προβλέπει: α) Εθνική Κατώτατη Σύνταξη, επιδοματικού χαρακτήρα β) Επαγγελματικά – Ανταποδοτικά Ταμεία γ) Ιδιωτική Ασφάλιση.
  • «Αναμόρφωση του κανονισμού βαρέων και ανθυγιεινών επαγγελμάτων». Που θα πετσοκόψει μεγάλο αριθμό επαγγελμάτων από τη συγκεκριμένη κατηγορία, όπως ήδη μεθοδεύει η ΝΔ.
  • «Διαχωρισμό των προνοιακών από τις ασφαλιστικές εισφορές». Που θα σημάνει μείωση των κρατικών δαπανών για την Υγεία, και μετακύλησή τους στις πλάτες των εργαζομένων.

 

3. «Δε διεκδίκησε η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας στην Ευρωπαϊκή Ενωση, μια μεταβατική περίοδο σε ό,τι αφορά τα όρια της σύνταξης των γυναικών στο Δημόσιο (…) Εμείς θα διαπραγματευτούμε για να παραταθεί η μεταβατική περίοδος»… Πίσω από τις ανέξοδες υποσχέσεις αποδέχτηκε πλήρως την απόφαση της ΕΕ για αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης των γυναικών στο Δημόσιο από 5 μέχρι 17 χρόνια!!

 

 

4. «Εγώ είμαι άνθρωπος της διαβούλευσης, θα σηκώσω τα μανίκια να δουλέψω με όλους, για να λύσουμε το ασφαλιστικό πρόβλημα στη χώρα μας, μέσα από το διάλογο», είπε ο Γ. Παπανδρέου. Πράγματι σ’ αυτό το πεδίο το ΠΑΣΟΚ έχει τεράστια εμπειρία αφού αξιοποιώντας τις ξεπουλημένες πράσινες ηγεσίες της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ πέρασε με «κοινωνική συναίνεση» το 2002 το νόμο Ρέππα που αύξησε τα όρια συνταξιοδότησης στα 67 χρόνια και μείωσε τις συντάξιμες αποδοχές.

 

 

5. «Υπάρχει εργασιακός μεσαίωνας σήμερα στη χώρα μας. Και εγώ είμαι έτοιμος να πάρουμε μέτρα ελεγκτικά, ώστε να εφαρμόζονται οι νόμοι»… Είναι φανερό ότι αναφέρεται στους αντιδραστικούς εργατοκτόνους νόμους που ψήφισε το ίδιο το ΠΑΣΟΚ και συμπλήρωσε η ΝΔ, όπως:

 

  • Ο νόμος 2639/98 ενίσχυση της «μερικής απασχόλησης», και νομιμοποίησης των «stage».
  • Ο νόμος 2874/2000, με τον οποίο προχώρησε στη «διευθέτηση του χρόνου εργασίας σε ετήσια βάση» ανοίγοντας το δρόμο για την κατάργηση του οκτάωρου και την αύξηση του ορίου των απολύσεων!
  • Ο νόμος 3174/2003, που εισήγαγε τη μερική απασχόληση σε υπηρεσίες «κοινωνικού χαρακτήρα» στο Δημόσιο.

Λίγο παρακάτω μάλιστα, ο Γ. Παπανδρέου, ο οποίος αρχικά ισχυριζόταν ότι θα «αναθεωρήσει» το νόμο για την «ενοικίαση των εργαζομένων» (Ν. 2956/2001 που ψήφισε το ΠΑΣΟΚ) ο οποίος νομιμοποίησε τα δουλεμπορικά, παραδέχτηκε ότι ο συγκεκριμένος νόμος δεν μπορεί να αλλάξει ούτε να καταργηθεί ακριβώς επειδή αποτελεί «κοινοτική οδηγία»!

Γράψτε ένα σχόλιο

«Φλέβα» κερδοφορίας της φαρμακοβιομηχανίας

09/24/2009 στο 09:02 · Κατηγορία 1η σελίδα, Κοινωνικά, ΜΜΕ, Μπλογκόσφαιρα, Πολιτική, Πολιτικα, αποψεισ, απόψεις, ειδήσεις, ελλάδα, ελλαδα, επικαιρότητα, κοινωνία, κοινωνια, κοινωνικά, κράξιμο, πολιτική Politics, πολιτικη

Την πρόσδεση των δαπανών υγείας των ασφαλιστικών ταμείων στην κερδοφορία της φαρμακοβιομηχανίας αποδεικνύουν τα στοιχεία για τις δαπάνες του ΙΚΑ που έδωσε χτες στη δημοσιότητα ο διοικητής του Οργανισμού Θεόδωρος Αμπατζόγλου, με αφορμή την παρουσίαση του Συστήματος Αυτοματοποιημένης Διαχείρισης Συνταγών ΙΚΑ-ΕΤΑΜ.

 

Το 47,8% των παροχών Υγείας του ΙΚΑ για το 2009 (βλ. πίνακα) είναι για φάρμακα και αντιστοιχούν σε 2,19 δισ. ευρώ σε σύνολο 4,578 δισ. ευρώ, όταν, για παράδειγμα, η πρόληψη απορροφά μόλις το 0,4% (ή 19 εκατ. ευρώ) και αυτών των κουτσουρεμένων κονδυλίων. Τα στοιχεία αυτά έρχονται να επιβεβαιώσουν την απροκάλυπτη ενίσχυση του κεφαλαίου που δρα στο χώρο του φαρμάκου. Σύμφωνα λοιπόν με την έκθεση του Ιδρύματος Οικονομικών και Βιομηχανικών Ερευνών (ΙΟΒΕ) – του Ινστιτούτου του ΣΕΒ – το 2007 το 42,3% των δαπανών Υγείας των Ταμείων ήταν για φάρμακα, που το 2006 σε απόλυτους αριθμούς ανήλθε σε 2,566 δισ. ευρώ, όταν το 2001 ήταν 1,077 δισ. ευρώ. Και το ΙΚΑ συνεισφέρει το μεγαλύτερο κομμάτι σε αυτή την «πίτα» των ασφαλιστικών ταμείων προς τη φαρμακοβιομηχανία.

Τα άλματα στις φαρμακευτικές δαπάνες των Ταμείων μαζί με τα χαράτσια συμμετοχής των λαϊκών στρωμάτων στα φάρμακα, εξασφαλίζουν απ’ τις μεγαλύτερες κερδοφορίες στον τομέα της φαρμακοβιομηχανίας. Ετσι το 2006 – όπως αναφέρεται στην έκθεση του ΙΟΒΕ – 102 επιχειρήσεις του κλάδου είχαν μεικτά κέρδη 1,73 δισ. ευρώ (από 1,57 δισ.. το 2005) και καθαρά κέρδη 396,4 εκατ. ευρώ παρουσιάζοντας μια αύξηση 12% σε σχέση με το 2005.

Ενας απ’ τους τρόπους που οι φαρμακοβιομηχανίες διασφαλίζουν αυτά τα υπερκέρδη είναι η υποκατάσταση των λεγόμενων «παλιών» – και φτηνών – φαρμάκων με «νέα» πανάκριβα φάρμακα. Δηλαδή, τα φάρμακα χρησιμοποιούνται απ’ τις φαρμακοβιομηχανίες – με τις ευλογίες των κυβερνήσεων του δικομματισμού – ως μέσο για τη μεγιστοποίηση των κερδών τους και όχι ως αγαθό για τις λαϊκές ανάγκες. Ετσι οι διορισμένες απ’ τις κυβερνήσεις διοικήσεις στα Ταμεία στρέφονται σε περικοπές για τα λαϊκά στρώματα με αφορμή – υπαρκτές σε αρκετές περιπτώσεις – κατευθυνόμενες ή υπερβολικές συνταγογραφήσεις φαρμάκων προσδοκώντας, όπως αναφέρθηκε χτες, περιστολή δαπανών μέχρι και 300 εκατ. ευρώ το χρόνο. Αυτό ακριβώς γίνεται και τώρα με το Σύστημα για τη Διαχείριση των συνταγών, το οποίο παρουσιάστηκε και ως τρόπος για την είσπραξη του περίφημου REBATE. Δηλαδή, της επιστροφής στα Ταμεία απ’ τις φαρμακευτικές εταιρείες ενός 3% απ’ τις συνολικές εισπράξεις απ’ τα φάρμακα, το οποίο δεν εφάρμοσε ποτέ η κυβέρνηση της ΝΔ παρότι το θεσμοθέτησε το 2005!

Ακόμα και αυτό το Σύστημα Διαχείρισης των συνταγών αντί να γίνει, εξαρχής, κτήμα του ΙΚΑ εκχωρήθηκε για δύο χρόνια στη μειοδότρια εταιρεία με αντίτιμο 6,5 εκατ. ευρώ.

Γράψτε ένα σχόλιο

Παλιότερα άρθρα »